Setelah wafatnya aminah, Nabi dirawat oleh ummu aiman hingga dewasa

Imam Muslim : 3319

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَحَامِدُ بْنُ عُمَرَ الْبَكْرَاوِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى الْقَيْسِيُّ كُلُّهُمْ عَنْ الْمُعْتَمِرِ وَاللَّفْظُ لِابْنِ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَجُلًا وَقَالَ حَامِدٌ وَابْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى أَنَّ الرَّجُلَ كَانَ يَجْعَلُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ النَّخَلَاتِ مِنْ أَرْضِهِ حَتَّى فُتِحَتْ عَلَيْهِ قُرَيْظَةُ وَالنَّضِيرُ فَجَعَلَ بَعْدَ ذَلِكَ يَرُدُّ عَلَيْهِ مَا كَانَ أَعْطَاهُ قَالَ أَنَسٌ وَإِنَّ أَهْلِي أَمَرُونِي أَنْ آتِيَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَسْأَلَهُ مَا كَانَ أَهْلُهُ أَعْطَوْهُ أَوْ بَعْضَهُ وَكَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَعْطَاهُ أُمَّ أَيْمَنَ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعْطَانِيهِنَّ فَجَاءَتْ أُمُّ أَيْمَنَ فَجَعَلَتْ الثَّوْبَ فِي عُنُقِي وَقَالَتْ وَاللَّهِ لَا نُعْطِيكَاهُنَّ وَقَدْ أَعْطَانِيهِنَّ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أُمَّ أَيْمَنَ اتْرُكِيهِ وَلَكِ كَذَا وَكَذَا وَتَقُولُ كَلَّا وَالَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ فَجَعَلَ يَقُولُ كَذَا حَتَّى أَعْطَاهَا عَشْرَةَ أَمْثَالِهِ أَوْ قَرِيبًا مِنْ عَشْرَةِ أَمْثَالِهِ

আমাক [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা], [হামিদ বিন উমৰ আল বাক্ৰাৱী] আৰু [মুহম্মদ বিন আব্দুল আ’লা আল কাইছি] সকলোকে [আল মু’তামিৰ]ৰ পৰা কৈছে আনহাতে ইবনে আবু ছায়াইবাৰ পৰা অহা লাধাজসকলে [তেওঁৰ পিতৃ] [আনাছ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [আনাছ]ৰ পৰা কৈছে যে এজন মানুহ...’ আনহাতে হামিদ আৰু ইবনু আব্দুল আ’লাই কৈছিল; ‘যে এজন মানুহে এবাৰ নিজৰ খেজুৰৰ বাগিচাৰ এটা অংশ হজৰত ছল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক দিছিল, যেতিয়ালৈকে তেওঁ বানি কোৰেইদলা আৰু বানি নাদলিৰ জয় কৰা নাছিল। বিজয়ৰ পিছত তেওঁ খেজুৰৰ বাগিচাৰ এটা অংশ মানুহজনক ঘূৰাই দিলে'। অনাছে ক’লে; ‘আচলতে মোৰ পৰিয়ালে মোক কৈছিল যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁ যি ঘূৰাই দিছে, অৰ্থাৎ বাগিচাৰ টুকুৰা এটা বিচাৰিব, যদিও নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে উম্ম আইমানক দিছিল। তাৰ পিছত মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ গ’লোঁ আৰু তেওঁ মোৰ হাতত ঘূৰাই দিলে, হঠাতে উম্ম আইমান আহি মোৰ ডিঙিত তাইৰ চাদৰখন থৈ ক’লে; 'আল্লাহৰ কচম আমি তোমাক নিদিওঁ, কাৰণ তেওঁ মোক দিছে'। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘হে উম্ম আইমান, তেওঁ পুনৰ ল’বলৈ দিয়ক, আৰু আপোনাৰ বাবে এইটো আৰু এইটো’। কিন্তু তথাপিও তেওঁ কৈছিল; 'একদম নহয়, যাৰ দ্বাৰা তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনো দেৱতা নাই...' উম্ম আইমানে এতিয়াও তেনেকৈয়ে কৈছিল গতিকে তাই তাক আনাছে ল'ব বিচৰা উপহাৰৰ দহগুণ দিলে, বা দহগুণৰ ওচৰত।'