Nabi melarang mempekerjakan dalam urusan pemerintahan orang yang berambisi menginginkannya

Imam Muslim : 3403

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ حَاتِمٍ قَالَا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ حَدَّثَنِي أَبُو بُرْدَةَ قَالَ قَالَ أَبُو مُوسَى أَقْبَلْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعِي رَجُلَانِ مِنْ الْأَشْعَرِيِّينَ أَحَدُهُمَا عَنْ يَمِينِي وَالْآخَرُ عَنْ يَسَارِي فَكِلَاهُمَا سَأَلَ الْعَمَلَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَاكُ فَقَالَ مَا تَقُولُ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ قَالَ فَقُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَطْلَعَانِي عَلَى مَا فِي أَنْفُسِهِمَا وَمَا شَعَرْتُ أَنَّهُمَا يَطْلُبَانِ الْعَمَلَ قَالَ وَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى سِوَاكِهِ تَحْتَ شَفَتِهِ وَقَدْ قَلَصَتْ فَقَالَ لَنْ أَوْ لَا نَسْتَعْمِلُ عَلَى عَمَلِنَا مَنْ أَرَادَهُ وَلَكِنْ اذْهَبْ أَنْتَ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ فَبَعَثَهُ عَلَى الْيَمَنِ ثُمَّ أَتْبَعَهُ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ فَلَمَّا قَدِمَ عَلَيْهِ قَالَ انْزِلْ وَأَلْقَى لَهُ وِسَادَةً وَإِذَا رَجُلٌ عِنْدَهُ مُوثَقٌ قَالَ مَا هَذَا قَالَ هَذَا كَانَ يَهُودِيًّا فَأَسْلَمَ ثُمَّ رَاجَعَ دِينَهُ دِينَ السَّوْءِ فَتَهَوَّدَ قَالَ لَا أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَلَ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ فَقَالَ اجْلِسْ نَعَمْ قَالَ لَا أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَلَ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَأَمَرَ بِهِ فَقُتِلَ ثُمَّ تَذَاكَرَا الْقِيَامَ مِنْ اللَّيْلِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا مُعَاذٌ أَمَّا أَنَا فَأَنَامُ وَأَقُومُ وَأَرْجُو فِي نَوْمَتِي مَا أَرْجُو فِي قَوْمَتِي

Mae wedi dweud wrthym [Ubaidillah bin Sa'id] a [Muhammad bin Hatim] a dyma lafadz Ibn Hatim, dywedodd y ddau ohonyn nhw, mae wedi dweud wrthym fod [Yahya bin Sa'id Al Qatthan] wedi dweud wrthym fod [Qurrah bin Khalid] wedi dweud wrthym fod [Humaid bin Hilal] wedi dweud wrthyf [Abu Burdah] dywedodd, [Dywedodd Abu Musa, 'Cyfarfûm â'r Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam ynghyd â dau berson o'i lwyth. Al Asy'ariyin, roedd un ar fy ochr dde ac un arall ar fy ochr chwith. Gofynnodd y ddau am gael swyddi, tra ar y pryd roedd yn siwak. Yna dywedodd: 'O Abu Musa, neu Abdullah bin Qais, beth yw eich barn chi am hyn?' Dywedodd Abu Musa, 'Atebais, 'Wrth yr Un a'ch anfonodd chi gyda'r gwirionedd, dydw i ddim yn gwybod beth sydd yng nghalonnau'r ddau ohonyn nhw, ac nid oeddwn yn amau y byddai'r ddau ohonyn nhw'n gofyn am swydd gennych chi, O Negesydd Allah'. Dywedodd Abu Musa, 'Roedd fel petawn i'n gweld ei hen siwak o dan ei wefusau'. Yna dywedodd: 'Gwybod na fyddaf yn rhoi swydd i rywun sydd ei eisiau, ewch nawr, O Abu Musa neu Abdullah bin Qais!' Yn olaf anfonodd ef i Yemen ac yna Mu'adz bin Jabal. Pan gyfarfu Mu'adz ag Abu Musa, - wrth roi gobennydd iddo - dywedodd Abu Musa, 'Eisteddwch i lawr os gwelwch yn dda!' Pan oedd ar fin eistedd i lawr, gwelodd Mu'adz bin Jabal ddyn a oedd wedi'i rwymo, yna dywedodd Mu'dz, 'Pwy yw'r dyn hwn?' Atebodd Abu Musa, 'Yn flaenorol roedd yn Iddew a oedd wedi troi at Islam, ond ar ôl hynny dychwelodd at ei grefydd wreiddiol, Iddewiaeth'. Dywedodd Mu'adz ar unwaith, 'Ni fyddaf yn eistedd i lawr nes bod y person hwn yn cael ei ladd yn unol â darpariaethau cyfraith Allah a'i Negesydd'. Dywedodd Abu Musa, 'Eisteddwch i lawr yn gyntaf'. Atebodd Mu'az, 'Ni fyddaf yn eistedd i lawr nes bod y person hwn yn cael ei ladd yn unol â darpariaethau cyfraith Allah a'i Negesydd'. Parhaodd Abu Musa, gan ddweud, "Eisteddwch i lawr yn gyntaf." Mynnodd Mu'adh, "Ni fyddaf yn eistedd i lawr nes bod y dyn hwn yn cael ei ladd yn ôl cyfraith Allah a'i Negesydd." Ailadroddodd hyn dair gwaith. Yn olaf, gorchmynnodd Abu Musa ladd y dyn Iddewig, ac yna atgoffodd y ddau ohonyn nhw ei gilydd i weddïo bob amser yn y nos. Dywedodd un ohonyn nhw, Mu'adh, "Pe bawn i'n cysgu ac yn gweddïo, byddwn i'n gobeithio yn fy nghwsg y byddwn i'n derbyn yr un wobr ag y byddwn i wedi gweddïo."