Imam Ahmad : 213

قَالَ قَرَأْتُ عَلَى يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ زُهَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ حَارِثَةَ بْنِ مُضَرِّبٍ أَنَّهُ حَجَّ مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَأَتَاهُ أَشْرَافُ أَهْلِ الشَّامِ فَقَالُوا يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّا أَصَبْنَا مِنْ أَمْوَالِنَا رَقِيقًا وَدَوَابَّ فَخُذْ مِنْ أَمْوَالِنَا صَدَقَةً تُطَهِّرُنَا بِهَا وَتَكُونُ لَنَا زَكَاةً فَقَالَ هَذَا شَيْءٌ لَمْ يَفْعَلْهُ اللَّذَانِ كَانَا مِنْ قَبْلِي وَلَكِنْ انْتَظِرُوا حَتَّى أَسْأَلَ الْمُسْلِمِينَ

তেওঁ -আহমদ বিন হাম্বল- ক’লে; মই [যাহ্যা বিন ছাইদ]ক [জুহাইৰ]ৰ পৰা পঢ়িলোঁ তেওঁ কৈছিল; আমাক [আবু ইছহাক] [হাৰিৎছা বিন মুদলাৰৰব]ৰ পৰা কোৱা হৈছে যে তেওঁ [উমৰ বিন আল খাথথাব]ৰ সৈতে হজ কৰিছিল, তাৰ পিছত ছিৰিয়াৰ জনসাধাৰণৰ নেতাসকলে তেওঁৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে; ‘হে আমিৰুল মুকমিনিন, আমাৰ সম্পত্তি, দাস আৰু পশুধন আছে, গতিকে আমাৰ সম্পত্তিৰ পৰা জাকাত হিচাপে লওক যিয়ে আমাক শুদ্ধ কৰিব পাৰে,’ তেতিয়া উমৰে ​​উত্তৰ দিলে; 'এইটো মোৰ আগৰ মানুহ দুজনে কৰা নাই কিন্তু মই মুছলমানক সুধিব পৰালৈকে অপেক্ষা কৰক'।