Rasulullah memerintahkan umatnya untuk tidak membiarkan wasiat tanpa tertulis

Imam Muslim : 3074

حَدَّثَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا يَحْيَى وَهُوَ ابْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ عَنْ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا حَقُّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ لَهُ شَيْءٌ يُرِيدُ أَنْ يُوصِيَ فِيهِ يَبِيتُ لَيْلَتَيْنِ إِلَّا وَوَصِيَّتُهُ مَكْتُوبَةٌ عِنْدَهُ و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنِي أَبِي كِلَاهُمَا عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ غَيْرَ أَنَّهُمَا قَالَا وَلَهُ شَيْءٌ يُوصِي فِيهِ وَلَمْ يَقُولَا يُرِيدُ أَنْ يُوصِيَ فِيهِ و حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ ح و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ كِلَاهُمَا عَنْ أَيُّوبَ ح و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ ح و حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الْأَيْلِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ اللَّيْثِيُّ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ كُلُّهُمْ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِ حَدِيثِ عُبَيْدِ اللَّهِ وَقَالُوا جَمِيعًا لَهُ شَيْءٌ يُوصِي فِيهِ إِلَّا فِي حَدِيثِ أَيُّوبَ فَإِنَّهُ قَالَ يُرِيدُ أَنْ يُوصِيَ فِيهِ كَرِوَايَةِ يَحْيَى عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ

اسان کي [ابو خَيْتسَمَه زُهِير بن حرب] ۽ [محمد بن المُتصَنَة العنازي] ٻڌايو آهي ۽ هي لَفَضْتَ ابن مُتصَنَة آهي، ٻنهي چيو آهي؛ اسان کي [يحييٰ] - يعني ابن سعيد القطان - [عبيدالله] کان مون کي [نافع] [ابن عمر] کان ٻڌايو آهي؛ ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو آهي ته؛ 'ڪنهن به مسلمان لاءِ ٻن راتين تائين رات گذارڻ حلال ناهي، جيتوڻيڪ ان وٽ ڪجهه هجي جيڪو ان کي ضرور ڪرڻ گهرجي، جيستائين وصيت سندس پاسي ۾ لکيل نه هجي'. ۽ اسان کي [ابوبڪر بن ابو صيبه] ٻڌايو آهي ته اسان کي [عبدة بن سليمان] ۽ [عبد الله بن نُمير] ٻڌايو آهي. - ٻئي طريقي سان چيو ويو آهي ته - اسان کي [ابن نُمير] مون کي [منهنجي پيءُ] [عبيدالله] ٻنهي کي هن سند سان ٻڌايو آهي، صرف ٻنهي ذڪر ڪيو آهي، '۽ هن وٽ وصيت ڪرڻ لاءِ ڪجهه آهي'. ۽ اهو نٿو چوي ته، 'هن وٽ وصيت ڪرڻ لاءِ ڪجهه آهي'. ۽ اسان کي ٻڌايو ويو آهي [ابو ڪامل الجهدري] اسان کي [حماد] - يعني ابن زيد - ٻڌايو آهي. - ٻئي طريقي سان چيو ويو آهي - مون کي ٻڌايو آهي [زهير بن حرب] اسان کي [اسماعيل] - يعني ابن عليه - ٻنهي [ايوب] کي ٻڌايو آهي. - ٻئي طريقي سان چيو ويو آهي - مون کي ٻڌايو ويو آهي [ابو اثير] اسان کي ٻڌايو آهي [ابن وهاب] مون کي [يونس] ٻڌايو آهي. - ٻئي طريقي سان چيو ويو آهي - مون کي ٻڌايو ويو آهي [هارون بن سعيد العيلي] اسان کي ٻڌايو آهي [ابن وهاب] مون کي [اسامه بن زيد الليثي] ٻڌايو آهي. - ٻئي طريقي سان چيو ويو آهي - اسان کي [محمد بن رافع] ٻڌايو آهي اسان کي [ابن ابو فديڪ] اسان کي [هشام، يعني ابن سعد] ٻڌايو آهي [نافع] کان [ابن عمر] رسول الله صلي الله عليه وسلم کان سڀ ڪجهه ٻڌايو آهي جيئن عبيدالله جي روايت ڪيل حديث، اهي سڀئي لفاظي سان ذڪر ڪن ٿا، '۽ هن وٽ وصيت ڪرڻ لاءِ ڪجهه آهي'. سواءِ ايوب جي حديث ۾، هو لفاظي سان چوي ٿو، 'هن وٽ وصيت ڪرڻ لاءِ ڪجهه آهي'. جيئن يحييٰ جي تاريخ 'عبيدالله' کان.