Imam Bukhari : 4823
حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَتْتَزَوَّجَنِي الزُّبَيْرُ وَمَا لَهُ فِي الْأَرْضِ مِنْ مَالٍ وَلَا مَمْلُوكٍ وَلَا شَيْءٍ غَيْرَ نَاضِحٍ وَغَيْرَ فَرَسِهِ فَكُنْتُ أَعْلِفُ فَرَسَهُ وَأَسْتَقِي الْمَاءَ وَأَخْرِزُ غَرْبَهُ وَأَعْجِنُ وَلَمْ أَكُنْ أُحْسِنُ أَخْبِزُ وَكَانَ يَخْبِزُ جَارَاتٌ لِي مِنْ الْأَنْصَارِ وَكُنَّ نِسْوَةَ صِدْقٍ وَكُنْتُ أَنْقُلُ النَّوَى مِنْ أَرْضِ الزُّبَيْرِ الَّتِي أَقْطَعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رَأْسِي وَهِيَ مِنِّي عَلَى ثُلُثَيْ فَرْسَخٍ فَجِئْتُ يَوْمًا وَالنَّوَى عَلَى رَأْسِي فَلَقِيتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَهُ نَفَرٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَدَعَانِي ثُمَّ قَالَ إِخْ إِخْ لِيَحْمِلَنِي خَلْفَهُ فَاسْتَحْيَيْتُ أَنْ أَسِيرَ مَعَ الرِّجَالِ وَذَكَرْتُ الزُّبَيْرَ وَغَيْرَتَهُ وَكَانَ أَغْيَرَ النَّاسِ فَعَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنِّي قَدْ اسْتَحْيَيْتُ فَمَضَى فَجِئْتُ الزُّبَيْرَ فَقُلْتُ لَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَى رَأْسِي النَّوَى وَمَعَهُ نَفَرٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَأَنَاخَ لِأَرْكَبَ فَاسْتَحْيَيْتُ مِنْهُ وَعَرَفْتُ غَيْرَتَكَ فَقَالَ وَاللَّهِ لَحَمْلُكِ النَّوَى كَانَ أَشَدَّ عَلَيَّ مِنْ رُكُوبِكِ مَعَهُ قَالَتْ حَتَّى أَرْسَلَ إِلَيَّ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَ ذَلِكَ بِخَادِمٍ تَكْفِينِي سِيَاسَةَ الْفَرَسِ فَكَأَنَّمَا أَعْتَقَنِي
[மஹ்மூத்] எங்களிடம் கூறினார்; [அபூ உஸாமா] எங்களிடம் கூறினார்; [ஹிஷாம்] எங்களிடம் கூறினார்; [என் தந்தை] என்னிடம் கூறினார், [அஸ்மா பின்த் அபூபக்கர் ரலியல்லாஹு அன்ஹுமா] அவர்களிடமிருந்து, அவர் கூறினார்; அஸ் ஸுபைர் பின் அவ்வம் என்னை மணந்தார். அக்காலத்தில், அவரிடம் சொத்துக்களோ, அடிமைகளோ, தண்ணீர் ஊற்றும் குவளையோ, குதிரையோ தவிர வேறு எதுவும் இருக்கவில்லை. எனவே, நான் தான் அவருடைய குதிரைக்குத் தீனியும் தண்ணீரும் கொடுத்தேன், அவருடைய வாளியைத் தைத்தேன், ரொட்டிக்கான மாவைத் தயாரித்தேன். நான் ரொட்டி சுடுவதில் சிறந்தவளாக இல்லாதபோதிலும் இதைச் செய்தேன். எனவே, அன்ஸாரைச் சேர்ந்த என் அண்டை வீட்டார் தான் ரொட்டி தயாரித்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களால் நியமிக்கப்பட்ட அஸ் ஸுபைரின் தோட்டத்திலிருந்து பேரீச்சை விதைகளை என் தலையில் சுமந்து சென்றேன். அந்த நிலம் ஃபர்ஸாக்கின் மூன்றில் இரண்டு பங்குக்கு எனக்குச் சொந்தமானது. ஒரு நாள், பேரீச்சை விதைகள் என் தலையில் இருந்தபோது நான் வந்தேன். பிறகு நான் ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களைச் சந்தித்தேன். அவர் அன்சாரிகள் பலருடன் இருந்தார். பின்னர் அவர் என்னை அழைத்து, 'ஏய், ஏய், அவர் என்னை அவருக்குப் பின்னால் வாகனத்தில் ஏற்ற விரும்புகிறார் போலிருக்கிறது' என்றார். இருப்பினும், ஆண்களுடன் நடப்பதற்கு நான் கூச்சப்பட்டேன், மேலும் அஸ் ஸுபைரின் பொறாமை எனக்கு நினைவுக்கு வந்தது; அவர் மிகவும் பொறாமை குணம் கொண்டவராக இருந்தார். எனவே, நான் கூச்சப்படுவதை ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அறிந்து, அங்கிருந்து சென்றுவிட்டார்கள். அதன் பிறகு, நான் அஸ் ஸுபைரிடம் சென்று, 'ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் என்னைச் சந்தித்தபோது என் தலையின் மீது பேரீச்சை விதைகள் இருந்தன. இதற்கிடையில் அவர் அன்சாரிகள் பலருடன் இருந்தார், எனவே அவர் என்னை ஒரு வாகனத்தில் ஏற அழைத்தார், ஆனால் நான் கூச்சப்பட்டேன், மேலும் உங்கள் பொறாமையையும் அறிந்திருந்தேன்' என்றேன். அதற்கு அஸ் ஸுபைர், 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நீ அவருடன் வாகனத்தில் செல்வதை விட, பேரீச்சை விதைகளைச் சுமந்து செல்வது எனக்கு மேலானது' என்றார். இறுதியாக, குதிரைகளைப் பராமரிக்கும் என் பணியை நிறைவேற்றக்கூடிய ஒரு கதீமை அபூபக்கர் அனுப்பினார். அவர் என்னை விடுவித்தது போலிருந்தது.