Kisah 11 wanita berjanji tidak menyembunyikan sifat suami masing-masing, Nabi bersabda kepada Aisyah: terhadapmu aku seperti Abu zar'in terhadap Ummu zar'in

Imam Bukhari : 4790

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ قَالَا أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْجَلَسَ إِحْدَى عَشْرَةَ امْرَأَةً فَتَعَاهَدْنَ وَتَعَاقَدْنَ أَنْ لَا يَكْتُمْنَ مِنْ أَخْبَارِ أَزْوَاجِهِنَّ شَيْئًا قَالَتْ الْأُولَى زَوْجِي لَحْمُ جَمَلٍ غَثٍّ عَلَى رَأْسِ جَبَلٍ لَا سَهْلٍ فَيُرْتَقَى وَلَا سَمِينٍ فَيُنْتَقَلُ قَالَتْ الثَّانِيَةُ زَوْجِي لَا أَبُثُّ خَبَرَهُ إِنِّي أَخَافُ أَنْ لَا أَذَرَهُ إِنْ أَذْكُرْهُ أَذْكُرْ عُجَرَهُ وَبُجَرَهُ قَالَتْ الثَّالِثَةُ زَوْجِي الْعَشَنَّقُ إِنْ أَنْطِقْ أُطَلَّقْ وَإِنْ أَسْكُتْ أُعَلَّقْ قَالَتْ الرَّابِعَةُ زَوْجِي كَلَيْلِ تِهَامَةَ لَا حَرٌّ وَلَا قُرٌّ وَلَا مَخَافَةَ وَلَا سَآمَةَ قَالَتْ الْخَامِسَةُ زَوْجِي إِنْ دَخَلَ فَهِدَ وَإِنْ خَرَجَ أَسِدَ وَلَا يَسْأَلُ عَمَّا عَهِدَ قَالَتْ السَّادِسَةُ زَوْجِي إِنْ أَكَلَ لَفَّ وَإِنْ شَرِبَ اشْتَفَّ وَإِنْ اضْطَجَعَ الْتَفَّ وَلَا يُولِجُ الْكَفَّ لِيَعْلَمَ الْبَثَّ قَالَتْ السَّابِعَةُ زَوْجِي غَيَايَاءُ أَوْ عَيَايَاءُ طَبَاقَاءُ كُلُّ دَاءٍ لَهُ دَاءٌ شَجَّكِ أَوْ فَلَّكِ أَوْ جَمَعَ كُلًّا لَكِ قَالَتْ الثَّامِنَةُ زَوْجِي الْمَسُّ مَسُّ أَرْنَبٍ وَالرِّيحُ رِيحُ زَرْنَبٍ قَالَتْ التَّاسِعَةُ زَوْجِي رَفِيعُ الْعِمَادِ طَوِيلُ النِّجَادِ عَظِيمُ الرَّمَادِ قَرِيبُ الْبَيْتِ مِنْ النَّادِ قَالَتْ الْعَاشِرَةُ زَوْجِي مَالِكٌ وَمَا مَالِكٌ مَالِكٌ خَيْرٌ مِنْ ذَلِكِ لَهُ إِبِلٌ كَثِيرَاتُ الْمَبَارِكِ قَلِيلَاتُ الْمَسَارِحِ وَإِذَا سَمِعْنَ صَوْتَ الْمِزْهَرِ أَيْقَنَّ أَنَّهُنَّ هَوَالِكُ قَالَتْ الْحَادِيَةَ عَشْرَةَ زَوْجِي أَبُو زَرْعٍ وَمَا أَبُو زَرْعٍ أَنَاسَ مِنْ حُلِيٍّ أُذُنَيَّ وَمَلَأَ مِنْ شَحْمٍ عَضُدَيَّ وَبَجَّحَنِي فَبَجِحَتْ إِلَيَّ نَفْسِي وَجَدَنِي فِي أَهْلِ غُنَيْمَةٍ بِشِقٍّ فَجَعَلَنِي فِي أَهْلِ صَهِيلٍ وَأَطِيطٍ وَدَائِسٍ وَمُنَقٍّ فَعِنْدَهُ أَقُولُ فَلَا أُقَبَّحُ وَأَرْقُدُ فَأَتَصَبَّحُ وَأَشْرَبُ فَأَتَقَنَّحُ أُمُّ أَبِي زَرْعٍ فَمَا أُمُّ أَبِي زَرْعٍ عُكُومُهَا رَدَاحٌ وَبَيْتُهَا فَسَاحٌ ابْنُ أَبِي زَرْعٍ فَمَا ابْنُ أَبِي زَرْعٍ مَضْجَعُهُ كَمَسَلِّ شَطْبَةٍ وَيُشْبِعُهُ ذِرَاعُ الْجَفْرَةِ بِنْتُ أَبِي زَرْعٍ فَمَا بِنْتُ أَبِي زَرْعٍ طَوْعُ أَبِيهَا وَطَوْعُ أُمِّهَا وَمِلْءُ كِسَائِهَا وَغَيْظُ جَارَتِهَا جَارِيَةُ أَبِي زَرْعٍ فَمَا جَارِيَةُ أَبِي زَرْعٍ لَا تَبُثُّ حَدِيثَنَا تَبْثِيثًا وَلَا تُنَقِّثُ مِيرَتَنَا تَنْقِيثًا وَلَا تَمْلَأُ بَيْتَنَا تَعْشِيشًا قَالَتْ خَرَجَ أَبُو زَرْعٍ وَالْأَوْطَابُ تُمْخَضُ فَلَقِيَ امْرَأَةً مَعَهَا وَلَدَانِ لَهَا كَالْفَهْدَيْنِ يَلْعَبَانِ مِنْ تَحْتِ خَصْرِهَا بِرُمَّانَتَيْنِ فَطَلَّقَنِي وَنَكَحَهَا فَنَكَحْتُ بَعْدَهُ رَجُلًا سَرِيًّا رَكِبَ شَرِيًّا وَأَخَذَ خَطِّيًّا وَأَرَاحَ عَلَيَّ نَعَمًا ثَرِيًّا وَأَعْطَانِي مِنْ كُلِّ رَائِحَةٍ زَوْجًا وَقَالَ كُلِي أُمَّ زَرْعٍ وَمِيرِي أَهْلَكِ قَالَتْ فَلَوْ جَمَعْتُ كُلَّ شَيْءٍ أَعْطَانِيهِ مَا بَلَغَ أَصْغَرَ آنِيَةِ أَبِي زَرْعٍ قَالَتْ عَائِشَةُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُنْتُ لَكِ كَأَبِي زَرْعٍ لِأُمِّ زَرْعٍقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ قَالَ سَعِيدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ هِشَامٍ وَلَا تُعَشِّشُ بَيْتَنَا تَعْشِيشًا قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ وَقَالَ بَعْضُهُمْ فَأَتَقَمَّحُ بِالْمِيمِ وَهَذَا أَصَحُّ

Al à dit [Sulaiman ben Abdurrahman] e [Ali ben Hujr] ducj i doi a àn dit, Al à dit [Isa ben Yunus] Al à dit [Hisham ben Urwah] di [Abdullah ben Urwah] di [Urwah] di [Aisyah] al à dit; Un-dis feminis a si son cjatadis ator e daspò a si son prometudis di no scuind nissun segret dai lôr oms. La prime femine e disè; ‘Mio om al è cjar di camêl sutîl, su la cime di une mont dificile, nol è facil scjampâ sù, e nol è gras cussì al è facil alçâlu’. La seconde femine e disè; — Il me om? No palesarò nissun dentri e fûr di lui. O ai pôre che o no pues lassâlu se o lu menzioni, o menzioni il so ben e il so mâl une volte’. La tierce femine e disè; — Mio om al è alt. Se o disìn, al mi divorziàs. Se o taci, al slungje la telefonade - la mê robe-'. La cuarte femine e disè; ‘Mio om al à, come il clime dal Mont Tihamah. Nol è cjalt, frêt, spaventôs e noiôs’. La cuinte femine e disè: ‘Mio om? Se al jentre dentri, al è come un piçul leon. Se al ven fûr, al è come un lion. Lui a nul domandà mai ce che al saveve’. La seste femine e disè: ‘Mio om? Se al mangje, al messede dutis lis sortis di mangjâ. Se al bef, al bef dute la aghe. Cuant che al durmìs, al è cuviert di une cuvierte. Al no jentre tal palm de sô man par cognossi la tristece - no pietôs cun lui -'. La setemane femine e disè; — Mio om nol cognòs il so ben e al è stupid. Par lui, dutis lis malatiis a son medisinis. Lui al ti à dividût il cjâf o ti à rot, o ti à fat ducj i doi’. La otave femine e disè; “Mio om al è lissîf come un