Imam Ahmad : 509
حَدَّثَنَا هُشَيْمُ بْنُ بُشَيْرٍ إِمْلَاءً قَالَ أَنْبَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قَيْسٍ الْأَسَدِيُّ عَنْ مُوسَى بْنِ طَلْحَةَ قَالَ سَمِعْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَالْمُؤَذِّنُ يُقِيمُ الصَّلَاةَ وَهُوَ يَسْتَخْبِرُ النَّاسَ يَسْأَلُهُمْ عَنْ أَخْبَارِهِمْ وَأَسْعَارِهِمْ
Iwe, lupwen a ürenikem [Husyaim Bin Basyir] pwe imla’ -ren an epwe allük ngenikem, a apasa; a repotei ngenikem [Muhammad Bin Qais Al Asadi] seni [Musa Bin Thalhah] a apasa; Ua rongorong [Uthman Bin Affan] nupwen a nom won ewe nenien afanafan, nupwen ewe mu’adzin a apasa ewe Iqamat ren Iotek, me a kutta aramas ra eisinir usun ar kewe poraus me usun niwinin ar kewe -pisekin kamo-’.