Imam Ahmad : 651
حَدَّثَنَا أَبُو نُوحٍ يَعْنِي قُرَادًا أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي الْهُذَيْلِ يُحَدِّثُ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي أَسَدٍ قَالَ خَرَجَ عَلَيْنَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَسَأَلُوهُ عَنْ الْوَتْرِ قَالَ فَقَالَ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نُوتِرَ هَذِهِ السَّاعَةَ ثَوِّبْ يَا ابْنَ النَّبَّاحِ أَوْ أَذِّنْ أَوْ أَقِمْ
Esan digu [Abu Nuh, hau da, Qurad] [Syu'bah] [Abu at Tayyah] esan digu [Abdullah Bin Abu Al Hudzail] entzun du [Abdullah Bin Abu Al Hudzail] [Bani Asad-eko gizon bati] esan du; Ali Bin Abu Talib guregana atera zen, orduan jendeak witr otoitzari buruz galdetu zion, - esan zuen gizonak; - orduan [Alik] erantzun zuen; 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek honelako momentuetan witr egiteko agindu zigun, otoitza mantentzeko, O Ibn An Nabbah edo otoitzerako deia egiteko edo iqamat esateko'.