Imam Bukhari : 4806

حَدَّثَنَا خَلَّادُ بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَافِعٍ عَنْ الْحَسَنِ هُوَ ابْنُ مُسْلِمٍ عَنْ صَفِيَّةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ امْرَأَةً مِنْ الْأَنْصَارِ زَوَّجَتْ ابْنَتَهَا فَتَمَعَّطَ شَعَرُ رَأْسِهَا فَجَاءَتْ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَتْ إِنَّ زَوْجَهَا أَمَرَنِي أَنْ أَصِلَ فِي شَعَرِهَا فَقَالَ لَا إِنَّهُ قَدْ لُعِنَ الْمُوصِلَاتُ

اسان کي [خلاد بن يحييٰ] ٻڌايو ويو آهي ته اسان کي [ابراهيم بن نافع] ٻڌايو ويو آهي ته [الحسن بن مسلم] ٻڌايو ويو آهي ته [شافعي] ٻڌايو ته [عائشه] ٻڌايو ته هڪ انصاري عورت پنهنجي ڌيءَ سان شادي ڪئي ۽ ٻار جا وار ڪري پيا. پوءِ عورت فوراً نبي ڪريم ﷺ وٽ وئي ۽ ان بابت شڪايت ڪئي، هن چيو ته: 'هن جي مڙس مون کي چيو ته پنهنجا وار ڳڻيان.' ته پاڻ فرمايائون ته: 'نه. بيشڪ الله تعاليٰ المواشيلات تي لعنت ڪئي آهي - اهي عورتون جيڪي پنهنجا وار تہه ۾ رکن ٿيون.'