Barang siapa yang kalian puji dengan kebaikan, wajib baginya surga dan barang siapa yang kalian kecam dengan keburukan, wajib baginya neraka. kalian adalah saksi Allah di bumi

Imam Muslim : 1578

و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ كُلُّهُمْ عَنْ ابْنِ عُلَيَّةَ وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ مُرَّ بِجَنَازَةٍ فَأُثْنِيَ عَلَيْهَا خَيْرًا فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَبَتْ وَجَبَتْ وَجَبَتْ وَمُرَّ بِجَنَازَةٍ فَأُثْنِيَ عَلَيْهَا شَرًّا فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَبَتْ وَجَبَتْ وَجَبَتْ قَالَ عُمَرُ فِدًى لَكَ أَبِي وَأُمِّي مُرَّ بِجَنَازَةٍ فَأُثْنِيَ عَلَيْهَا خَيْرٌ فَقُلْتَ وَجَبَتْ وَجَبَتْ وَجَبَتْ وَمُرَّ بِجَنَازَةٍ فَأُثْنِيَ عَلَيْهَا شَرٌّ فَقُلْتَ وَجَبَتْ وَجَبَتْ وَجَبَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَثْنَيْتُمْ عَلَيْهِ خَيْرًا وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ وَمَنْ أَثْنَيْتُمْ عَلَيْهِ شَرًّا وَجَبَتْ لَهُ النَّارُ أَنْتُمْ شُهَدَاءُ اللَّهِ فِي الْأَرْضِ أَنْتُمْ شُهَدَاءُ اللَّهِ فِي الْأَرْضِ أَنْتُمْ شُهَدَاءُ اللَّهِ فِي الْأَرْضِ و حَدَّثَنِي أَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ ح و حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ كِلَاهُمَا عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ مُرَّ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِجَنَازَةٍ فَذَكَرَ بِمَعْنَى حَدِيثِ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسٍ غَيْرَ أَنَّ حَدِيثَ عَبْدِ الْعَزِيزِ أَتَمُّ

۽ هن اسان کي [يحيى بن ايوب] ۽ [ابوبڪر بن ابو شعيب] ۽ [زهير بن حرب] ۽ [علي بن حجر السعدي] سڀ [ابن عليه] کان بيان ڪيا آهن - جڏهن ته لفظ يحيى جو آهي - اسان کي [عبدالعزيز بن شعيب] [انس بن مالڪ] کان بيان ڪيو آهي ته هن چيو ته هڪ ڀيري جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم جي سامهون هڪ لاش لنگهي، ته ان جي مهرباني سان تعريف ڪئي وئي، تنهن ڪري پاڻ فرمايو: 'اهو ان لاءِ واجب آهي، اهو ان لاءِ واجب آهي، اهو ان لاءِ واجب آهي'. پوءِ هڪ ٻيو لاش سندس اڳيان گذريو، پر لاش تي برائي سان لعنت ڪئي وئي هئي، تنهن ڪري نبي صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'اهو ان لاءِ واجب آهي، اهو ان لاءِ واجب آهي، اهو ان لاءِ واجب آهي'. تنهن ڪري عمر چيو ته: 'منهنجي ماءُ ۽ پيءُ توهان لاءِ فديه بڻجي ويا، لاش سان گڏ وڃڻ کان پوءِ، لاش کي نيڪي سان تعريف ڪئي وئي ۽ پوءِ توهان چيو؛' 'اهو ان لاءِ واجب آهي، اهو ان لاءِ واجب آهي، اهو ان لاءِ واجب آهي'. ان کان پوءِ، هڪ ٻيو لاش اتان گذري ٿو، ۽ لاش تي برائي سان لعنت ڪئي وئي آهي ۽ پوءِ توهان چئو ٿا: 'اهو ان لاءِ واجب آهي، اهو ان لاءِ واجب آهي، اهو ان لاءِ واجب آهي.' پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'جنهن جي تو نيڪي سان تعريف ڪئي آهي، ان لاءِ جنت واجب ٿي وئي آهي. ۽ جنهن جي تو برائي سان بي عزتي ڪئي آهي، ان لاءِ دوزخ به واجب آهي. توهان زمين تي الله جا شاھد آهيو، توهان زمين تي الله جا شاھد آهيو'. ۽ مون کي [ابو ربيع الزهراني] اسان کي [حماد] يعني ابن زيد - ٻئي سٽ ۾ - ٻڌايو آهي ۽ مون کي [يحيى بن يحيى] اسان کي [جعفر بن سليمان] ٻنهي کي [ثابت] مان [انس] کان ٻڌايو آهي ته هن چيو ته: هڪ ڀيري رسول الله صلي الله عليه وسلم جي سامهون هڪ لاش جو جلوس گذريو. هن انس کان عبدالعزيز جي حديث جو مطلب به ذڪر ڪيو. بس اهو آهي ته عبدالعزيز جي حديث وڌيڪ ڪامل آهي.