Allah menjamin orang yang berperang di jalannya, tidak ada yang mendorongnya keluar kecuali karena iman kepadaku dan para rasulku ,untuk mengembalikannya dengan memperoleh pahala atau ghanimah atau memasukkannya ke surga

Imam Muslim : 3490

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْوَاسِطِيُّ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قِيلَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا يَعْدِلُ الْجِهَادَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ لَا تَسْتَطِيعُونَهُ قَالَ فَأَعَادُوا عَلَيْهِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا كُلُّ ذَلِكَ يَقُولُ لَا تَسْتَطِيعُونَهُ وَقَالَ فِي الثَّالِثَةِ مَثَلُ الْمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ الصَّائِمِ الْقَائِمِ الْقَانِتِ بِآيَاتِ اللَّهِ لَا يَفْتُرُ مِنْ صِيَامٍ وَلَا صَلَاةٍ حَتَّى يَرْجِعَ الْمُجَاهِدُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ تَعَالَى حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ ح و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ كُلُّهُمْ عَنْ سُهَيْلٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ

Ба мо [Саид бин Маншур] ба мо [Холид бин Абдуллоҳ Ал-Воситӣ] аз [Суҳайл бин Абу Солеҳ] аз [падараш] аз [Абу Ҳурайра] гуфт: «Аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) як бор пурсиданд: «Кадом амал подоши ҷиҳод дар роҳи Худост?» Ӯ ҷавоб дод: «Шумо наметавонед ин корро кунед». Он шахс ду ё се маротиба пурсид. Аммо ӯ боз ҳам ҷавоб дод: «Шумо наметавонед ин корро кунед». Ва бори сеюм гуфт: «Қиёси муҷоҳиди фи сабилиллоҳ мисли шахсе аст, ки рӯза мегирад, бо риояи оёти Худо намоз мегузорад ва рӯза ва намозро тарк намекунад, то муҷоҳиди фи сабилиллоҳи Аллоҳ аз майдони ҷанг ба хона баргардад». Ба мо [Қутайба бин Саид] ба мо [Абу Авона] гуфт. -дар сатри дигар гуфта шудааст: Ба ман [Зуҳайр бин Ҳарб] ба мо [Ҷарир] гуфт. — ба тарзи дигар гуфта шудааст— Ба мо гуфтааст, ки [Абу Бакр бин Абу Шайба] ба мо [Абу Муъовия] ҳама чизро аз [Суҳайл] бо исноди ба ин монанд нақл кардааст.