Peran sahabat sebagai benteng keselamatan umat

Imam Muslim : 4596

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ أَبَانَ كُلُّهُمْ عَنْ حُسَيْنٍ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ الْجُعْفِيُّ عَنْ مُجَمَّعِ بْنِ يَحْيَى عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ صَلَّيْنَا الْمَغْرِبَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قُلْنَا لَوْ جَلَسْنَا حَتَّى نُصَلِّيَ مَعَهُ الْعِشَاءَ قَالَ فَجَلَسْنَا فَخَرَجَ عَلَيْنَا فَقَالَ مَا زِلْتُمْ هَاهُنَا قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّيْنَا مَعَكَ الْمَغْرِبَ ثُمَّ قُلْنَا نَجْلِسُ حَتَّى نُصَلِّيَ مَعَكَ الْعِشَاءَ قَالَ أَحْسَنْتُمْ أَوْ أَصَبْتُمْ قَالَ فَرَفَعَ رَأْسَهُ إِلَى السَّمَاءِ وَكَانَ كَثِيرًا مِمَّا يَرْفَعُ رَأْسَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَقَالَ النُّجُومُ أَمَنَةٌ لِلسَّمَاءِ فَإِذَا ذَهَبَتْ النُّجُومُ أَتَى السَّمَاءَ مَا تُوعَدُ وَأَنَا أَمَنَةٌ لِأَصْحَابِي فَإِذَا ذَهَبْتُ أَتَى أَصْحَابِي مَا يُوعَدُونَ وَأَصْحَابِي أَمَنَةٌ لِأُمَّتِي فَإِذَا ذَهَبَ أَصْحَابِي أَتَى أُمَّتِي مَا يُوعَدُونَ

আমাক [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আৰু [ইছহাক বিন ইব্ৰাহিম] আৰু [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ বিন আবান] সকলো [হুছেইন]ৰ পৰা ক’লে; [আবু বকৰ] আমাক [হুছেইন বিন আলী আল জু’ফী] [মুজাম্মা’ বিন ইয়াহ্যা]ৰ পৰা [ছাইদ বিন আবু বুৰ্দাহ]ৰ পৰা [আবু বুৰ্দাহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছে; ‘আমি এবাৰ নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ লগত একেলগে নামাজ পঢ়িছিলো। তেতিয়া আমি ক’লোঁ; 'ইছা নামাজৰ বাবে অপেক্ষা কৰি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ লগত বহি থকাটোৱেই আমাৰ বাবে ভাল হ'ব।' মিষ্টাৰ আবু বুৰ্দাহে কয়; 'আমি মছজিদত বহি আছিলো, তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম আমাৰ ওচৰলৈ আহি সুধিলে: 'আপুনি এতিয়াও ইয়াত আছেনে? ' আমি উত্তৰ দিলোঁ, হয়, আল্লাহৰ ৰাছুল! আমি আপোনালোকৰ লগত মিলি মাগৰিব নামাজ সম্পন্ন কৰিছো। সেয়েহে আমি আপোনাৰ লগত জামাত হৈ ঈছা নামাজৰ বাবে অপেক্ষা কৰি মছজিদত বহিবলৈ বাছি লৈছিলো'। আল্লাহৰ ৰাছুলে ক’লে, ‘আপুনি সঁচাকৈয়ে শৃংগ! আহ ভাল কাম কৰক'। তাৰ পাছত আল্লাহৰ ৰাছুলে মূৰটো ওপৰলৈ তুলি ক’লে, ‘এই তৰাবোৰেই আকাশৰ স্থিৰতা। যদি তৰাবোৰ নোহোৱা হৈ যায়, তেন্তে আকাশত যি প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া হৈছিল, তাৰ আঘাত হ’ব। মই মোৰ বন্ধুসকলৰ সান্ত্বনাদাতা। যদি মই আৰু নাথাকো, তেন্তে তেওঁলোক মোৰ বন্ধুসকলে প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া কথাখিনিৰ আঘাত পাব। মোৰ বন্ধুসকল মোৰ মানুহৰ আশ্বাস। যদি মোৰ বন্ধুসকল নাইকিয়া হয়, তেন্তে মোৰ মানুহবোৰক যি প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া হৈছিল তাৰ আঘাত নিশ্চয় হ’ব’।