Nabi membantah anggapan terhapusnya pahala Amir bin Al-Akwa' yang gugur oleh pedangnya sendiri, dan menegaskan ia memperoleh dua pahala

Imam Muslim : 3363

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ عَبَّادٍ قَالَا حَدَّثَنَا حَاتِمٌ وَهُوَ ابْنُ إِسْمَعِيلَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ مَوْلَى سَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى خَيْبَرَ فَتَسَيَّرْنَا لَيْلًا فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ لِعَامِرِ بْنِ الْأَكْوَعِ أَلَا تُسْمِعُنَا مِنْ هُنَيْهَاتِكَ وَكَانَ عَامِرٌ رَجُلًا شَاعِرًا فَنَزَلَ يَحْدُو بِالْقَوْمِ يَقُولُ اللَّهُمَّ لَوْلَا أَنْتَ مَا اهْتَدَيْنَا وَلَا تَصَدَّقْنَا وَلَا صَلَّيْنَا فَاغْفِرْ فِدَاءً لَكَ مَا اقْتَفَيْنَا وَثَبِّتْ الْأَقْدَامَ إِنْ لَاقَيْنَا وَأَلْقِيَنْ سَكِينَةً عَلَيْنَا إِنَّا إِذَا صِيحَ بِنَا أَتَيْنَا وَبِالصِّيَاحِ عَوَّلُوا عَلَيْنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ هَذَا السَّائِقُ قَالُوا عَامِرٌ قَالَ يَرْحَمُهُ اللَّهُ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ وَجَبَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْلَا أَمْتَعْتَنَا بِهِ قَالَ فَأَتَيْنَا خَيْبَرَ فَحَاصَرْنَاهُمْ حَتَّى أَصَابَتْنَا مَخْمَصَةٌ شَدِيدَةٌ ثُمَّ قَالَ إِنَّ اللَّهَ فَتَحَهَا عَلَيْكُمْ قَالَ فَلَمَّا أَمْسَى النَّاسُ مَسَاءَ الْيَوْمِ الَّذِي فُتِحَتْ عَلَيْهِمْ أَوْقَدُوا نِيرَانًا كَثِيرَةً فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا هَذِهِ النِّيرَانُ عَلَى أَيِّ شَيْءٍ تُوقِدُونَ فَقَالُوا عَلَى لَحْمٍ قَالَ أَيُّ لَحْمٍ قَالُوا لَحْمُ حُمُرِ الْإِنْسِيَّةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهْرِيقُوهَا وَاكْسِرُوهَا فَقَالَ رَجُلٌ أَوْ يُهْرِيقُوهَا وَيَغْسِلُوهَا فَقَالَ أَوْ ذَاكَ قَالَ فَلَمَّا تَصَافَّ الْقَوْمُ كَانَ سَيْفُ عَامِرٍ فِيهِ قِصَرٌ فَتَنَاوَلَ بِهِ سَاقَ يَهُودِيٍّ لِيَضْرِبَهُ وَيَرْجِعُ ذُبَابُ سَيْفِهِ فَأَصَابَ رُكْبَةَ عَامِرٍ فَمَاتَ مِنْهُ قَالَ فَلَمَّا قَفَلُوا قَالَ سَلَمَةُ وَهُوَ آخِذٌ بِيَدِي قَالَ فَلَمَّا رَآنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَاكِتًا قَالَ مَا لَكَ قُلْتُ لَهُ فَدَاكَ أَبِي وَأُمِّي زَعَمُوا أَنَّ عَامِرًا حَبِطَ عَمَلُهُ قَالَ مَنْ قَالَهُ قُلْتُ فُلَانٌ وَفُلَانٌ وَأُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ كَذَبَ مَنْ قَالَهُ إِنَّ لَهُ لَأَجْرَيْنِ وَجَمَعَ بَيْنَ إِصْبَعَيْهِ إِنَّهُ لَجَاهِدٌ مُجَاهِدٌ قَلَّ عَرَبِيٌّ مَشَى بِهَا مِثْلَهُ وَخَالَفَ قُتَيْبَةُ مُحَمَّدًا فِي الْحَدِيثِ فِي حَرْفَيْنِ وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ عَبَّادٍ وَأَلْقِ سَكِينَةً عَلَيْنَا

