Nabi tidak menceraikan istri-istrinya, melainkan bersumpah menjauhi mereka selama satu bulan

Imam Muslim : 2707

و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ وَتَقَارَبَا فِي لَفْظِ الْحَدِيثِ قَالَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا و قَالَ إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمْ أَزَلْ حَرِيصًا أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ عَنْ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى { إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا } حَتَّى حَجَّ عُمَرُ وَحَجَجْتُ مَعَهُ فَلَمَّا كُنَّا بِبَعْضِ الطَّرِيقِ عَدَلَ عُمَرُ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِالْإِدَاوَةِ فَتَبَرَّزَ ثُمَّ أَتَانِي فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُمَا { إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا } قَالَ عُمَرُ وَاعَجَبًا لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ قَالَ الزُّهْرِيُّ كَرِهَ وَاللَّهِ مَا سَأَلَهُ عَنْهُ وَلَمْ يَكْتُمْهُ قَالَ هِيَ حَفْصَةُ وَعَائِشَةُ ثُمَّ أَخَذَ يَسُوقُ الْحَدِيثَ قَالَ كُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ قَوْمًا نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَجَدْنَا قَوْمًا تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَتَعَلَّمْنَ مِنْ نِسَائِهِمْ قَالَ وَكَانَ مَنْزِلِي فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ بِالْعَوَالِي فَتَغَضَّبْتُ يَوْمًا عَلَى امْرَأَتِي فَإِذَا هِيَ تُرَاجِعُنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي فَقَالَتْ مَا تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُرَاجِعْنَهُ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَاهُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ فَانْطَلَقْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ أَتُرَاجِعِينَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ نَعَمْ فَقُلْتُ أَتَهْجُرُهُ إِحْدَاكُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ قَالَتْ نَعَمْ قُلْتُ قَدْ خَابَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ مِنْكُنَّ وَخَسِرَ أَفَتَأْمَنُ إِحْدَاكُنَّ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ عَلَيْهَا لِغَضَبِ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هِيَ قَدْ هَلَكَتْ لَا تُرَاجِعِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تَسْأَلِيهِ شَيْئًا وَسَلِينِي مَا بَدَا لَكِ وَلَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْسَمَ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْكِ يُرِيدُ عَائِشَةَ قَالَ وَكَانَ لِي جَارٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا فَيَأْتِينِي بِخَبَرِ الْوَحْيِ وَغَيْرِهِ وَآتِيهِ بِمِثْلِ ذَلِكَ وَكُنَّا نَتَحَدَّثُ أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ الْخَيْلَ لِتَغْزُوَنَا فَنَزَلَ صَاحِبِي ثُمَّ أَتَانِي عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ثُمَّ نَادَانِي فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ حَدَثَ أَمْرٌ عَظِيمٌ قُلْتُ مَاذَا أَجَاءَتْ غَسَّانُ قَالَ لَا بَلْ أَعْظَمُ مِنْ ذَلِكَ وَأَطْوَلُ طَلَّقَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُ فَقُلْتُ قَدْ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ قَدْ كُنْتُ أَظُنُّ هَذَا كَائِنًا حَتَّى إِذَا صَلَّيْتُ الصُّبْحَ شَدَدْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي ثُمَّ نَزَلْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ وَهِيَ تَبْكِي فَقُلْتُ أَطَلَّقَكُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ لَا أَدْرِي هَا هُوَ ذَا مُعْتَزِلٌ فِي هَذِهِ الْمَشْرُبَةِ فَأَتَيْتُ غُلَامًا لَهُ أَسْوَدَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَيَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَانْطَلَقْتُ حَتَّى انْتَهَيْتُ إِلَى الْمِنْبَرِ فَجَلَسْتُ فَإِذَا عِنْدَهُ رَهْطٌ جُلُوسٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ فَجَلَسْتُ قَلِيلًا ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ ثُمَّ أَتَيْتُ الْغُلَامَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَيَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَوَلَّيْتُ مُدْبِرًا فَإِذَا الْغُلَامُ يَدْعُونِي فَقَالَ ادْخُلْ فَقَدْ أَذِنَ لَكَ فَدَخَلْتُ فَسَلَّمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هُوَ مُتَّكِئٌ عَلَى رَمْلِ حَصِيرٍ قَدْ أَثَّرَ فِي جَنْبِهِ فَقُلْتُ أَطَلَّقْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نِسَاءَكَ فَرَفَعَ رَأْسَهُ إِلَيَّ وَقَالَ لَا فَقُلْتُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَوْ رَأَيْتَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ قَوْمًا نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَجَدْنَا قَوْمًا تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَتَعَلَّمْنَ مِنْ نِسَائِهِمْ فَتَغَضَّبْتُ عَلَى امْرَأَتِي يَوْمًا فَإِذَا هِيَ تُرَاجِعُنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي فَقَالَتْ مَا تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُرَاجِعْنَهُ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَاهُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ فَقُلْتُ قَدْ خَابَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكِ مِنْهُنَّ وَخَسِرَ أَفَتَأْمَنُ إِحْدَاهُنَّ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ عَلَيْهَا لِغَضَبِ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هِيَ قَدْ هَلَكَتْ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ دَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْسَمُ مِنْكِ وَأَحَبُّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْكِ فَتَبَسَّمَ أُخْرَى فَقُلْتُ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَعَمْ فَجَلَسْتُ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فِي الْبَيْتِ فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِيهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ إِلَّا أُهَبًا ثَلَاثَةً فَقُلْتُ ادْعُ اللَّهَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ يُوَسِّعَ عَلَى أُمَّتِكَ فَقَدْ وَسَّعَ عَلَى فَارِسَ وَالرُّومِ وَهُمْ لَا يَعْبُدُونَ اللَّهَ فَاسْتَوَى جَالِسًا ثُمَّ قَالَ أَفِي شَكٍّ أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلَتْ لَهُمْ طَيِّبَاتُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَقُلْتُ اسْتَغْفِرْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكَانَ أَقْسَمَ أَنْ لَا يَدْخُلَ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ حَتَّى عَاتَبَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ

