Ketika seorang wanita dari suku Makhzum mencuri, Nabi menegakkan hukum dengan memotong tangannya tanpa pandang bulu

Imam Muslim : 3196

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ قُرَيْشًا أَهَمَّهُمْ شَأْنُ الْمَرْأَةِ الْمَخْزُومِيَّةِ الَّتِي سَرَقَتْ فَقَالُوا مَنْ يُكَلِّمُ فِيهَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا وَمَنْ يَجْتَرِئُ عَلَيْهِ إِلَّا أُسَامَةُ حِبُّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَلَّمَهُ أُسَامَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَشْفَعُ فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ ثُمَّ قَامَ فَاخْتَطَبَ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا أَهْلَكَ الَّذِينَ قَبْلَكُمْ أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ فِيهِمْ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ وَإِذَا سَرَقَ فِيهِمْ الضَّعِيفُ أَقَامُوا عَلَيْهِ الْحَدَّ وَايْمُ اللَّهِ لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ لَقَطَعْتُ يَدَهَا وَفِي حَدِيثِ ابْنِ رُمْحٍ إِنَّمَا هَلَكَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ

اسان کي [قتيبه بن سعيد] ٻڌايو آهي [ليث]. - ٻئي طريقي سان چيو ويو آهي - اسان کي [محمد بن روم] ٻڌايو آهي [الليث] [ابن شهاب] کان [عروه] کان [عيسيٰ] کان ٻڌايو آهي ته قريش جا ماڻهو هڪ مخزوميه عورت جي مسئلي تي پريشان هئا جيڪا چوري ڪندي پڪڙجي وئي هئي، تنهن ڪري انهن چيو ته: 'ڪير رسول الله صلي الله عليه وسلم سان هن بابت ڳالهائڻ جي جرئت ڪندو؟' تنهن ڪري انهن تجويز پيش ڪئي ته: 'ڪنهن کي به اهو ڪرڻ جي جرئت نه هئي سواءِ اسامہ جي، جيڪو رسول الله صلي الله عليه وسلم جو پيارو هو'. هڪ لمحي کان پوءِ، اسامہ ان بابت شڪايت ڪئي، پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'ڇا توهان الله جي قانونن مان قانون ۾ شفاعت ڪرڻ وارا آهيو؟' پوءِ هو اٿيو ۽ وعظ ڪيائين، هن چيو؛ 'اي ماڻهو، صرف اها شيءِ جيڪا توهان کان اڳ وارن ماڻهن کي تباهه ڪري ٿي، جڏهن انهن جا اعليٰ مرتبي وارا ماڻهو چوري ڪندا هئا، اهي ان کي اجازت ڏيندا هئا - بغير ڪنهن سزا جي - جڏهن ته جيڪڏهن انهن کان گهٽ درجي جا ماڻهو چوري ڪندا هئا ته اهي حد جي سزا لاڳو ڪندا هئا. الله جو قسم، جيڪڏهن فاطمه بنت محمد چوري ڪندي هئي، ته مان ذاتي طور تي ان جا هٿ ڪٽي ڇڏيندس.' ۽ ابن روم جي حديث ۾ چيو ويو آهي، 'صرف اهي آهن جيڪي توهان کان اڳ وارن جي تباهي جو سبب بڻيا'.