Setelah li'an, hisab keduanya diserahkan kepada Allah, suami tidak berhak lagi atas istrinya dan tidak berhak menuntut kembali maharnya

Imam Bukhari : 4900

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ عَمْرٌو سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَعَنْ حَدِيثِ الْمُتَلَاعِنَيْنِ فَقَالَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْمُتَلَاعِنَيْنِ حِسَابُكُمَا عَلَى اللَّهِ أَحَدُكُمَا كَاذِبٌ لَا سَبِيلَ لَكَ عَلَيْهَا قَالَ مَالِي قَالَ لَا مَالَ لَكَ إِنْ كُنْتَ صَدَقْتَ عَلَيْهَا فَهُوَ بِمَا اسْتَحْلَلْتَ مِنْ فَرْجِهَا وَإِنْ كُنْتَ كَذَبْتَ عَلَيْهَا فَذَاكَ أَبْعَدُ لَكَقَالَ سُفْيَانُ حَفِظْتُهُ مِنْ عَمْرٍو وَقَالَ أَيُّوبُ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ قَالَ قُلْتُ لِابْنِ عُمَرَ رَجُلٌ لَاعَنَ امْرَأَتَهُ فَقَالَ بِإِصْبَعَيْهِ وَفَرَّقَ سُفْيَانُ بَيْنَ إِصْبَعَيْهِ السَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَى فَرَّقَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَخَوَيْ بَنِي الْعَجْلَانِ وَقَالَ اللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ قَالَ سُفْيَانُ حَفِظْتُهُ مِنْ عَمْرٍو وَأَيُّوبَ كَمَا أَخْبَرْتُكَ

আমাক কৈছে [আলী বিন আব্দুল্লাহ] আমাক কৈছে [ছুফিয়ানে] কৈছে [আমৰু] মই শুনিছো [ছাইদ বিন জুবাইৰে] কোৱা; মই এবাৰ [ইবনু উমৰ]ক আল মুতালাইনাইন -স্বামী-স্ত্ৰী মেলিআন-ৰ হাদীছৰ বিষয়ে সুধিলোঁ, গতিকে তেওঁ উত্তৰ দিলে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে এবাৰ আল মুতালাইনাইন - প্ৰেমত পৰা স্বামী-স্ত্ৰীক কৈছিল: তোমালোক দুয়োৰে মাজত হিচাপ আল্লাহৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। তোমালোক দুয়োৰে এজনে মিছা কথা ক’ব লাগিব, তেতিয়া তোমাৰ - স্বামীৰ - পত্নীৰ ওচৰলৈ ঘূৰি অহাৰ কোনো উপায় নাথাকিব’। মানুহজনে সুধিলে, ‘তেন্তে মোৰ সম্পত্তিৰ কথা কি ক’ব?’। তেওঁ ক’লে, ‘তোমালোকৰ বাবে আৰু ধন-সম্পত্তি নাই। যদি আপুনি কিবা এটা দিছে, তেন্তে সেইটোৱেই হৈছে যৌতুক যিটো আপুনি ফাৰ্জীক ন্যায্যতা প্ৰদান কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰে, কিন্তু যদি আপুনি মিছা কথা কয়, তেন্তে ই আপোনাৰ বাবে নিশ্চয়কৈ আৰু আগুৱাই যাব’। চুফিয়ানে ক’লে; আমৰুৰ পৰা মুখস্থ কৰিলোঁ। আৰু ক’লে [আয়ুব] মই শুনিছো [ছাইদ বিন জুবাইৰ] তেওঁ কৈছিল; মই [ইবনে উমৰক] ক’লোঁ, ‘এজন মানুহ আছিল যিয়ে নিজৰ পত্নীক গালি পাৰিছিল’। গতিকে আঙুলি দুটাৰে ইংগিত দি উত্তৰ দিলে। চুফিয়ানে আঙুলি দুটা অৰ্থাৎ তৰ্জনী আঙুলি আৰু মধ্যমা আঙুলিটো পৃথক কৰিলে। তেওঁ কথাখিনি আগবঢ়াই লৈ গ’ল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে এবাৰ বানি আল আজলানৰ পৰা দুজন মানুহক পৃথক কৰিছিল আৰু তেওঁ কৈছিল: ‘সঁচাকৈয়ে আল্লাহে জানে যে তোমালোকৰ এজনে মিছা কথা কৈছে। কোনোবা আছেনে যিয়ে অনুতাপ কৰিব বিচাৰে?' তেওঁ তিনিবাৰ আওৰাই ক’লে। চুফিয়ানে ক’লে; মই আপোনালোকক খবৰ দিয়াৰ দৰে আমৰু আৰু আয়ুবৰ পৰা মুখস্থ কৰিলোঁ।