Khutbah Umar bahwa ayat rajam termasuk yang diturunkan Allah bersama Al-Kitab

Imam Muslim : 3201

حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَهُوَ جَالِسٌ عَلَى مِنْبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْحَقِّ وَأَنْزَلَ عَلَيْهِ الْكِتَابَ فَكَانَ مِمَّا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةُ الرَّجْمِ قَرَأْنَاهَا وَوَعَيْنَاهَا وَعَقَلْنَاهَا فَرَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَجَمْنَا بَعْدَهُ فَأَخْشَى إِنْ طَالَ بِالنَّاسِ زَمَانٌ أَنْ يَقُولَ قَائِلٌ مَا نَجِدُ الرَّجْمَ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَيَضِلُّوا بِتَرْكِ فَرِيضَةٍ أَنْزَلَهَا اللَّهُ وَإِنَّ الرَّجْمَ فِي كِتَابِ اللَّهِ حَقٌّ عَلَى مَنْ زَنَى إِذَا أَحْصَنَ مِنْ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ إِذَا قَامَتْ الْبَيِّنَةُ أَوْ كَانَ الْحَبَلُ أَوْ الِاعْتِرَافُ و حَدَّثَنَاه أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ

[ኣቡ ኣትታሂር]ን [ሓርማላ ቢን ያህያ] ክልቲኦም ከም ዝበሉ ተነጊሩና ኣሎ፤ ነጊሩና ኣሎ [ኢብን ዋህብ] ነጊሩኒ ኣሎ [ዩኑስ] ካብ [ኢብን ሺሃብ] ኢሉ፤ ንዓይ [ዑበይዱላህ ቢን ዓብደላ ቢን ዑትባ] ሓደ እዋን [ዓብደላ ቢን ዓባስ] ከምዚ ክብል ከም ዝሰምዐ ነጊሩኒ ኣሎ፡ ' [ዑመር ቢን ከጣብ] ኣብ መንበረ ጵጵስና ረሱሉላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ኮፍ ኢሉ ከሎ፡ 'ብሓቂ ኣላህ ንመሓመድ ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ምስ ሓቂ ሰዲድዎ ኣሎ፡ ከምኡ'ውን መጽሓፍ ኣውሪዱሉ ኣሎ፡ ኣብ መንጎ'ቶም ዝተገልጸሉ ጥቕስታት፡ ኩላትና ኣንቢብናዮ፡ ዘጽናዕናዮን ክንርድኦ ዝፈተንናዮን፡ ብዛዕባ እምኒ ምቕጥቃጥ ዝገልጽ ጥቕሲ እዩ። ረሱል ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ነቲ ናይ እምኒ ምቕጥቃጥ ፍርዲ ፈጺሞምዎ ኣለዉ፡ ከምኡ ውን ድሕሪ ምኻዶም ነዚ ሕጊ ክንፍጽሞ ኢና ። እንተቐጺሉ ሓደ ሰብ 'ኣብ ቁርኣን ብዛዕባ እምኒ ምቕጥቃጥ ጥቕሲ ኣይንረክብን ኢና' ክብል ስክፍታ ኣለኒ። ብድሕሪኡ ነቲ ብኣሏህ ታዕላ ዝወረደ ግዴታዊ ሕጊ ስለ ዝገደፉ ስሒቶም። ብሓቂ እቲ ኣብ መጽሓፍ ኣላህ ዝርከብ ናይ እምኒ መቕጻዕቲ፡ መሰኻኽርን መርትዖን ከምኡ’ውን ኑዛዜ እንተሃልዩ ንዝሙት ዝፍጽሙ ሰብ ሓዳርን ደቂ ኣንስትዮን ግዴታ እዩ።’ ከምኡ ውን ተነጊሩና ኣሎ [ኣቡበከር ቢን ኣቡ ስያይባ] ከምኡ ውን [ዙሃየር ቢን ሓርብ] ከምኡ ውን [ኢብን ኣቡ ዑመር] ከም ዝበሉ፤ ንዓና [ሱፍያን] ካብ [ኣዝ ዙህሪ] በዚ ኢስናድ ኣዛሚዱና ኣሎ'።