Keringanan mengambil atau memakan makanan dan lemak di medan perang sebelum pembagian resmi ghanimah
Imam Muslim : 3320
حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ قَالَ أَصَبْتُ جِرَابًا مِنْ شَحْمٍ يَوْمَ خَيْبَرَ قَالَ فَالْتَزَمْتُهُ فَقُلْتُ لَا أُعْطِي الْيَوْمَ أَحَدًا مِنْ هَذَا شَيْئًا قَالَ فَالْتَفَتُّ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَبَسِّمًا
A erenikem [Syaiban bin Farruh] a erenikem [Sulaiman] - wewen Ibn Al Mughirah - a erenikem [Humaid bin Hilal] seni [Abdullah bin Mughaffal] a apasa, ‘Ua angei eu pachen fat atun ewe maun ngeni Khaibar. Iwe, üa angei o apasa, ‘Ikenai üsap ngeni eman’. Abdullah a sopweilo, ‘Mwirin, ua kul, a ffatolo pwe Rasulullah a meseik lupwen a rongorong ena.’