ላፋዝ ናይቲ ሓዲስ ዳርጋ ሓደ ክኸውን ከሎ [ኢሻቕ ቢን ኢብራሂም ኣልሃንድላሊን]ን [መሓመድ ቢን ኣቢ ዑመርን] ምስ ነገረና፤ ኢብን ኣቢ ዑመር ከምዚ ኢሎም፤ ነጊሮምና ኣለዉ። እዚ ከምዚ ኢሉ እንከሎ፡ ኢስሓቕ ከምዚ ኢሉ፤ ጸብጺቡልና ኣሎ [ዓብዱር ራዛቅ] ንዓና ​​[ማዓመር] ካብ [ኣዝ ዙህሪ] ካብ [ዑበይዲላህ ቢን ዓብደላ ቢን ኣቡ ጻውር] ካብ [ኢብን ዓባስ] ጸብጺቡልና ኣሎ ኢሉ፤ ኩሉ ግዜ ብዛዕባ እተን ኣላህ ታዓላ ዝጠቐሳ ክልተ ኣንስቲ ነቢይ ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ክሓትት ዕድል ይጽበ ነይረ፣ ማለት ‘ክልቴኹም ናብ ኣላህ እንተ ተነሲሕኩም፣ ብርግጽ ክልቲኦም ልብኹም ሰናይ ምቕባል ዝንባለ ክህልዎም እዩ’። ዑመር ሓጅ ምስ ፈጸመ ምስኡ ከይደ። ኣብ መንገዲ ዑመር ሃንደበት ሸንኮለል ኢሉ - ንርእሱ ንምፍዋስ - ኣነ እውን ሸንኮለል ኢለ መርከብ ተሰኪመ ሰዓብክዎ። ምስ ወዳእኩ ኣብ ኣእዳዉ ማይ ኣፍሰስኩሉ፡ ድሕሪኡ ውዱቕ ገበረ። ብድሕሪኡ ሓቲተ፤ ኦ ኣሚሩል ሙክሚኒን ክልተ ኣንስቲ ናይ ነቢ ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ዝኾንካ እተን ኣላህ ኣብ ቃሉ ዝጠቐሰን: ክልቴኹም ናብ ኣላህ እንተ ተነሲሕኩም ብርግጽ ክልቲኦም ልብኹም ሰናይ ምቕባል ዝዘንበለት እያ’። ዑመር መለሰሉ፤ ትገርም ኢኻ ኦ ኢብን ዓባስ እቶም ክልተ ሓፍሻህን ዓይስያን ኢዮም። ሽዑ ዑመር ቀጺሉ፤ ቅድሚ ሕጂ ቀቢላ ቁረይሽ ኣብ ልዕሊ ደቂ ኣንስትዮ ዝገዝእ ቀቢላ እዩ ነይሩ። ናብ መዲና ምስ መጻእና ደቂ ኣንስትዮ ኣብኡ ኣብ ስልጣን ከም ዝነበራ ረኺብና ብርግጽ ደቂ ኣንስትዮና ካብአን ተማሂረን እየን። ኣብቲ ግዜ እቲ ገዛይ ኣብ ጎቦታት ኣብ ቁሸት ባኒ ዑማያ ኢብን ዛይድ እዩ ነይሩ። ሓደ መዓልቲ፡ ንበዓልቲ ቤተይ ገንሓላ፡ ድሕሪ ሕጂ ግን ክትግሓሓ ስለ ዘይደለየት፡ ንሕርቃነይ ተቓወመት። ኣነ ግን ክኽሕድ ኣይደልን እየ ኢሉ፤ ንምንታይ ክትነጽግ ዘይትደሊ? እዚ ከምዚ ኢሉ እንከሎ ኣንስቲ ናይ ረሱል ሰለላሁ ዓለይሂ ዎሰላም ሓደ እዋን ክሒደንኦ፡ ሓንቲ ካብአን ካብ መዓልቲ ክሳብ ለይቲ ከይተረፈ ይርሕቃ ነይራ። ሽዑ ናብ እንዳ ሓፍሻህ ከይደ ሓተትክዎ፤ ሓቂ ድዩ ምስ ነቢ ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ክትካታዕ ትፈቱ? ኢሉ መለሰ፤ እወ ኣለኒ። ሓቂ ድዩ ሓደ ካባኻትኩም ካብ ረሱል (ሰ.ዓ.ወ) ንሓንቲ ለይቲ ምሉእ ርሒቑ ምተረሓቐ? ኢሉ መለሰ፤ እወ። ኣነ ድማ፤ ናይ ብሓቂ ንኸንቱ እዩ ነቶም ከምኡ ዝገብሩ ሰባት ድማ ክሳራ እዩ። ብሰንኪ ቁጥዐ ነቢ ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ካብ ቁጥዐ ኣላህ ድሕንነት ይስምዓካ ድዩ? ምኽንያቱ ብርግጽ ክጠፍእ እዩ። ስለዚ ምስ ረሱሉላሁ ዓለይሂ ዎሰላም ኣይትካታዕ ከምኡ ውን ንሱ ዘይብሉ ነገር ኣይትሕተት ። ዘድልየካ ሕተተኒ፡ ኣይትቐንእ ድማ ምኽንያቱ ጎረቤትካ -ኣይሲያ- ካብ ነብስኻ ንላዕሊ ብረሱሉላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ዝያዳ ጽብቕትን ትፍቶን እያ። ዑመር ኣስዒቡ፤ ኣነ ናይ ኣንሳር ጎረቤት ኣለኒ፡ ኩሉ ግዜ በብተራ ካብ ረሱሉላሁ ዓለይሂ ዎሰላም ዜና ንጽበ፡ ዋሕዲ እንተሃልዩ፡ ሓደ መዓልቲ ይጽበን ይሕብረኒን፡ ዋሕዲ እንተሃልዩ ድማ ይሕብረኒ፡ ንጽባሒቱ ድማ ነቲ ዝጽበዮን ዝሕብሮን ምግላጽ እንተሃልዩ ክቕይሮ እየ። ሓደ ግዜ ንጉስ ጋሳን ከጥቅዓና ይሸባሸብ ከምዘሎ ተዘራሪብና ኔርና። ሽዑ ዓርከይ ከምቲ ልሙድ ምስ ነቢ ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ተራኺቡ፡ ድሕሪ ዒሻ ጥራይ እዩ ተመሊሱ። ሃንደበት እናጸውዐ ማዕጾ ኳሕኳሐ፡ ብኡ ንብኡ ክረኽቦ ወጻእኩ። ይብል፤ ኣዝዩ ዓቢ ፍጻመ ተፈጢሩ ኣሎ። እሓትት፤ ንጉስ ጋሳን ኣጥቂዑ ድዩ? እቲ መልሲ፤ ካብዚ ዝዓቢ እውን። ረሱል ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ኣንስቶም ፈቲሖም። ኣነ ድማ፤ ናይ ብሓቂ ዘሕዝንን ንሃፍሻህ ክሳራን'ዩ፡ እዚ ጉዳይ ክኸውን'ዩ ኢለ ተጸቢየ ነይረ። ድሕሪ ሰላት ፋጅር ክዳነይ ተኸዲነ ብድሕሪኡ ናብ እንዳ ሓፍሻህ ከይደ፡ ክበኪ ረኺበዮ። ሽዑ ሓቲተ፤ ሓቂ ድዩ ኩልኹም ብነቢ ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ተፋቲሕኩም? ኢሉ መለሰ፤ እንድዒ ግን ርግጸኛ እየ ኣብታ ፍልይቲ ክፍሉ ንነብሱ ተነጸላ። ሽዑ ምስቲ ኣገልጋሊኡ ዝኾነ ጸሊም ሰብኣይ ተራኸብኩ። ኣነ ድማ፤ ካብ ረሱሉላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ፍቓድ ሕተቱ ዑመር ክረኽቦ ደልዩ። እቲ ወተር ኣተወ፡ ድሕሪኡ መሊሱ ክረኽበኒ ወጸ። ኢሉ፤ ኣነ ድማ ኣመሓላለፍክዎ፡ ንሱ ግን ስቕ በለ። ስለዚ ከድኩ፣ ኣብ ጥቓ መንበረ ጵጵስና ምስ በጻሕኩ፣ ኮፍ በልኩ። ኣብኡ ብዙሓት ሰባት ኮፍ ኢሎም ረኺበዮም፣ ገሊኦም እኳ ይበኽዩ ነይሮም። ቁሩብ ኮፍ ምስ በልኩ፡ ስምዒተይ - ምስ ረሱሉላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ምርኻበይ - ብሓቂ ጸልዩኒ። ስለዚ፡ እንደገና ናብቲ ባርያ መጻእኩ፤ ንዑመር ፍቓድ ሕተትዎ። እቲ ኣገልጋሊ ኣተወ፣ ድሕሪኡ መሊሱ ክቕበለኒ ወጺኡ፣ ኢሉ፤ መልእኽትኻ ኣመሓላሊፈዮ ኣለኹ፡ ንሱ ግን ስቕ ይብል። ክብገስ ምስ ቀረብኩ ሃንደበት እቲ ኣገልጋሊ ደዊሉለይ፤ ኢሉ፤ በጃኹም እቶ! ፈቒዱሉ እዩ። ብኡ ንብኡ ኣትየ ንረሱሉላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ሰላም ኢለዮ። ኣብቲ ግዜ እቲ ኣብ ዝተሰፍየ መንጸፍ ደቂሱ ርእየዮ፣ እቲ መንጸፍ ድማ ኣብ መሰንገለኡ ጦብላሕታ ፈጠረ። እሓትት፤ ኦ ረሱል ረሱል ኣንስትኻ ፈቲሕካያ ትብል ሓቂ ድዩ? ብድሕሪኡ ርእሱ ኣልዒሉ ‘ኣይፋልን’ በለ። ኣነ ድማ፤ ኣላህ እቲ ዝዓበየ እዩ ኣላህ ዝዓበየ እዩ። ብርግጽ ንሕና ቁረይሽ ኣብ ልዕሊ ደቂ ኣንስትዮ ስልጣን ዘለና ህዝቢ ምዃንና ይርድኣካ ኦ ረሱል ረሱል። ስለዚ ናብ መዲና ምስ ተሰደድና እተን ደቂ ተባዕትዮ ዝዕብለላ ደቂ ኣንስትዮ ረኺብናየን። ብርግጽ ደቂ ኣንስትዮና ካብአን ይመሃራ። ሓደ መዓልቲ ንሰበይተይ ገንሕክዋ፡ ንሳ ግን ምሳይ ተኻቲዓ። ሽዑ ስለ ዝጋጮኒ ወቐስክዎ። ሽዑ ኢሉ መለሰ፤ ክትወቅሰኒ ኣይትኽእልን ኢኻ በላህ ብሓቂ ኣንስቲ ናይ ነቢ ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም እውን ክሒደንኦ እየን ፡ ሓንቲ ካብአን ክሳብ ምሸት ምሸት ካብኡ ርሒቓቶ ። ስለዚ መለስኩሉ፤ ናይ ብሓቂ ዘሕዝንን ከምኡ ዝገብር ሰብ ክሳራን እዩ። ብሰንኪ ቁጥዐ ነቢ ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ካብ ቁጥዐ ኣላህ ድሕንነት ይስምዖ ድዩ! ረሱሉላህ ዓለይሂ ዋሰላም ቃለይ ምስ ሰምዐ ፍሽኽ በለ። ቀጺለ፤ ኦ ረሱል ረሱል ካብ እንዳ ሓፍሻ ገና መጺአ ነይረ፡ ሽዑ ከምዚ ኢለዮ፤ ካባኻ ዝጸበቐን ብረሱሉላሁ ዓለይሂ ዎሰላም ዝያዳ ዝፍቶን ጎረቤት - መዓርካ - እንተሃልዩ ኣይትጽሎ። ረሱሉላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ፍሽኽ ኢሉ ከምኡ ሰምዐ። ኣነ ድማ፤ ኦ ረሱል -ኣብዚ ንነዊሕ ግዜ ክትጸንሕ- ፍቓድ እሓትት። ኢሉ መለሰ፤ 'እወ ትኽእል ኢኻ'። ሽዑ ተንሲአ ኮፍ ኢለ ነቲ ኣብ ከባቢየይ ዝነበረ ኩነታት ቁሊሕ ኢለ ጠመትክዎ። በላህ ብዘይካ ሰለስተ ቦርሳ ዝረአ የለን። ሽዑ ኣነ ድማ፤ ናብ ኣላህ ጸልዩ ኦ ረሱል ረሱል ንኡማኻ ሂወት የቕልለላ። ምኽንያቱ ኣላህ ታዕላ ንህይወት ፋርሳውያንን ሮማውያንን ኣቃሊልዎ እዩ፣ ንሳቶም ግን ንኣላህ ዓዛ ወጃላ ዘየምልኹ ኣህዛብ እዮም። ዝበልክዎ ምስ ሰምዐ ኮፍ በለ፡ ድሕሪኡ ከምዚ በለ: ‘ኣታ ኢብኑል ኻስታብ ሕጂ’ውን ትጠራጠር ኣለኻ! ብሓቂ ኣብዛ ዓለም ኣብ ህይወት ዘሎ ኩሉ ሰናይ ነገር ክቕበሉ ይጓየዩ - ድሕሪ ሞት ግን -pent-' ኣይክረኽብዎን እዮም። ኣነ ድማ፤ 'በጃኻ ይቕረ በለለይ ኦ ረሱል ናይ ኣላህ!' ረሱሉላሁ ዓለይሂ ወሳላም ንሓደ ወርሒ ዝኣክል ናብ ገዝኡ ናብ ኣንስቱ ከይምለስ ቃል ኣትዩ ነይሩ፣ ምኽንያቱ በቲ ኣካይዳአን ኣዝዩ ስለዝተቐየመ፣ ስለዚ ካብ ኣላህ ዓዛ ወጃላ መጠንቀቕታ ተቐቢልዎ’።