114 sahabat baiat di hudaibiyyah
Imam Muslim : 3451و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ سَمِعَ جَابِرًا يَسْأَلُ كَمْ كَانُوا يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ قَالَ كُنَّا أَرْبَعَ عَشْرَةَ مِائَةً فَبَايَعْنَاهُ وَعُمَرُ آخِذٌ بِيَدِهِ تَحْتَ الشَّجَرَةِ وَهِيَ سَمُرَةٌ فَبَايَعْنَاهُ غَيْرَ جَدِّ بْنِ قَيْسٍ الْأَنْصَارِيِّ اخْتَبَأَ تَحْتَ بَطْنِ بَعِيرِهِ
Eta esan digu [Muhammad bin Hatim] esan digu [Hajjaj]-ek [Ibn Juraij-ek] esan dit [Abu Az Zubair]-ek [Jabirrek] galdetu zuela entzun zuela: «Zenbat lagun ginen Hudaibiyah-ko gertakariaren unean?». Hark erantzun zuen: «Ehun eta hamalau ginen, eta gero leialtasuna zin egin genion. Umarrek eskua eutsi zion Samurah zuhaitzaren azpian, eta gero denok leialtasuna zin egin genion, Ja'd bin Qais Al Ansari izan ezik, une hartan bere gameluaren sabelaren azpian ezkutatu baitzen».