Imam Bukhari : 4991
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عَبَّاسٍ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَسَمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا بَيْنَ أَصْحَابِهِ تَمْرًا فَأَعْطَى كُلَّ إِنْسَانٍ سَبْعَ تَمَرَاتٍ فَأَعْطَانِي سَبْعَ تَمَرَاتٍ إِحْدَاهُنَّ حَشَفَةٌ فَلَمْ يَكُنْ فِيهِنَّ تَمْرَةٌ أَعْجَبَ إِلَيَّ مِنْهَا شَدَّتْ فِي مَضَاغِي
[Abu Nu'manek] esan digu [Hammad bin Zaidek] [Abbas Al Jurairi-rengandik] [Abu Uthman An Nahdi-rengandik] [Abu Hurairah-rengandik] esan duela: 'Egun batean, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, datilak banatu zizkien bere lagunei. Zazpi datila eman zizkien bakoitzari. Gero, zazpi datila ere eman zizkidan, eta horietako bat lehorra zen, eta ez zen beste datila harrigarriagoa izan niretzat, hain gogorra zelako, ezen murtxikatu egin behar baitzen.