Kedua orang tuamu itu termasuk dari orang-orang yang mentaati perintah allah dan rasul-nya sesudah mereka mendapat luka (dalam perang Uhud)

Imam Muslim : 4441

حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ عَنْ الْبَهِيِّ عَنْ عُرْوَةَ قَالَ قَالَتْ لِي عَائِشَةُ كَانَ أَبَوَاكَ مِنَ { الَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِلَّهِ وَالرَّسُولِ مِنْ بَعْدِ مَا أَصَابَهُمْ الْقَرْحُ }

Na taʻu mai e [Abu Kuraib Muhammad bin Al Allaa] ia i matou [Waki'] na taʻu mai ia i matou [Ismail] na taʻu mai ia i matou mai ia [Al Bahi] mai ia [Urwah] na ia fai mai; 'Na fai mai [Aisha] ia te aʻu i se tasi taimi; 'O Allah, o ou matua sa i ai i latou na usiusitai i le poloaiga a Allah ma Lana Avefeau ina ua uma ona latou manuʻa - i le taua i Uhud - ...'.