Rasulullah menyuruh mencambuk atau mendera pezina yang belum pernah menikah itu seratus kali dan diasingkan selama satu tahun

Imam Muslim : 3210

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ ح و حَدَّثَنَاه مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ أَنَّهُمَا قَالَا إِنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَعْرَابِ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْشُدُكَ اللَّهَ إِلَّا قَضَيْتَ لِي بِكِتَابِ اللَّهِ فَقَالَ الْخَصْمُ الْآخَرُ وَهُوَ أَفْقَهُ مِنْهُ نَعَمْ فَاقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ وَأْذَنْ لِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْ قَالَ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ وَإِنِّي أُخْبِرْتُ أَنَّ عَلَى ابْنِي الرَّجْمَ فَافْتَدَيْتُ مِنْهُ بِمِائَةِ شَاةٍ وَوَلِيدَةٍ فَسَأَلْتُ أَهْلَ الْعِلْمِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّمَا عَلَى ابْنِي جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ وَأَنَّ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا الرَّجْمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ الْوَلِيدَةُ وَالْغَنَمُ رَدٌّ وَعَلَى ابْنِكَ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ وَاغْدُ يَا أُنَيْسُ إِلَى امْرَأَةِ هَذَا فَإِنْ اعْتَرَفَتْ فَارْجُمْهَا قَالَ فَغَدَا عَلَيْهَا فَاعْتَرَفَتْ فَأَمَرَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرُجِمَتْ و حَدَّثَنَا أَبُو الطَّاهِرِ وَحَرْمَلَةُ قَالَا أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ ح و حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ ح و حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ كُلُّهُمْ عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ

اسان کي [قتيبه بن سعيد] ٻڌايو آهي [ليث]. - ٻئي طريقي سان چيو ويو آهي - اسان کي [محمد بن روم] ٻڌايو آهي [ليث] [ابن شهاب] کان [عبيدالله بن عبدالله بن عتبه بن مسعود] کان [ابو هريره] ۽ [زيد بن خالد الجهاني] کان ته انهن ٻنهي چيو ته: 'ڳوٺ جو هڪ ماڻهو رسول الله ﷺ وٽ آيو ۽ چيو ته: 'يا رسول الله، مان توهان کي الله جي نالي جو قسم کڻڻ لاءِ عرض ڪريان ٿو ته توهان مون کي الله جي ڪتاب کان سواءِ سزا نه ڏيندا'. مرد ڳالهائيندڙ ڳالهايو - ۽ هو پهرين ماڻهو کان وڌيڪ هوشيار هو - 'ها، اهو صحيح آهي، اسان جو ڪيس الله جي ڪتاب مطابق فيصلو ڪريو، ۽ مون کي پهرين ڳالهائڻ ڏيو'. تنهن ڪري رسول الله ﷺ چيو ته: 'چئو'. هن چيو ته منهنجو پٽ هن شخص جي ملازم طور ڪم ڪندو هو، پوءِ هن منهنجي پٽ تي پنهنجي زال سان زنا جو الزام لڳايو. بيشڪ مون کي خبر آهي؛ ته منهنجي پٽ کي سنگسار ڪرڻ جي سزا ڏني وڃي، پوءِ مون ان کي سو ٻڪريون ۽ هڪ صحابي عورت ڏئي فديو ڏنو، پوءِ مون عالمن کان پڇيو، انهن چيو ته منهنجي ٻار کي سو ڪوڙا هڻڻ ۽ هڪ سال لاءِ جلاوطن ڪرڻ گهرجي، جڏهن ته ڇوڪري کي سنگسار ڪرڻ جي سزا ڏني وڃي. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'ان ذات جو قسم جنهن جي هٿ ۾ منهنجي جان آهي، مان توهان ٻنهي کي الله جي ڪتاب مطابق سزا ڏيندس، منهنجو ٻانهو ۽ ٻڪري واپس ڪئي ويندي، جڏهن ته توهان جي پٽ کي سو ڀيرا مارڻ ۽ پوءِ هڪ سال لاءِ جلاوطن ڪرڻ گهرجي. اي انيس، سڀاڻي صبح جو توهان هن شخص جي زال وٽ وڃو، پوءِ ڏسو ته ڏسو ته ڇا هن واقعي زنا ڪيو آهي، جيڪڏهن هوءَ زنا جو اعتراف ڪري ٿي ته پوءِ ان کي سنگسار ڪريو'. ابو هريره چيو؛ 'صبح جو انيس عورت جي جاچ ڪئي، ته معلوم ٿيو ته هن اعتراف ڪيو ته هن زنا ڪيو آهي، تنهن ڪري رسول الله صلي الله عليه وسلم ان کي سنگسار ڪرڻ جو حڪم ڏنو، آخرڪار هن کي سنگسار ڪيو ويو'. ۽ اسان کي [ابو الثاهر] ۽ [حرمله] ٻنهي چيو آهي؛ اسان کي خبر ڏني آهي [ابن وهب] مون کي [يونس] کي خبر ڏني آهي. - هڪ ٻي سٽ ۾ چيو ويو آهي - مون کي [عمرو عن نقيد] ٻڌايو آهي [يعقوب بن ابراهيم بن سعد] اسان کي [منهنجي پيءُ] کي [صالح] کان ٻڌايو آهي. - ٻئي طريقي ۾ چيو ويو آهي - اسان کي [عبد بن حميد] ٻڌايو آهي [عبد الرزاق] [معمار] کان [عز زهري] کان سڀ ڪجهه هن طرح سند سان ٻڌايو آهي.