Ito ay naibalita sa amin nina [Qutaibah bin Sa'id] at [Muhammad bin 'Abbad] samantalang ang lafadz ay mula kay Ibn 'Abbad, pareho silang nagsabi; ay nagsabi sa amin [Hatim] - lalo na si Ibn Isma'il - mula kay [Yazid bin Abu 'Ubaid] na dating alipin ni Salamh bin Al Akwa', mula kay [Salamah bin Al Akwa'] sinabi niya, "Kami ay nakipagdigma sa Khaibar kasama ang Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam, kaya't kami ay naglakbay sa gabi. Isang miyembro ng hukbo ang nagsabi kay 'Amir bin Al Akwa', "Basahin mo sa amin ang iyong mga tula!" -'Si Amir ay tunay na isang makata- pagkatapos ay bumaba siya habang nagmamaneho ng kamelyo at nagsabi, "O Allah, kung hindi dahil sa (Iyong patnubay) hindi sana kami nakatanggap ng patnubay, hindi sana kami nagbigay ng kawanggawa, at hindi sana kami nagdasal. Samakatuwid, patawarin Mo kami, bilang pantubos Mo sa aming mga pagkakamali. At palakasin Mo ang aming paninindigan kapag nakaharap namin ang kaaway. Maglagay ng katahimikan sa aming mga puso, kung kami ay sisigaw ay darating kami. At kasabay ng mga sigaw, sumigaw sila sa amin." Kaya't nagtanong ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: "Sino ang taong nagpapaandar ng kamelyo habang bumibigkas ng tula?" Sumagot sila, "Amir." Sabi niya: "Kaawaan nawa siya ni Allah." Pagkatapos, isang miyembro ng hukbo ang nagtanong, "Totoo ba iyan, O Sugo ni Allah? Mabuti sana kung sinabihan mo siyang laging aliwin kami." Nang panahong iyon ay nakarating na kami sa Khaibar, pagkatapos ay pinalibutan namin ang mga tao, kaya't nakaramdam ng matinding gutom ang aming mga tiyan, pagkatapos ay sinabi ni Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: "Tunay nga, sinakop ni Allah ang lupaing iyon para sa inyo." Sinabi ni Salamah, "Pagkatapos magsimula ang gabi sa araw ng pagsakop sa Khaibar, nagsimula silang magsindi ng apoy, kaya't nagtanong ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: "Anong uri ng apoy ito?" "At bakit nila sinindihan ang apoy?" sagot nila, "Para magsunog ng karne." Nagtanong siya: "Anong karne?" sagot nila, "Karne ng asno." Kaya sinabi ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam: "Itapon mo ito at basagin (ang palayok)." Pagkatapos ay sinabi ng isang lalaki, "Itapon mo ito at hugasan mo." Sumagot siya: "O katulad niyan." Nang magkaharap ang dalawang hukbo, lumabas na si 'Amir ay mayroon lamang isang maikling espada. Gamit ang espadang iyon, sinaksak niya ito sa guya ng lalaking Hudyo, ngunit sa kasamaang palad para sa kanya, ang dulo ng espada ay patuloy na dumulas hanggang sa tumama ito sa tuhod ni 'Amir, at natumba si 'Amir dahil dito." Sinabi ni Salamah, "Nang makauwi na sila, hinawakan ng Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam ang aking kamay, nang makita niyang tahimik ako." Nagtanong siya: "Ano ang problema mo?" Sumagot ako, "Ang aking ama at ina ang iyong pantubos," sabi nila, "Ang gantimpala ni Amir ay nabura na." Nagtanong siya: "Sino ang nagsabi?" Sumagot ako, "Si ganito at si ganito at si Usaid bin Hudlair Al Ansari." Sabi niya: "Ang taong nagsabi nito ay nagsisinungaling, sa katunayan ay nakatanggap siya ng dobleng gantimpala - habang itinuturo niya gamit ang kanyang mga daliri - isa siyang tunay na mandirigma, at napakakaunting mga Arabo ang nakipagdigma na katulad niya."