Imam Bukhari : 438
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَجُلًا أَسْوَدَ أَوْ امْرَأَةً سَوْدَاءَ كَانَ يَقُمُّ الْمَسْجِدَ فَمَاتَ فَسَأَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْهُ فَقَالُوا مَاتَ قَالَ أَفَلَا كُنْتُمْ آذَنْتُمُونِي بِهِ دُلُّونِي عَلَى قَبْرِهِ أَوْ قَالَ قَبْرِهَا فَأَتَى قَبْرَهَا فَصَلَّى عَلَيْهَا
[Sulaiman bin Harbek] esan zigun, [Hammad bin Zaid-ek] [Thabit]-engandik [Rafi'-rengandik] [Abu Hurairah]-engandik esan zigun, 'Meskita garbitzaile bat zen gizon edo emakume beltz bat hil zen. Orduan, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek pertsonaren nondik norakoak galdetu zituen. Jendeak erantzun zuen: 'Hilda dago!'. Hark esan zuen: 'Zergatik ez zenidaten esan? Erakutsi hilobia!'. Ondoren, pertsonaren hilobira joan eta otoitz egin zion'.