Nabi melarang membunuh ular yang menghuni rumah-rumah (diduga jelmaan jin islam yang tinggal di rumah)

Imam Muslim : 4150

و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ صَيْفِيٍّ وَهُوَ عِنْدَنَا مَوْلَى ابْنِ أَفْلَحَ أَخْبَرَنِي أَبُو السَّائِبِ مَوْلَى هِشَامِ بْنِ زُهْرَةَ أَنَّهُ دَخَلَ عَلَى أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ فِي بَيْتِهِ قَالَ فَوَجَدْتُهُ يُصَلِّي فَجَلَسْتُ أَنْتَظِرُهُ حَتَّى يَقْضِيَ صَلَاتَهُ فَسَمِعْتُ تَحْرِيكًا فِي عَرَاجِينَ فِي نَاحِيَةِ الْبَيْتِ فَالْتَفَتُّ فَإِذَا حَيَّةٌ فَوَثَبْتُ لِأَقْتُلَهَا فَأَشَارَ إِلَيَّ أَنْ اجْلِسْ فَجَلَسْتُ فَلَمَّا انْصَرَفَ أَشَارَ إِلَى بَيْتٍ فِي الدَّارِ فَقَالَ أَتَرَى هَذَا الْبَيْتَ فَقُلْتُ نَعَمْ قَالَ كَانَ فِيهِ فَتًى مِنَّا حَدِيثُ عَهْدٍ بِعُرْسٍ قَالَ فَخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْخَنْدَقِ فَكَانَ ذَلِكَ الْفَتَى يَسْتَأْذِنُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَنْصَافِ النَّهَارِ فَيَرْجِعُ إِلَى أَهْلِهِ فَاسْتَأْذَنَهُ يَوْمًا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُذْ عَلَيْكَ سِلَاحَكَ فَإِنِّي أَخْشَى عَلَيْكَ قُرَيْظَةَ فَأَخَذَ الرَّجُلُ سِلَاحَهُ ثُمَّ رَجَعَ فَإِذَا امْرَأَتُهُ بَيْنَ الْبَابَيْنِ قَائِمَةً فَأَهْوَى إِلَيْهَا الرُّمْحَ لِيَطْعُنَهَا بِهِ وَأَصَابَتْهُ غَيْرَةٌ فَقَالَتْ لَهُ اكْفُفْ عَلَيْكَ رُمْحَكَ وَادْخُلْ الْبَيْتَ حَتَّى تَنْظُرَ مَا الَّذِي أَخْرَجَنِي فَدَخَلَ فَإِذَا بِحَيَّةٍ عَظِيمَةٍ مُنْطَوِيَةٍ عَلَى الْفِرَاشِ فَأَهْوَى إِلَيْهَا بِالرُّمْحِ فَانْتَظَمَهَا بِهِ ثُمَّ خَرَجَ فَرَكَزَهُ فِي الدَّارِ فَاضْطَرَبَتْ عَلَيْهِ فَمَا يُدْرَى أَيُّهُمَا كَانَ أَسْرَعَ مَوْتًا الْحَيَّةُ أَمْ الْفَتَى قَالَ فَجِئْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْنَا ذَلِكَ لَهُ وَقُلْنَا ادْعُ اللَّهَ يُحْيِيهِ لَنَا فَقَالَ اسْتَغْفِرُوا لِصَاحِبِكُمْ ثُمَّ قَالَ إِنَّ بِالْمَدِينَةِ جِنًّا قَدْ أَسْلَمُوا فَإِذَا رَأَيْتُمْ مِنْهُمْ شَيْئًا فَآذِنُوهُ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ فَإِنْ بَدَا لَكُمْ بَعْدَ ذَلِكَ فَاقْتُلُوهُ فَإِنَّمَا هُوَ شَيْطَانٌ و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ سَمِعْتُ أَسْمَاءَ بْنَ عُبَيْدٍ يُحَدِّثُ عَنْ رَجُلٍ يُقَالُ لَهُ السَّائِبُ وَهُوَ عِنْدَنَا أَبُو السَّائِبِ قَالَ دَخَلْنَا عَلَى أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ فَبَيْنَمَا نَحْنُ جُلُوسٌ إِذْ سَمِعْنَا تَحْتَ سَرِيرِهِ حَرَكَةً فَنَظَرْنَا فَإِذَا حَيَّةٌ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِقِصَّتِهِ نَحْوَ حَدِيثِ مَالِكٍ عَنْ صَيْفِيٍّ وَقَالَ فِيهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ لِهَذِهِ الْبُيُوتِ عَوَامِرَ فَإِذَا رَأَيْتُمْ شَيْئًا مِنْهَا فَحَرِّجُوا عَلَيْهَا ثَلَاثًا فَإِنْ ذَهَبَ وَإِلَّا فَاقْتُلُوهُ فَإِنَّهُ كَافِرٌ وَقَالَ لَهُمْ اذْهَبُوا فَادْفِنُوا صَاحِبَكُمْ

۽ مون کي [ابو الثاهر احمد بن عمرو بن سرح] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [عبد الله بن وهب] ٻڌايو آهي؛ مون کي ٻڌايو ويو آهي ته [مالڪ بن انس] [شافعي] مان ابن افلح جو غلام آهي؛ مون کي [ابو الثايب] - هشام بن زهره جي غلام - ٻڌايو آهي ته هڪ ڏينهن هو [ابو سعيد الخدري] کي سندس گهر ۾ مليو. ابو سائب چيو؛ 'ان وقت مون ابو سعيد کي نماز پڙهندي ڏٺو. پوءِ مان سندس انتظار ڪيو جيستائين هو نماز ختم نه ڪري. اوچتو مون گهر جي ڪنڊ ۾ کجيءَ جي پنن ۾ ڪجهه حرڪت ڪندي ٻڌو، تنهن ڪري مان سندس طرف مڙيس. اهو معلوم ٿيو ته اتي هڪ نانگ آهي، تنهن ڪري مان پنهنجي سيٽ تان ٽپو ڏئي ان کي مارڻ لاءِ. بهرحال، غير متوقع طور تي، ابو سعيد الخدري مون کي ويهڻ جو اشارو ڪيو. آخرڪار مان پنهنجي سيٽ تي موٽي آيس. نماز کان پوءِ، ابو سعيد ڳوٺ جي هڪ گهر ڏانهن اشارو ڪيو ۽ چيو؛ 'تون اهو گهر ڏسين ٿو، منهنجا دوست؟' مون جواب ڏنو؛ 'ها، مون اهو ڏٺو'. ابو سعيد پنهنجا لفظ جاري رکيا؛ 'ان گھر ۾ هڪ نوجوان هوندو هو جيڪو اسان جي خاندان مان هو ۽ تازو شادي ڪئي هئي - هڪ نئون شادي شده -. اسان رسول الله صلي الله عليه وسلم سان گڏ خندق جي جنگ ۾ ويندا هئاسين. ان وقت نوجوان رسول الله صلي الله عليه وسلم کان اجازت گهري، منجهند جو، فوري طور تي پنهنجي زال وٽ گهر وڃڻ لاءِ. آخرڪار رسول الله صلي الله عليه وسلم کيس اجازت ڏني ۽ کيس چيو؛ 'پنهنجا هٿيار کڻي اچ، ڇاڪاڻ ته مون کي ڊپ آهي ته بني قريظه جا ماڻهو توهان تي حملو ڪندا!' ٿوري دير کان پوءِ، اهو ماڻهو پنهنجي بندوق کڻي گهر هليو ويو. جڏهن هو گهر پهتو، ته هن پنهنجي زال کي دروازي جي وچ ۾ بيٺل ڏٺو. ڪو به تعجب ناهي، هن فوري طور تي حسد جي ڪري پنهنجي زال ڏانهن پنهنجو نيزو اشارو ڪيو. پر ان جي بدران سندس زال کيس چيو؛ 'پنهنجو نيزو کڻ ۽ گهر ۾ وڃ ته جيئن توکي خبر پوي ته مان ٻاهر ڇو آهيان!' اهو ماڻهو گهر ۾ داخل ٿيو ۽ ڏٺائين ته اندر بستري تي هڪ وڏو نانگ لٽڪيل هو. بغير ڪنهن ٻئي لفظ جي، هن فوري طور تي نانگ کي ان نيزي سان وار ڪيو جيڪو هن هٿ ۾ رکيو هو. ان کان پوءِ هو ٻاهر آيو ۽ گهر جي سامهون پنهنجو نيزو لڳائي ڇڏيو. اوچتو نانگ کيس ٽڪر هنيو. اهو پڪ سان معلوم نه ٿي سگهيو آهي ته پهريان ڪير مري ويو، نانگ يا نوجوان؟ ' ابو سعيد الخدري چيو؛ 'آخرڪار اسان رسول الله ﷺ وٽ ويا ته هن واقعي جي خبر ڏيو. پوءِ اسان چيو؛ 'يا رسول الله ﷺ، الله کان دعا گهرو ته هن کي جيئرو ڪري!' الله جي رسول ﷺ جواب ڏنو؛ 'بيشڪ، مديني شهر ۾ جنن جو هڪ گروهه آهي جيڪو اسلام قبول ڪري چڪو آهي. جيڪڏهن توهان انهن ۾ ڪا عجيب ڳالهه ڏسو ٿا، ته پوءِ انهن کي ٽن ڏينهن تائين گهر ۾ رهڻ جي اجازت ڏيو. پر، جيڪڏهن ٽن ڏينهن کان پوءِ اهو نڪرڻ نٿو چاهي، ته پوءِ ان کي ماري ڇڏيو! ڇاڪاڻ ته هو شيطان آهي!' ۽ مون کي [محمد بن رافع] ٻڌايو آهي [وهاب بن جرير بن حازم] ٻڌايو آهي اسان کي [منهنجي پيءُ] ٻڌايو آهي ته چيو آهي؛ مون [اسماء بن عبيد] کي هڪ ماڻهو کان هڪ قصو ٻڌائيندي ٻڌو آهي جنهن کي عام طور تي صائب سڏيو ويندو آهي، اسان سمجهون ٿا ته اهو [ابو صائب] آهي، هن چيو؛' اسان [ابو سعيد الخضري] سان ملياسين، جڏهن اسين ويٺا هئاسين، اسان سندس بستري هيٺان هڪ حرڪت ٻڌي، پوءِ اسان ڏٺو ته اهو هڪ نانگ هو. - ۽ ائين ئي جيئن امام شافعي جي حديث مالڪ جي مطابق. ۽ ان ۾ لکيل آهي؛ پوءِ رسول الله ﷺ فرمايو؛ 'بيشڪ، مديني شهر ۾ جنن جو هڪ گروهه آهي. جيڪڏهن توهان انهن ۾ ڪا عجيب ڳالهه ڏسو ٿا، ته انهن کي ٽن ڏينهن تائين گهر ۾ رهڻ جي اجازت ڏيو. پر، جيڪڏهن ٽن ڏينهن کان پوءِ اهو نڪرڻ نه چاهيندو ته ان کي ماري ڇڏيو! ڇاڪاڻ ته هو ڪافر آهي!' هن اهو به چيو؛ 'تون پنهنجن دوستن کي دفن ڪرڻ لاءِ وڃ'.