Keutamaan Uwais Al-Qarni dari generasi tabi'in

Imam Ahmad : 257

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ سَعِيدٍ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أُسَيْرِ بْنِ جَابِرٍ قَالَ لَمَّا أَقْبَلَ أَهْلُ الْيَمَنِ جَعَلَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَسْتَقْرِي الرِّفَاقَ فَيَقُولُ هَلْ فِيكُمْ أَحَدٌ مِنْ قَرَنٍ حَتَّى أَتَى عَلَى قَرَنٍ فَقَالَ مَنْ أَنْتُمْ قَالُوا قَرَنٌ فَوَقَعَ زِمَامُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَوْ زِمَامُ أُوَيْسٍ فَنَاوَلَهُ أَحَدُهُمَا الْآخَرَ فَعَرَفَهُ فَقَالَ عُمَرُ مَا اسْمُكَ قَالَ أَنَا أُوَيْسٌ فَقَالَ هَلْ لَكَ وَالِدَةٌ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَهَلْ كَانَ بِكَ مِنْ الْبَيَاضِ شَيْءٌ قَالَ نَعَمْ فَدَعَوْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ فَأَذْهَبَهُ عَنِّي إِلَّا مَوْضِعَ الدِّرْهَمِ مِنْ سُرَّتِي لِأَذْكُرَ بِهِ رَبِّي قَالَ لَهُ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ اسْتَغْفِرْ لِي قَالَ أَنْتَ أَحَقُّ أَنْ تَسْتَغْفِرَ لِي أَنْتَ صَاحِبُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ خَيْرَ التَّابِعِينَ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ أُوَيْسٌ وَلَهُ وَالِدَةٌ وَكَانَ بِهِ بَيَاضٌ فَدَعَا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ فَأَذْهَبَهُ عَنْهُ إِلَّا مَوْضِعَ الدِّرْهَمِ فِي سُرَّتِهِ فَاسْتَغْفَرَ لَهُ ثُمَّ دَخَلَ فِي غِمَارِ النَّاسِ فَلَمْ يُدْرَ أَيْنَ وَقَعَ قَالَ فَقَدِمَ الْكُوفَةَ قَالَ وَكُنَّا نَجْتَمِعُ فِي حَلْقَةٍ فَنَذْكُرُ اللَّهَ وَكَانَ يَجْلِسُ مَعَنَا فَكَانَ إِذَا ذَكَرَ هُوَ وَقَعَ حَدِيثُهُ مِنْ قُلُوبِنَا مَوْقِعًا لَا يَقَعُ حَدِيثُ غَيْرِهِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي الشَّوَارِبِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْقَرْثَعِ عَنْ قَيْسٍ أَوْ ابْنِ قَيْسٍ رَجُلٍ مِنْ جُعْفِيٍّ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ عَفَّانَ

اسان کي [عفان] ٻڌايو آهي اسان کي [حماد بن سلمه] ٻڌايو آهي [سعيد الجريري] کان [ابو نضلره] کان [عصير بن جبير] هن چيو ته؛ جڏهن يمني آيا، عمر انهن جي ٽولي جي جاچ ڪئي ۽ پڇيو، ڇا توهان مان ڪو قرن مان آهي - مراد قبيلي مان هڪ -؟ ' پوءِ هو قرن کان آيل ماڻهن وٽ ويو ۽ پڇيو؛ 'توهان ڪير آهيو؟' انهن جواب ڏنو؛ 'قرن جا ماڻهو'. پوءِ عمر يا اويس جي باگ ڊهي وئي ۽ ٻنهي مان هڪ - عمر يا اويس - ان کي ٻيو سمجهي ورتو ته جيئن هو ان کي سڃاڻي، عمر پڇيو؛ 'توهان جو نالو ڇا آهي؟' هن جواب ڏنو؛ 'مان اويس آهيان'. عمر پڇيو؛ 'ڇا توهان کي ماءُ آهي؟' هن جواب ڏنو؛ 'ها'. عمر ٻيهر پڇيو؛ 'ڇا توهان کي ڪڏهن به مرض جي بيماري ٿي آهي؟' هن جواب ڏنو؛ ' "ها، ۽ مون الله کان 'عَزَّ وَجَلَّ' گهريو، پوءِ الله مون کان اهو ڪڍي ڇڏيو، سواءِ ان جي ته منهنجي ناف ۾ اڃا تائين هڪ درهم باقي هو جيئن منهنجي رب جي ياد ڏياري." پوءِ عمر ان کي چيو؛ 'مون کي معاف ڪر'. پر هن جواب ڏنو؛ 'تون مون کان معافي گهرڻ لاءِ بهتر ماڻهو آهين ڇو ته تون رسول الله صلي الله عليه وسلم سان گڏ رهيو آهين'. پوءِ [عمر] چيو؛ 'يقيناً، مون رسول الله صلي الله عليه وسلم کي چوندي ٻڌو آهي؛ 'يقيناً، تابعين جي نسل مان بهترين ماڻهو هڪ ماڻهو هو جنهن جو نالو اويس هو، جنهن جي ماءُ هئي ۽ هڪ ڀيرو انناس جي بيماري هئي، پوءِ هن الله کان دعا گهري، ۽ الله ان کي شفا ڏني سواءِ ان جي ته سندس ناف ۾ اڃا تائين هڪ درهم باقي هو.' آخرڪار هن عمر کان معافي گهري، پوءِ ميڙ ۾ داخل ٿيو ته جيئن هو هاڻي پنهنجي حيثيت نه ڏسي سگهي. عصير چيو؛ "پوءِ هو ڪوفه پهتو، جڏهن اسين گڏ ٿي رهيا هئاسين ۽ الله جو ذڪر پڙهي رهيا هئاسين، هو اسان سان گڏ ويٺو، ۽ جڏهن هو ڳالهائيندو هو، ته سندس لفظ اسان جي دلين کي اهڙي طرح ڇهندا هئا جيئن ڪنهن ٻئي جي تقرير ۾ نه هوندا هئا." پوءِ اسير حديث جو ذڪر ڪيو. اسان کي عبدالمالڪ بن ابو عيسي سيوارب ٻڌايو آهي، هن چيو؛ اسان کي عبدالواحد بن زياد ٻڌايو آهي، هن چيو؛ اسان کي الحسن بن عبيدالله ابراهيم کان قرتصاء کان قيس يا ابن قيس، جعفي مان هڪ ماڻهو عمر بن الخطاب کان، پوءِ هن هڪ حديث جو ذڪر ڪيو جيڪو عفان حديث سان ملندڙ جلندڙ آهي.