Dahulu khawatir untuk menasehati dan memberi arahan pada isteri kami
Imam Bukhari : 4788حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَكُنَّا نَتَّقِي الْكَلَامَ وَالِانْبِسَاطَ إِلَى نِسَائِنَا عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَيْبَةَ أَنْ يَنْزِلَ فِينَا شَيْءٌ فَلَمَّا تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَكَلَّمْنَا وَانْبَسَطْنَا
Esan digu [Abu Nu'aimek]. Esan digu [Sufyanek] [Abdullah bin Dinar-engandik] [Ibn Umar-engandik] radiallahu 'anhuma-rengandik, esan zuen; Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en garaian, iraganean aholkuak emateaz eta gure emazteei norabidea emateaz kezkatzen ginen, eta baita guri buruzko errebelazioren bat etorriko ote zen kezkatzen ere. Beraz, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam hil zenean, ausartu ginen hitz egitera eta norabidea ematera.