Tafsir Al Anbiya (21): 96 - hingga apabila dibukakan (tembok) ya'juj dan ma'juj, dan mereka turun dengan cepat dari seluruh tempat yang tinggi

Imam Muslim : 5228

حَدَّثَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ جَابِرٍ الطَّائِيُّ قَاضِي حِمْصَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ الْحَضْرَمِيِّ أَنَّهُ سَمِعَ النَّوَّاسَ بْنَ سَمْعَانَ الْكِلَابِيَّ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مِهْرَانَ الرَّازِيُّ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ جَابِرٍ الطَّائِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ النَّوَّاسِ بْنِ سَمْعَانَ قَالَ ذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالَ ذَاتَ غَدَاةٍ فَخَفَّضَ فِيهِ وَرَفَّعَ حَتَّى ظَنَنَّاهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ فَلَمَّا رُحْنَا إِلَيْهِ عَرَفَ ذَلِكَ فِينَا فَقَالَ مَا شَأْنُكُمْ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَكَرْتَ الدَّجَّالَ غَدَاةً فَخَفَّضْتَ فِيهِ وَرَفَّعْتَ حَتَّى ظَنَنَّاهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ فَقَالَ غَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُنِي عَلَيْكُمْ إِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا فِيكُمْ فَأَنَا حَجِيجُهُ دُونَكُمْ وَإِنْ يَخْرُجْ وَلَسْتُ فِيكُمْ فَامْرُؤٌ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ إِنَّهُ شَابٌّ قَطَطٌ عَيْنُهُ طَافِئَةٌ كَأَنِّي أُشَبِّهُهُ بِعَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قَطَنٍ فَمَنْ أَدْرَكَهُ مِنْكُمْ فَلْيَقْرَأْ عَلَيْهِ فَوَاتِحَ سُورَةِ الْكَهْفِ إِنَّهُ خَارِجٌ خَلَّةً بَيْنَ الشَّأْمِ وَالْعِرَاقِ فَعَاثَ يَمِينًا وَعَاثَ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ فَاثْبُتُوا قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا لَبْثُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ أَرْبَعُونَ يَوْمًا يَوْمٌ كَسَنَةٍ وَيَوْمٌ كَشَهْرٍ وَيَوْمٌ كَجُمُعَةٍ وَسَائِرُ أَيَّامِهِ كَأَيَّامِكُمْ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَذَلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَسَنَةٍ أَتَكْفِينَا فِيهِ صَلَاةُ يَوْمٍ قَالَ لَا اقْدُرُوا لَهُ قَدْرَهُ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا إِسْرَاعُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ كَالْغَيْثِ اسْتَدْبَرَتْهُ الرِّيحُ فَيَأْتِي عَلَى الْقَوْمِ فَيَدْعُوهُمْ فَيُؤْمِنُونَ بِهِ وَيَسْتَجِيبُونَ لَهُ فَيَأْمُرُ السَّمَاءَ فَتُمْطِرُ وَالْأَرْضَ فَتُنْبِتُ فَتَرُوحُ عَلَيْهِمْ سَارِحَتُهُمْ أَطْوَلَ مَا كَانَتْ ذُرًا وَأَسْبَغَهُ ضُرُوعًا وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ ثُمَّ يَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَرُدُّونَ عَلَيْهِ قَوْلَهُ فَيَنْصَرِفُ عَنْهُمْ فَيُصْبِحُونَ مُمْحِلِينَ لَيْسَ بِأَيْدِيهِمْ شَيْءٌ مِنْ أَمْوَالِهِمْ وَيَمُرُّ بِالْخَرِبَةِ فَيَقُولُ لَهَا أَخْرِجِي كُنُوزَكِ فَتَتْبَعُهُ كُنُوزُهَا كَيَعَاسِيبِ النَّحْلِ ثُمَّ يَدْعُو رَجُلًا مُمْتَلِئًا شَبَابًا فَيَضْرِبُهُ بِالسَّيْفِ فَيَقْطَعُهُ جَزْلَتَيْنِ رَمْيَةَ الْغَرَضِ ثُمَّ يَدْعُوهُ فَيُقْبِلُ وَيَتَهَلَّلُ وَجْهُهُ يَضْحَكُ فَبَيْنَمَا هُوَ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ فَيَنْزِلُ عِنْدَ الْمَنَارَةِ الْبَيْضَاءِ شَرْقِيَّ دِمَشْقَ بَيْنَ مَهْرُودَتَيْنِ وَاضِعًا كَفَّيْهِ عَلَى أَجْنِحَةِ مَلَكَيْنِ إِذَا طَأْطَأَ رَأْسَهُ قَطَرَ وَإِذَا رَفَعَهُ تَحَدَّرَ مِنْهُ جُمَانٌ كَاللُّؤْلُؤِ فَلَا يَحِلُّ لِكَافِرٍ يَجِدُ رِيحَ نَفَسِهِ إِلَّا مَاتَ وَنَفَسُهُ يَنْتَهِي حَيْثُ يَنْتَهِي طَرْفُهُ فَيَطْلُبُهُ حَتَّى يُدْرِكَهُ بِبَابِ لُدٍّ فَيَقْتُلُهُ ثُمَّ يَأْتِي عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ قَوْمٌ قَدْ عَصَمَهُمْ اللَّهُ مِنْهُ فَيَمْسَحُ عَنْ وُجُوهِهِمْ وَيُحَدِّثُهُمْ بِدَرَجَاتِهِمْ فِي الْجَنَّةِ فَبَيْنَمَا هُوَ كَذَلِكَ إِذْ أَوْحَى اللَّهُ إِلَى عِيسَى إِنِّي قَدْ أَخْرَجْتُ عِبَادًا لِي لَا يَدَانِ لِأَحَدٍ بِقِتَالِهِمْ فَحَرِّزْ عِبَادِي إِلَى الطُّورِ وَيَبْعَثُ اللَّهُ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَهُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ فَيَمُرُّ أَوَائِلُهُمْ عَلَى بُحَيْرَةِ طَبَرِيَّةَ فَيَشْرَبُونَ مَا فِيهَا وَيَمُرُّ آخِرُهُمْ فَيَقُولُونَ لَقَدْ كَانَ بِهَذِهِ مَرَّةً مَاءٌ وَيُحْصَرُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ حَتَّى يَكُونَ رَأْسُ الثَّوْرِ لِأَحَدِهِمْ خَيْرًا مِنْ مِائَةِ دِينَارٍ لِأَحَدِكُمْ الْيَوْمَ فَيَرْغَبُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ فَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ النَّغَفَ فِي رِقَابِهِمْ فَيُصْبِحُونَ فَرْسَى كَمَوْتِ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ ثُمَّ يَهْبِطُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ إِلَى الْأَرْضِ فَلَا يَجِدُونَ فِي الْأَرْضِ مَوْضِعَ شِبْرٍ إِلَّا مَلَأَهُ زَهَمُهُمْ وَنَتْنُهُمْ فَيَرْغَبُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ إِلَى اللَّهِ فَيُرْسِلُ اللَّهُ طَيْرًا كَأَعْنَاقِ الْبُخْتِ فَتَحْمِلُهُمْ فَتَطْرَحُهُمْ حَيْثُ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ يُرْسِلُ اللَّهُ مَطَرًا لَا يَكُنُّ مِنْهُ بَيْتُ مَدَرٍ وَلَا وَبَرٍ فَيَغْسِلُ الْأَرْضَ حَتَّى يَتْرُكَهَا كَالزَّلَفَةِ ثُمَّ يُقَالُ لِلْأَرْضِ أَنْبِتِي ثَمَرَتَكِ وَرُدِّي بَرَكَتَكِ فَيَوْمَئِذٍ تَأْكُلُ الْعِصَابَةُ مِنْ الرُّمَّانَةِ وَيَسْتَظِلُّونَ بِقِحْفِهَا وَيُبَارَكُ فِي الرِّسْلِ حَتَّى أَنَّ اللِّقْحَةَ مِنْ الْإِبِلِ لَتَكْفِي الْفِئَامَ مِنْ النَّاسِ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْبَقَرِ لَتَكْفِي الْقَبِيلَةَ مِنْ النَّاسِ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْغَنَمِ لَتَكْفِي الْفَخِذَ مِنْ النَّاسِ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ رِيحًا طَيِّبَةً فَتَأْخُذُهُمْ تَحْتَ آبَاطِهِمْ فَتَقْبِضُ رُوحَ كُلِّ مُؤْمِنٍ وَكُلِّ مُسْلِمٍ وَيَبْقَى شِرَارُ النَّاسِ يَتَهَارَجُونَ فِيهَا تَهَارُجَ الْحُمُرِ فَعَلَيْهِمْ تَقُومُ السَّاعَةُ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ وَالْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ قَالَ ابْنُ حُجْرٍ دَخَلَ حَدِيثُ أَحَدِهِمَا فِي حَدِيثِ الْآخَرِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَ مَا ذَكَرْنَا وَزَادَ بَعْدَ قَوْلِهِ لَقَدْ كَانَ بِهَذِهِ مَرَّةً مَاءٌ ثُمَّ يَسِيرُونَ حَتَّى يَنْتَهُوا إِلَى جَبَلِ الْخَمَرِ وَهُوَ جَبَلُ بَيْتِ الْمَقْدِسِ فَيَقُولُونَ لَقَدْ قَتَلْنَا مَنْ فِي الْأَرْضِ هَلُمَّ فَلْنَقْتُلْ مَنْ فِي السَّمَاءِ فَيَرْمُونَ بِنُشَّابِهِمْ إِلَى السَّمَاءِ فَيَرُدُّ اللَّهُ عَلَيْهِمْ نُشَّابَهُمْ مَخْضُوبَةً دَمًا وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ حُجْرٍ فَإِنِّي قَدْ أَنْزَلْتُ عِبَادًا لِي لَا يَدَيْ لِأَحَدٍ بِقِتَالِهِمْ

Һөйләне беҙгә [Әбү Хәйтсәмә Зөһәйр бин Хәрб] беҙгә әйтте [Әл Вәлид бин Мөслим] миңә әйтте [Ғабдуррахман бин Йәзид бин Джәбир] миңә әйтте [Яхъя бин Джәбир Ат Тхо`и] судья Химш, миңә [Әбүррахман бин Джүбәйр] [ уның Әл-Хәбәр Джүбәйрҙән] һөйләне. ишеткән [Ән Нәүүәс бин Сам'ан Әл Килаби]. Һөйләне миңә [Мөхәммәт бин Миһран Әр Рази], уның тексы, беҙгә һөйләне [Әл Вәлид бин Мөслим] беҙгә һөйләне [Ғабдуррахман бин Йәзид бин Джәбир] [Яхъя бин Джәбир Ат Тхаи] [Ғабдуррахман бин Джүбәйер бин Нәфәйрҙән] [уның атаһы бин Нуфә, Джүфәрҙән] Сәмғән] әйтте: Бер көндө Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә Сәләм әйтте: Дәжжәл, ул тауышын түбән төшөрҙө һәм күтәрҙе, беҙ уны бер төркөм хөрмә ағастарында тип уйланыҡ. Беҙ Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи үә сәләмдән киттек һәм һуңынан ҡайттыҡ, ул был хаҡта белде һәм ул һораны: «Ни өсөн һеҙ?» беҙ яуап бирҙек: Эй, Аллаһ Рәсүле, һеҙ телгә алынған Дәджәл бер көндөң иртәнсәк, һеҙ түбән һәм күтәрелгән тауыш тиклем беҙ уйлаған, ул бер төркөмдә финик пальма ағастары, ул әйтте: «Бынан тыш, Дәджал, кем мин һеҙҙең өсөн күберәк борсолам, әгәр ул күренә һәм мин һеҙҙең арала, мин уны еңәсәк is noonee, һеҙ түгел, әгәр һеҙ һәм әгәр ҙә apponear the үҙенең яҡлаусыһы һәм Аллаһы Тәғәлә һәр мосолман өсөн минең алмашым, ул бөҙрә йәш, күҙҙәре айырылып тора, Ғабду Әл Ғүзә бин Ҡатанға оҡшаш. Һеҙҙең арағыҙҙан кем уны күрһә, ул Кәхф сүрәһенең башын уҡыһын, ул Сүриә менән Ираҡ араһында килеп сыҡты һәм уң-һул яҡтан күп зыян килтерҙе, эй Аллаһ ҡолдары, ныҡлы булығыҙ. Беҙ һораныҡ: ул ерҙә күпме йәшәне? Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә Сәләм яуап бирә: «Ҡырҡ көн, бер көн йыл кеүек, бер көн ай кеүек, бер көн аҙна кеүек һәм ҡалған көндәр һинең көндәрең кеүек», — тип яуап бирә. Беҙ һораныҡ: Эй, Аллаһ Рәсүле, һин бер көндөң бер йылға оҡшаш булыуы тураһында нимә уйлайһың, беҙгә бер көн намаҙ уҡыу етәме? Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм яуап бирҙе: «Юҡ, әммә ҙурлығын иҫәпләгеҙ». Беҙ һораныҡ: Йә, Аллаһ Рәсүле, Ер йөҙөндә тиҙлек ниндәй? Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә Сәләм яуап бирҙе: Ел менән тамамланған ямғыр кеүек. Ул кешеләргә килеп, уларҙы саҡырҙы, улар уны ҡабул итте, ул күккә ямғыр ебәрергә ҡушты, күк һуңынан ямғыр ебәрҙе, ул ергә үҫемлектәр үҫтерергә ҡушты, ер һуңынан үҫемлектәр үҫтерҙе һәм һуңынан уларҙы мал-тыуар оҙон горбтар менән китте, киң ҡорһаҡтар һәм тулы һөт ҡапсыҡтары сығарып ул уларҙы һәм һуңынан һеҙҙең де: хазина'. Аҙаҡ йыйған аҡсаһы, ата ҡорттар кеүек, уның артынан эйәреп китә. Һуңынан ул бер егетте саҡырҙы, ул уны ҡылыс менән ҡырҡты, һуңынан уны ике өлөшкә бүлде, һуңынан уны саҡырҙы, ул йөҙө өҙөлгән һәм көлкө менән килде, ул шулай булғанда, ҡапыл ‘Иса Мәрйәм улы Дамасктың көнсығышында аҡ манарала ике кейем кейеп төштө, ә ул ике ҡул менән wfarans билдәһе менән za’. башын түбән төшөрһә, һыу ҡойолоп сыға һәм башын күтәрһә тир ынйы кеүек ағып сыға, үлемдән башҡа бер иманһыҙ ҙа еҫкәй алмаҫ ине. һәм күҙҙәре күргәнсе тын еҫе. Иса Даджалды Лудтың ишек алдында осрағансы эҙләй, һуңынан уны үлтерә. Ошонан һуң Мәрйәм улы Ғайса Аллаһ Тәғәлә Дәджәлдән һаҡлаған халыҡҡа килде. Йөҙҙәрен һөртөп, күктәге кимәлдәре тураһында һөйләне. Улар шулай булғанда, Аллаһы Тәғәлә уға вәхи бирә: «Ысынлап та, Мин ҡолдарымды сығарҙым, улар менән бер кем дә һуғыша алмай, шуға күрә Минең ҡолдарымды Түргә алып бар». Аллаһы Тәғәлә Йәжүж менән Мәжүжде, Дарҙы ебәрҙе. бөтә йүнәлештә лә тиҙ килделәр'. -Әл Әнбиәа`: 96- Шунан алдағылар Тәбәри күлен аша сығып эсте, шунан артта торғандар аша сыҡты, улар: «Бында элек һыу булған», — тинеләр. Аллаһ пәйғәмбәре Ғайса һәм уның сәхәбәләре уратып алынған тиклем буйвол башы уларҙың береһенә ҡараған яҡшыраҡ булды, йөҙ динар һеҙҙең берегеҙгә ҡарағанда хәҙер, һуңынан пәйғәмбәр Аллаһ Ғайса һәм уның сәхәбәләре теләй, Аллаһ уларҙы муйынына ҡорттар ебәрергә һәм һуңынан улар үлгән кеүек үлем йән булды һәм уның иптәштәре булды, әммә мин түгел ине ' үле кәүҙәләр һәм улар ҡаны еҫе менән тулы. Шунан һуң Ғайса һәм уның иптәштәре Аллаһы Тәғәләгә доға ҡыла һәм Аллаһ Тәғәлә дөйә муйыны кеүек ҡош ебәрә. Ҡош уларҙы алып, Аллаһы Тәғәлә теләгәнсә ырғыта, шунан Аллаһы Тәғәлә уларға ямғыр яуҙыра, ямғыр яуырға ҡамасаулаған ҡауырһындарҙан йәки ерҙән эшләнгән йорт юҡ, ямғыр ерҙе дымландыра, һәр ерҙә өйөмдәр ҡалдыра. Бер төркөм кешеләр дөйә һауып, бер ырыу һыйыр һауып, бер нисә туғаны кәзә һауып туйғансы Аллаһы Тәғәлә уның уңдырышлылығына бәрәкәт бирә. Улар шулай булғанда, ҡапыл Аллаһы Тәғәлә бер ел ебәреп, һәр мөьминдең, мосолмандың ғүмерен ҡултыҡ аҫтына алды, ә ҡалған кешеләр насар кешеләр ине, парлашҡан ишәк кеүек асыҡтан-асыҡ енси мөнәсәбәттә булдылар. Шулай итеп, улар өҫтөндә донъяның ахыры килер». Беҙгә әйтелгән [Әли бин Хөжр Әс Сәғди] беҙгә [Ғабдулла бин Әбүррәхмән бин Йәзид бин Джәбир] һәм [Әл Вәлид бин Мөслим], тип әйтте Ибн Хөзир: Хәҙистәрҙең береһе икенсе хәҙистәр менән ҡатышып китә. был сәнәғәт менән беҙ әйткәнсә, әммә ул үҙенең һүҙҙәренән һуң өҫтәне: «Бында һыу бар ине», «Улар Хәмәр тауына, Бәйтул Мәҡдис тауына барып еткәнсе йөрөнөләр, улар: «Беҙ ерҙәгеләрҙе үлтерҙек, күктәгеләрҙе үлтерәйек», — тинеләр. Ибн Хөжр тарихында былай тиелә: «Ысынлап та, Мин ҡолдарымды төшөрҙөм, улар менән бер кем дә һуғыша алмай».