Imam Muslim : 4186
حَدَّثَنِي أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ جَمِيعًا عَنْ شَرِيكٍ قَالَ ابْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَشْعَرُ كَلِمَةٍ تَكَلَّمَتْ بِهَا الْعَرَبُ كَلِمَةُ لَبِيدٍ أَلَا كُلُّ شَيْءٍ مَا خَلَا اللَّهَ بَاطِلٌ
[Abu Ja'far Muhammad bin Ash Shabbah] eta ['Ali bin Hujr As Sa'dik] [Sharik-engandik] dena esan dit. [Ibn Hujr]-ek esan zuen; Guri [Sharik]-i ['Abdul Malik bin 'Umair]-engandik [Abu Salamah]-engandik [Abu Hurairah]-engandik, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetagandik, predikatu ondoren, esan zuen: 'Arabiar batek inoiz adierazi duen sha'ir -edo poesia- ederrena Labiden poesia da. Labidek esan zuen: Alaa, kullu syaiin maa khalallaha gezurra -Jakizu, Ala-gandik kanpo den guztia hilko dela-.