Ka'ab bin ashraf harus terbunuh sebab dia telah menyakiti Allah dan rasul-nya

Imam Muslim : 3359

حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْمِسْوَرِ الزُّهْرِيُّ كِلَاهُمَا عَنْ ابْنِ عُيَيْنَةَ وَاللَّفْظُ لِلزُّهْرِيِّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو سَمِعْتُ جَابِرًا يَقُولُا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ لِكَعْبِ بْنِ الْأَشْرَفِ فَإِنَّهُ قَدْ آذَى اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتُحِبُّ أَنْ أَقْتُلَهُ قَالَ نَعَمْ قَالَ ائْذَنْ لِي فَلْأَقُلْ قَالَ قُلْ فَأَتَاهُ فَقَالَ لَهُ وَذَكَرَ مَا بَيْنَهُمَا وَقَالَ إِنَّ هَذَا الرَّجُلَ قَدْ أَرَادَ صَدَقَةً وَقَدْ عَنَّانَا فَلَمَّا سَمِعَهُ قَالَ وَأَيْضًا وَاللَّهِ لَتَمَلُّنَّهُ قَالَ إِنَّا قَدْ اتَّبَعْنَاهُ الْآنَ وَنَكْرَهُ أَنْ نَدَعَهُ حَتَّى نَنْظُرَ إِلَى أَيِّ شَيْءٍ يَصِيرُ أَمْرُهُ قَالَ وَقَدْ أَرَدْتُ أَنْ تُسْلِفَنِي سَلَفًا قَالَ فَمَا تَرْهَنُنِي قَالَ مَا تُرِيدُ قَالَ تَرْهَنُنِي نِسَاءَكُمْ قَالَ أَنْتَ أَجْمَلُ الْعَرَبِ أَنَرْهَنُكَ نِسَاءَنَا قَالَ لَهُ تَرْهَنُونِي أَوْلَادَكُمْ قَالَ يُسَبُّ ابْنُ أَحَدِنَا فَيُقَالُ رُهِنَ فِي وَسْقَيْنِ مِنْ تَمْرٍ وَلَكِنْ نَرْهَنُكَ اللَّأْمَةَ يَعْنِي السِّلَاحَ قَالَ فَنَعَمْ وَوَاعَدَهُ أَنْ يَأْتِيَهُ بِالْحَارِثِ وَأَبِي عَبْسِ بْنِ جَبْرٍ وَعَبَّادِ بْنِ بِشْرٍ قَالَ فَجَاءُوا فَدَعَوْهُ لَيْلًا فَنَزَلَ إِلَيْهِمْ قَالَ سُفْيَانُ قَالَ غَيْرُ عَمْرٍو قَالَتْ لَهُ امْرَأَتُهُ إِنِّي لَأَسْمَعُ صَوْتًا كَأَنَّهُ صَوْتُ دَمٍ قَالَ إِنَّمَا هَذَا مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ وَرَضِيعُهُ وَأَبُو نَائِلَةَ إِنَّ الْكَرِيمَ لَوْ دُعِيَ إِلَى طَعْنَةٍ لَيْلًا لَأَجَابَ قَالَ مُحَمَّدٌ إِنِّي إِذَا جَاءَ فَسَوْفَ أَمُدُّ يَدِي إِلَى رَأْسِهِ فَإِذَا اسْتَمْكَنْتُ مِنْهُ فَدُونَكُمْ قَالَ فَلَمَّا نَزَلَ نَزَلَ وَهُوَ مُتَوَشِّحٌ فَقَالُوا نَجِدُ مِنْكَ رِيحَ الطِّيبِ قَالَ نَعَمْ تَحْتِي فُلَانَةُ هِيَ أَعْطَرُ نِسَاءِ الْعَرَبِ قَالَ فَتَأْذَنُ لِي أَنْ أَشُمَّ مِنْهُ قَالَ نَعَمْ فَشُمَّ فَتَنَاوَلَ فَشَمَّ ثُمَّ قَالَ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ أَعُودَ قَالَ فَاسْتَمْكَنَ مِنْ رَأْسِهِ ثُمَّ قَالَ دُونَكُمْ قَالَ فَقَتَلُوهُ

