Imam Ahmad : 213
قَالَ قَرَأْتُ عَلَى يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ زُهَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ حَارِثَةَ بْنِ مُضَرِّبٍ أَنَّهُ حَجَّ مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَأَتَاهُ أَشْرَافُ أَهْلِ الشَّامِ فَقَالُوا يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّا أَصَبْنَا مِنْ أَمْوَالِنَا رَقِيقًا وَدَوَابَّ فَخُذْ مِنْ أَمْوَالِنَا صَدَقَةً تُطَهِّرُنَا بِهَا وَتَكُونُ لَنَا زَكَاةً فَقَالَ هَذَا شَيْءٌ لَمْ يَفْعَلْهُ اللَّذَانِ كَانَا مِنْ قَبْلِي وَلَكِنْ انْتَظِرُوا حَتَّى أَسْأَلَ الْمُسْلِمِينَ
A -Ahmudu Bin Hambali- ko; N y’a kalan [Yahya Bin Sa’id] ye ka bɔ [Zuhair] la a ko; A fɔra an ye [Abu Ishaq] ka bɔ [Haritsah Bin Mudlarrab] la, ko a ye hiji kɛ ni [Umar Bin Al Khaththab] ye, o kɔ, Siri jamanadenw ɲɛmɔgɔw nana a fɛ k’a fɔ; ‘E Amirul Mukminin, an ka nafolo, jɔnw ani bɛgɛnw b’an bolo, o la, an ka nafolo ta k’a kɛ zaka ye min be se k’an saniya,’ o kɔ, Umar y’a jaabi; ‘Nin ye koo ye, mɔgɔ fila minw tun be ne ɲɛfɛ, olu ma min kɛ nka u ka kɔnɔni kɛ fɔɔ n ka silamɛw ɲininga’.