Tidak boleh meninggalkan sa’i bagi yang berhaji atau berumroh

Imam Muslim : 2241

حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ جَمِيعًا عَنْ ابْنِ عُيَيْنَةَ قَالَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ يُحَدِّثُ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَرَى عَلَى أَحَدٍ لَمْ يَطُفْ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ شَيْئًا وَمَا أُبَالِي أَنْ لَا أَطُوفَ بَيْنَهُمَا قَالَتْ بِئْسَ مَا قُلْتَ يَا ابْنَ أُخْتِي طَافَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَطَافَ الْمُسْلِمُونَ فَكَانَتْ سُنَّةً وَإِنَّمَا كَانَ مَنْ أَهَلَّ لِمَنَاةَ الطَّاغِيَةِ الَّتِي بِالْمُشَلَّلِ لَا يَطُوفُونَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَلَمَّا كَانَ الْإِسْلَامُ سَأَلْنَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوْ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا } وَلَوْ كَانَتْ كَمَا تَقُولُ لَكَانَتْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ لَا يَطَّوَّفَ بِهِمَا قَالَ الزُّهْرِيُّ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِأَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ فَأَعْجَبَهُ ذَلِكَ وَقَالَ إِنَّ هَذَا الْعِلْمُ وَلَقَدْ سَمِعْتُ رِجَالًا مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ يَقُولُونَ إِنَّمَا كَانَ مَنْ لَا يَطُوفُ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ مِنْ الْعَرَبِ يَقُولُونَ إِنَّ طَوَافَنَا بَيْنَ هَذَيْنِ الْحَجَرَيْنِ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ و قَالَ آخَرُونَ مِنْ الْأَنْصَارِ إِنَّمَا أُمِرْنَا بِالطَّوَافِ بِالْبَيْتِ وَلَمْ نُؤْمَرْ بِهِ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ } قَالَ أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ فَأُرَاهَا قَدْ نَزَلَتْ فِي هَؤُلَاءِ وَهَؤُلَاءِ و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا حُجَيْنُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّهُ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِهِ وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ فَلَمَّا سَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا نَتَحَرَّجُ أَنْ نَطُوفَ بِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوْ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا } قَالَتْ عَائِشَةُ قَدْ سَنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الطَّوَافَ بَيْنَهُمَا فَلَيْسَ لِأَحَدٍ أَنْ يَتْرُكَ الطَّوَافَ بِهِمَا

Na faamatala mai ia i matou [Amr An Naqid] ma [Ibn Abu Umar] mai ia [Ibn Uyainah] - na fai mai [Ibn Abu Umar] - na taʻu mai e [Sufyan] ia i matou na ia fai mai; na ou faalogo ia [Az Zuhri] o faamatala mai ia [Urwah bin Zubair] na ia fai mai; na ou fai atu ia [Aisha] le faletua o le Perofeta sallallahu alaihi wasallam; 'O loʻu manatu, e le faaleaogaina, pe afai e le saʻi se tasi i le va o Safa ma Marwa. Ma o aʻu lava ia e le popole e le saʻi i le va o laʻua'. Ona fai mai lea o Aisha; 'E sese lou manatu. Oi le afafine o loʻu tuafafine! O le Avefeau a Allah sallallahu alaihi wasallam ma tagata Musalimi na latou faia uma le saʻi i le va o Safa ma Marwa. Ma o le sunnah lena. I aso ua mavae, o tagata ifo i tupua o Manat sa i Mushallal, latou te leʻi saʻi i le va o Safa ma Marwa. O lea ina ua taunuu mai le Isalama, na matou fesili i le Perofeta sallallahu alaihi wasallam e uiga i lena mea. Ona fa’aali mai lea e Allah ‘azza wajalla le fuaiupu; ‘E moni, o Safa ma Marwa o nisi ia o fa’ailoga o le silisili ese o le Tapuaiga a Allah. O lea la, o lē e faia le Hajj i le Maota, po’o le Umrah, e leai se agasala ia i la’ua pe afai latou te faia le Sa’i i le va o la’ua’. -Al Baqarah; 158-. Afai e moni lau tala, e tatau ona faitauina le fuaiupu; ‘E leai se agasala ia i latou e lē faia le Sa’i i le va o la’ua’. Fai mai Az-Zuhri; Ona ou ta’uina atu lea o le mataupu ia Abu Bakr bin Abdurrahman bin Harith bin Hisham, ona ofo ai lea o ia ma fai mai; ‘E moni, o le malamalama moni lava lea. Ua ou fa’alogo i se tagata atamai o fai mai; O i latou e lē faia le Sa’i i le va o Safa ma Marwa o Arapi ia, latou te fai mai; ‘E moni, o la matou ta’amilosaga i le va o nei ma’a e lua o se faiga o le le iloa’. A o fai mai le Ansar, ‘Ua na’o le poloa’iga ia i matou e faia le tawaf i le Maota, ma e le’i poloa’iga ia i matou e faia le Sa’i i le va o Safa ma Marwa’. Ona fa’aali mai lea e Allah le fuaiupu; ‘E moni, o Safa ma Marwa o nisi ia o faailoga o le silisiliese o le Lotu a Allah’. ‘ Fai mai Abu Bakr bin Abdurrahman; O lea na logoina ai a’u; o le fuaiupu na faaalia i lea ma lea vaega. Ma [Muhammad bin Rafi'] na ta’u mai ia te a’u [Hujain bin Al Mutsanna] na ta’u mai ia i matou [Laith] na ta’u mai ia i matou mai ia [Uqail] mai ia [Ibn Shihab] na ia fai mai; [Urwah bin Zubair] na ia fai mai; ‘Na ou fesili ia [Aisha] …’ Na ia ta’ua foi se hadith faapena. Ona ia ta’ua lea i le hadith; Ina ua latou fesili i le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) e uiga i lena mea, na latou fai mai; ‘Le Avefeau a Allah, matou te lagona le tausalaina pe afai matou te faia le sa’i i le va o Safa ma Marwa’. Ona faaali mai lea e Allah ‘azza wajalla le fuaiupu; ‘E moni, o Safa ma Marwa o nisi ia o faailoga o le silisiliese o le lotu a Allah. O lea la, o le tagata e faia le Hajj i le Maota, po o le Umrah, e leai se agasala ia i latou pe afai latou te faia le sa’i i le va o ia mea’. -Al Baqarah; 158-. Fai mai Aisha; 'Na fa'aofi e le Avefe'au a Allah (ia ia te ia le filemu ma fa'amanuiaga a Allah) o se Sunnah, o lea e le tatau ai i se tasi ona tu'ua le Sa'i i le va o ia mea e lua.'