Imam Ahmad : 161

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ عُمَرَ حَمَلَ عَلَى فَرَسٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَرَآهَا أَوْ بَعْضَ نِتَاجِهَا يُبَاعُ فَأَرَادَ شِرَاءَهُ فَسَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْهُ فَقَالَ اتْرُكْهَا تُوَافِكَ أَوْ تَلْقَهَا جَمِيعًا وَقَالَ مَرَّتَيْنِ فَنَهَاهُ وَقَالَ لَا تَشْتَرِهِ وَلَا تَعُدْ فِي صَدَقَتِكَ

Isinalaysay sa amin [ni Sufyan] mula kay [Zaid Bin Aslam] mula sa [kanyang ama] na si Umar ay gumagamit ng kabayo sa landas ng Allah, pagkatapos ay nakita niya ito o ang ilan sa mga bunga nito, kaya't gusto niya itong bilhin, pagkatapos ay tinanong niya ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam tungkol dito, ngunit sinabi ng Propeta: "Iwanan mo ang kabayo, sapat na ito para sa iyo o ibigay mo ang lahat." Tinanong siya ni Umar nang dalawang beses at pinagbawalan siya ng Propeta at sinabi: "Huwag mo itong bilhin at huwag mong bawiin ang iyong kawanggawa."