Imam Muslim : 4457
حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ حَدَّثَنَا مَهْدِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي يَعْقُوبَ عَنْ الْحَسَنِ بْنِ سَعْدٍ مَوْلَى الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ أَرْدَفَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ خَلْفَهُ فَأَسَرَّ إِلَيَّ حَدِيثًا لَا أُحَدِّثُ بِهِ أَحَدًا مِنْ النَّاسِ
Esan digu [Syaiban bin Farrukh]; Esan digu [Mahdi bin Maimun]; Esan digu [Muhammad bin 'Abdullah bin Abu Ya'qub] [Al Hasan bin Sa'ad]-engandik - esklaboa- Al Hasan bin 'Ali-rengandik ['Abdullah bin Ja'far] esan zuen; Egun batean, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek atzetik eraman ninduen. Gero, inori esan ez nion zerbait xuxurlatu zidan.