Nabi menegur orang yang bersumpah tidak akan berbuat baik dalam pertengkaran utang, hingga ia melepaskan tuntutannya
Imam Muslim : 2911
و حَدَّثَنِي غَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ أَصْحَابِنَا قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ حَدَّثَنِي أَخِي عَنْ سُلَيْمَانَ وَهُوَ ابْنُ بِلَالٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي الرِّجَالِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أُمَّهُ عَمْرَةَ بِنْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تَقُولُ سَمِعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَوْتَ خُصُومٍ بِالْبَابِ عَالِيَةٍ أَصْوَاتُهُمَا وَإِذَا أَحَدُهُمَا يَسْتَوْضِعُ الْآخَرَ وَيَسْتَرْفِقُهُ فِي شَيْءٍ وَهُوَ يَقُولُ وَاللَّهِ لَا أَفْعَلُ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِمَا فَقَالَ أَيْنَ الْمُتَأَلِّي عَلَى اللَّهِ لَا يَفْعَلُ الْمَعْرُوفَ قَالَ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَلَهُ أَيُّ ذَلِكَ أَحَبَّ
È ɖɔ nú mì [é nyí xɔ́ntɔn mǐtɔn ɖokpó géé ǎ] ɖɔ yě ɖɔ; é ɖɔ nú mǐ ɖɔ [Isma’il bin Abi Uwais] ɖɔ nú mì [nɔví ce] sín [Sulaiman] gɔ́n - é wɛ nyí Ibnu Bilal - sín [Yahya bin Sa’id] sín [Abu Ar Rijal Muhammad bin Abdurrahman] gɔ́n ɖɔ nɔ emitɔn [‘Amrah bin Abdurrahman] ɖɔ; Un se [‘Aisyah] ɖɔ, ‘Rasulullah shallallahu ‘alaihi wasallam se ahwanfunfun sin gbe ɖokpo ɖo xwe tɔn sin hɔntogbo ji, gbe ɔ syɛn tawun, e cí ɖɔ mɛ ɖokpo ɖo ye mɛ byɔ ɖɔ e ni ɖe axɔ emitɔn sin mɛ bo byɔ ɖɔ e ni jla nu ɔ ɖo nukɔn. Loɔ, é - mɛ e ɖu axɔ ɔ - yigbe nugbo ɖɔ, 'Un na blo gbeɖe a!' Ée mɛsɛ́dó Mawu tɔn se mɔ̌ ɔ́, é tɔ́n tlolo bó kpé yě mɛ we lɛ́ɛ, bó ɖɔ: “Mɛ̌ ka xwlé nǔ ɖagbe ɖɔ émí kún ná wa nǔ ɖagbe ó? Nya ɔ yigbe ɖɔ, ‘Nyɛ wɛ, Mɛsɛ́dó Allah tɔn’. É ɖɔ: ‘Étɛ́ - ɖò mɛ wè lɛ mɛ - ka jɛxa wanyiyi hugǎn ?!’