Imam Muslim : 4146

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ يَعْنِي الثَّقَفِيَّ قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ يَقُولُ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ أَنَّ أَبَا لُبَابَةَ بْنَ عَبْدِ الْمُنْذِرِ الْأَنْصَارِيَّ وَكَانَ مَسْكَنُهُ بِقُبَاءٍ فَانْتَقَلَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَبَيْنَمَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ جَالِسًا مَعَهُ يَفْتَحُ خَوْخَةً لَهُ إِذَا هُمْ بِحَيَّةٍ مِنْ عَوَامِرِ الْبُيُوتِ فَأَرَادُوا قَتْلَهَا فَقَالَ أَبُو لُبَابَةَ إِنَّهُ قَدْ نُهِيَ عَنْهُنَّ يُرِيدُ عَوَامِرَ الْبُيُوتِ وَأُمِرَ بِقَتْلِ الْأَبْتَرِ وَذِي الطُّفْيَتَيْنِ وَقِيلَ هُمَا اللَّذَانِ يَلْتَمِعَانِ الْبَصَرَ وَيَطْرَحَانِ أَوْلَادَ النِّسَاءِ

আমাক [মুহাম্মদ বিন আল মুছানা] কৈছে; আমাক [‘আব্দুল ৱাহাহাব] অৰ্থাৎ আৎছ ছাকাফীক কৈছে তেওঁ কৈছিল; মই শুনিছোঁ; [য়াহ্যা বিন ছাইদে] ক’লে; মোক [নাফী’] খবৰ দিয়া হৈছে যে [আবু লুবাবা বিন আব্দুল মুণ্ডিৰ আল আনছাৰী] আগতে কুবাত বাস কৰিছিল। তাৰ পিছত মদীনালৈ গুচি গ’ল। এদিন ইবনু উমৰ লগত বহি থাকোঁতে ইবনু উমৰে নিজৰ ঘৰৰ সৰু দুৱাৰখন খুলিবলৈ ওলাইছিল, হঠাৎ ঘৰত সাপ এটা আহিল। তাৰ পিছত বন্ধুসকলে তেওঁক হত্যা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে। গতিকে আবু লুবাবাহে ক’লে; ‘সঁচাকৈয়ে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে ঘৰত বাস কৰা সাপক হত্যা কৰাটো নিষেধ কৰিছে। আৰু ঠেং ঠেং ঠেলি যোৱা সাপটো আৰু পিঠিত দুটা বগা ৰেখা থকা সাপটোক হত্যা কৰিবলৈ আদেশ দিলে, কাৰণ কোৱা হৈছিল যে এই সাপে দুটা চকু অন্ধ কৰি গৰ্ভৱতী মহিলাৰ কেঁচুৱাক হত্যা কৰিব পাৰে।'