اسان کي [اسحاق بن ابراهيم الحنظلي] ۽ [عبدالله بن محمد بن عبدالرحمان بن مسور الزهري] ٻنهي [ابن عينة] کان ٻڌايو آهي جڏهن ته لفاظ الزهري مان آهي، اسان کي سفيان [عمرو] کان ٻڌايو آهي، مون [جابر] کي چوندي ٻڌو آهي ته؛ 'رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ 'توهان مان ڪير ڪعب بن اشرف کي قتل ڪرڻ جي قابل آهي؟ ڇاڪاڻ ته هن الله ۽ سندس رسول کي ناراض ڪيو آهي'. پوءِ محمد بن مسلمه چيو؛ 'يا رسول الله صلي الله عليه وسلم، ڇا توهان متفق آهيو ته مان ان کي قتل ڪندس؟' هن چيو؛ 'ها، متفق آهيان'. مسلمه چيو؛ 'پر، پهريان مون کي ڪجهه ٻڌائڻ ڏيو.' هن جواب ڏنو؛ 'مهرباني ڪري'. پوءِ هو ڪجهه پهچائڻ لاءِ ان وٽ ويو، آخرڪار اهي ٻئي هڪ سنجيده گفتگو ۾ شامل ٿي ويا. رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ 'دراصل، ڪعب صدقو ڏيڻ جو ارادو ڪيو هو، پر هن اصل ۾ اسان لاءِ شيون مشڪل ڪيون.' سندس بيان ٻڌي، محمد بن مسلمه چيو؛ 'الله جو قسم، مون کي واقعي هن تڪليف کان وڌيڪ ڪاوڙ محسوس نه ٿي ٿئي.' محمد بن مسلمه چيو؛ 'اسان هاڻي سندس پيروي ڪنداسين، ۽ اسان ان کي اتفاق تي ڇڏڻ پسند نه ڪنداسين جيستائين اسان کي آخري نتيجو معلوم نه ٿئي.' مسلمه چيو - ڪعب کي - 'اي ڪعب، مان توهان کان ڪجهه قرض وٺڻ چاهيان ٿو!' ڪعب پڇيو، 'پوءِ توهان مون کي ضمانت طور ڇا ڏيڻ چاهيو ٿا؟' ابن مسلمه جواب ڏنو، 'توهان ڇا چاهيو ٿا؟' ڪعب چيو؛ 'جيڪڏهن مان چاهيان ته توهان پنهنجون زالون مون وٽ گروي رکون؟' ابن مسلمه جواب ڏنو، 'تون هڪ عرب آهين جيڪو تمام پرڪشش ۽ دلير نظر اچي ٿو، ته پوءِ مان پنهنجيون زالون ڪيئن گروي رکي سگهان ٿو؟' ڪعب ٻيهر پڇيو، 'پوءِ ڪيئن توهان پنهنجا ٻار مون وٽ گروي رکو'. ابن مسلمه جواب ڏنو، 'اهو ڪرڻ منهنجي لاءِ ناممڪن آهي، پر مان پنهنجو هٿيار توهان جي حوالي ڪندس'. ڪعب جواب ڏنو، 'ٺيڪ آهي، مان متفق آهيان'. پوءِ محمد بن مسلمه واعدو ڪيو ته هو ڪعب بن الاشرف جي گهر ۾ حارث، ابو عباس بن جبر ۽ عباد بن بصير سان گڏ ايندو. آخرڪار چارئي ماڻهو رات جو ڪعب جي گهر ۾ آيا. سفيان چيو؛ ان کان علاوه عمرو چيو؛ 'پوءِ ڪعب جي زال چيو؛ 'مون کي ڪنهن جي خون وهائڻ جو آواز ٻڌڻ ۾ اچي ٿو'. ڪعب جواب ڏنو، 'اهو صرف محمد بن مسلمه ۽ ابو نائله جو آواز آهي، منهنجا رت جا ڀائر. هڪ معزز شخص جي حيثيت سان، مان رات جو به ان سان ملندس.' ان دوران محمد بن مسلمه چيو - پنهنجي دوست کي - 'جڏهن هو ٻاهر ايندو، ته مان پنهنجو هٿ ان جي مٿي تي وڌائيندس، جڏهن مان ان کي پڪڙڻ ۾ ڪامياب ٿي ويندس، ته پوءِ توهان ان کي مارڻ لاءِ اڳتي اچو'. مسلمه چيو؛ 'جڏهن ڪعب پنهنجا هٿيار هيٺ ڪري ٻاهر آيو، ته انهن - مسلمه جي دوستن - چيو؛ 'اسان کي توهان مان ڪا سٺي بوءِ اچي رهي آهي'. ڪعب جواب ڏنو، 'يقيناً، ڇاڪاڻ ته منهنجي زال هڪ عورت آهي جيڪا سينگار ڪرڻ ۽ پاڻ جي سنڀال ڪرڻ ۾ سٺي آهي'. محمد بن مسلمه چيو؛ 'جيڪڏهن توهان چاهيو ٿا، ته ڇا مان توهان جي جسم جي خوشبوءِ کي سونگھي سگهان ٿو؟' ڪعب چيو؛ 'مهرباني ڪري'. پوءِ محمد کيس چمي ڏني ۽ ٻيهر چمي ڏيڻ جي ڪوشش ڪئي، پوءِ هن چيو؛ 'جيڪڏهن توهان چاهيو ٿا، ته ڇا مان ٻيهر ورجايان؟' ظاهر آهي ته ڪعب کي ڪو اعتراض نه هو ۽ هن پنهنجو سر محمد بن مسلمه کي پيش ڪيو. پوءِ محمد بن مسلمه پنهنجي دوست کي چيو، 'تنهنجو وارو آهي'. هو چوي ٿو؛ 'پوءِ انهن ڪعب بن الاشرف کي قتل ڪيو'.