Shalat wajib subuh dua rakaat, diampuni dosanya diantara shubuh dan isya

Imam Ahmad : 483

حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئُ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ أَنْبَأَنَا أَبُو عَقِيلٍ أَنَّهُ سَمِعَ الْحَارِثَ مَوْلَى عُثْمَانَ يَقُولُ جَلَسَ عُثْمَانُ يَوْمًا وَجَلَسْنَا مَعَهُ فَجَاءَهُ الْمُؤَذِّنُ فَدَعَا بِمَاءٍ فِي إِنَاءٍ أَظُنُّهُ سَيَكُونُ فِيهِ مُدٌّ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ وُضُوئِي هَذَا ثُمَّ قَالَ وَمَنْ تَوَضَّأَ وُضُوئِي ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى صَلَاةَ الظُّهْرِ غُفِرَ لَهُ مَا كَانَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ الصُّبْحِ ثُمَّ صَلَّى الْعَصْرَ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ صَلَاةِ الظُّهْرِ ثُمَّ صَلَّى الْمَغْرِبَ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ صَلَاةِ الْعَصْرِ ثُمَّ صَلَّى الْعِشَاءَ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ صَلَاةِ الْمَغْرِبِ ثُمَّ لَعَلَّهُ أَنْ يَبِيتَ يَتَمَرَّغُ لَيْلَتَهُ ثُمَّ إِنْ قَامَ فَتَوَضَّأَ وَصَلَّى الصُّبْحَ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ صَلَاةِ الْعِشَاءِ وَهُنَّ الْحَسَنَاتُ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ قَالُوا هَذِهِ الْحَسَنَاتُ فَمَا الْبَاقِيَاتُ يَا عُثْمَانُ قَالَ هُنَّ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَاللَّهُ أَكْبَرُ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ

আমাক কৈছে [আবু আব্দুৰহমান আল মুক্ৰি’] আমাক কৈছে [হাইৱাহ] আমাক [আবু আকিলক] কৈছে যে তেওঁ [আল হাৰিথ] উছমানৰ এজন প্ৰাক্তন দাসক কোৱা শুনিছে; এদিন [উছমান] বহিল আৰু আমি তেওঁৰ লগত বহিলোঁ, তাৰ পিছত এজন মুআজিনে আহি এটা পাত্ৰত অজুৰ পানী আনিলে, মই ভাবিলোঁ যে সেইটো এটা বোকা, তাৰ পিছত তেওঁ অজু কৰিলে আৰু ক’লে; 'মই আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক এই অজুৰ দৰে অজু কৰা দেখিলোঁ আৰু তেওঁ ক'লে, যিয়ে মোৰ অজুৰ দৰে অজু কৰিলে, তাৰ পিছত দুপৰীয়াৰ নামাজ কৰিবলৈ থিয় হ'ব, তাৰ পাপ - যিবোৰ কৰা - দুপৰীয়া আৰু ফজৰৰ মাজত - ক্ষমা কৰা হ'ব, তাৰ পিছত আছৰৰ নামাজ কৰে, তাৰ পাপ আছৰ আৰু মাজৰিখৰ মাজত ক্ষমা কৰা হ'ব, তাৰ পিছত মাহৰিব কৰিব নামাজ, অৱশ্যেই মাগৰিব আৰু আছৰৰ নামাজৰ মাজত তেওঁৰ পাপ ক্ষমা কৰা হ’ব, তাৰ পিছত ঈশা নামাজ কৰা, ঈশা আৰু মাগৰিবৰ মাজত তেওঁৰ পাপ নিশ্চয় ক্ষমা কৰা হ’ব, আৰু হয়তো তেওঁ ৰাতি সাৰ পায়, যদি তেওঁ সাৰ পাই অজু কৰে আৰু তাৰ পিছত ফজৰ নামাজ কৰে, তেন্তে ফজৰ আৰু ইছা নামাজৰ মাজত তেওঁৰ পাপ নিশ্চয় ক্ষমা হ’ব, অৰ্থাৎ আল হাছানাত - বহুত ভাল কাম - যিটো মচি পেলাব As sayyi'at - বহুত পাপ -, ' বন্ধুসকলে সুধিলে; 'যদি এইটো আল হাছানাত হয় তেন্তে আল বাকিয়াত হে উছমান কি?' তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'সেইবোৰ বাক্য লা ইলাহা ইল্লাল্লাহ -আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনো ভগৱান নাই-, চুবহানাল্লাহ -আল্লাহৰ মহিমা-, আল হামদুলিল্লাহ -সকলো প্ৰশংসা আল্লাহ-, আল্লাহ আকবৰ -আল্লাহ ডাঙৰ- আৰু ৱালা হাউলা ৱালা কুৱাতা ইল্লা বিল্লাহ -আল্লাহৰ বাহিৰে কোনো শক্তি আৰু কষ্ট নাই-।'