Imam Ahmad : 270
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ كَانَ عُمَرُ رَجُلًا غَيُورًا فَكَانَ إِذَا خَرَجَ إِلَى الصَّلَاةِ اتَّبَعَتْهُ عَاتِكَةُ ابْنَةُ زَيْدٍ فَكَانَ يَكْرَهُ خُرُوجَهَا وَيَكْرَهُ مَنْعَهَا وَكَانَ يُحَدِّثُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا اسْتَأْذَنَتْكُمْ نِسَاؤُكُمْ إِلَى الصَّلَاةِ فَلَا تَمْنَعُوهُنَّ
Esan zigun [Isma'il Bin Ibrahim] [Yahya Bin Abu Ishaq] [Salim Bin Abdullah]-tik esan zuen; [Umar] pertsona jeloskor bat zen, otoitza egitera irten zenean, 'Atikah, Zaid-en alabak jarraitu zion, nahiz eta ez zitzaion gustatu 'Atikah kalera atera zenean eta ez zitzaion debekatzea gustatzen, eta esan zidan Allahren Mezularia (Bakea eta bedeinkapena izan dadila Allahren bedeinka)' esan ziola: 'Otoi, zure emaztearen baimena eman nahi baduzu'. haiek'.