cunin e profumat come il zarrab -une plante profumade-”. La novesime femine e disè: ‘Il pilastri di me om al è alt, il so jutori al è lunc, il so fum al è grant, e la sô cjase e je cun fûc’. La diesime femine e afermà: ‘Mi om al è un datôr di lavôr e nol è un datôr di lavôr bon come lui. Al veve une vore di camêi e il so pascul al jere dongje. Se i camêi a sintevin il sun dal tambûr come segn de rivade dai ospits, i camêi a si sintevin sigûrs di jessi massacrâts’. La undisme femine e disè; ‘Il me om al è Abu Zar’in. Savês cui che al è Abu Zar’in? Al movè lis zoiis dai miei orêi, al jemplà il grât dai miei braçs e al me fasè content fin che la mê anime e fo contente. Al mi cjatà al paron di une piçule cjavre in mont e daspò al mi puartà al paron di tancj cjavâi, tancj camêi, di un macinadôr di mangjâ e di un cjaçadôr di uciei. Al so puest o ai dit e no ai fevelât mâl di lui, o ai durmît fin a buinore e o ai bevût fin che o jeri sodisfat. La mari di Abu Zar’in. Cual è la mari di Abu Zar’in? Il puest dal mangjâ al è grant e la cjase e je spaziose. Il fi di Abu Zar’in. Cual jere il fi di Abu Zar’in? Il so lûc al jere come une spada tirade fûr de sô fodre -lûs- e al jere mangjât cui braçs di une cjavre di cuatri mês. La fie di Abu Zar’in. Cual è la fie di Abu Zar’in? Al obedì a so mari e a so pari e al inrabià i siei vicins. La sclave feminine di Abu Zar’in. Cual jere la sclave di Abu Zar’in? Nol sposte lis nestris conversazions, nol move la nestre ereditât, e nol jemple la nestre cjase di sporc come la jerbe. Abu Zar’in al vignì fûr intant che lis brocjis di lat a si movevin cun violence, daspò al cjatà une femine cun doi piçui come piçui di leon che a zuiavin sot de sô cinture cun doi granâts, daspò Abu Zar’in al mi divorzià e al maridà chê femine. Daspò o maridà un om nobil, o cjavalcà di corse, o cjapà une lance, o mi tornà il besteam e o mi dâ un profum dolç in ogni cubie. Al disè; ‘Mancjâ, o Umm Zar’in e dâ di mangjâ ae tô famee’. Se o ves cjapât sù dut ce che al mi à dât il secont om, nol varès rivât ae nâf plui piçule di Abu Zar’in. Aisha e disè; Il Rasulullah al à dit: “Viers di te o soi come Abu Zar’in par Umm Zar’in”. Al à dit Abu Abdullah; al à dit [al à dit bin Salamah] di [Hsyam] e no jemplâ la nestre cjase cui rescj de cjase -spazzatura-. Abu Abdullah al à dit, cualchidun al à dit ‘Duncje o ai bevût fin che o soi stât sodisfat’. . E chest al è plui valit.