Rasulullah berwudhu lalu menyelah-nyelah jenggotnya

Imam Muslim : 1374

حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ جَعْفَرٍ الْمَعْقِرِيُّ حَدَّثَنَا النَّضْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا شَدَّادُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَبُو عَمَّارٍ وَيَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ عِكْرِمَةُ وَلَقِيَ شَدَّادٌ أَبَا أُمَامَةَ وَوَاثِلَةَ وَصَحِبَ أَنَسًا إِلَى الشَّامِ وَأَثْنَى عَلَيْهِ فَضْلًا وَخَيْرًا عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ قَالَ عَمْرُو بْنُ عَبَسَةَ السُّلَمِيُّ كُنْتُ وَأَنَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ أَظُنُّ أَنَّ النَّاسَ عَلَى ضَلَالَةٍ وَأَنَّهُمْ لَيْسُوا عَلَى شَيْءٍ وَهُمْ يَعْبُدُونَ الْأَوْثَانَ فَسَمِعْتُ بِرَجُلٍ بِمَكَّةَ يُخْبِرُ أَخْبَارًا فَقَعَدْتُ عَلَى رَاحِلَتِي فَقَدِمْتُ عَلَيْهِ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُسْتَخْفِيًا جُرَءَاءُ عَلَيْهِ قَوْمُهُ فَتَلَطَّفْتُ حَتَّى دَخَلْتُ عَلَيْهِ بِمَكَّةَ فَقُلْتُ لَهُ مَا أَنْتَ قَالَ أَنَا نَبِيٌّ فَقُلْتُ وَمَا نَبِيٌّ قَالَ أَرْسَلَنِي اللَّهُ فَقُلْتُ وَبِأَيِّ شَيْءٍ أَرْسَلَكَ قَالَ أَرْسَلَنِي بِصِلَةِ الْأَرْحَامِ وَكَسْرِ الْأَوْثَانِ وَأَنْ يُوَحَّدَ اللَّهُ لَا يُشْرَكُ بِهِ شَيْءٌ قُلْتُ لَهُ فَمَنْ مَعَكَ عَلَى هَذَا قَالَ حُرٌّ وَعَبْدٌ قَالَ وَمَعَهُ يَوْمَئِذٍ أَبُو بَكْرٍ وَبِلَالٌ مِمَّنْ آمَنَ بِهِ فَقُلْتُ إِنِّي مُتَّبِعُكَ قَالَ إِنَّكَ لَا تَسْتَطِيعُ ذَلِكَ يَوْمَكَ هَذَا أَلَا تَرَى حَالِي وَحَالَ النَّاسِ وَلَكِنْ ارْجِعْ إِلَى أَهْلِكَ فَإِذَا سَمِعْتَ بِي قَدْ ظَهَرْتُ فَأْتِنِي قَالَ فَذَهَبْتُ إِلَى أَهْلِي وَقَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ وَكُنْتُ فِي أَهْلِي فَجَعَلْتُ أَتَخَبَّرُ الْأَخْبَارَ وَأَسْأَلُ النَّاسَ حِينَ قَدِمَ الْمَدِينَةَ حَتَّى قَدِمَ عَلَيَّ نَفَرٌ مِنْ أَهْلِ يَثْرِبَ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةَ فَقُلْتُ مَا فَعَلَ هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي قَدِمَ الْمَدِينَةَ فَقَالُوا النَّاسُ إِلَيْهِ سِرَاعٌ وَقَدْ أَرَادَ قَوْمُهُ قَتْلَهُ فَلَمْ يَسْتَطِيعُوا ذَلِكَ فَقَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَعْرِفُنِي قَالَ نَعَمْ أَنْتَ الَّذِي لَقِيتَنِي بِمَكَّةَ قَالَ فَقُلْتُ بَلَى فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَخْبِرْنِي عَمَّا عَلَّمَكَ اللَّهُ وَأَجْهَلُهُ أَخْبِرْنِي عَنْ الصَّلَاةِ قَالَ صَلِّ صَلَاةَ الصُّبْحِ ثُمَّ أَقْصِرْ عَنْ الصَّلَاةِ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ حَتَّى تَرْتَفِعَ فَإِنَّهَا تَطْلُعُ حِينَ تَطْلُعُ بَيْنَ قَرْنَيْ شَيْطَانٍ وَحِينَئِذٍ يَسْجُدُ لَهَا الْكُفَّارُ ثُمَّ صَلِّ فَإِنَّ الصَّلَاةَ مَشْهُودَةٌ مَحْضُورَةٌ حَتَّى يَسْتَقِلَّ الظِّلُّ بِالرُّمْحِ ثُمَّ أَقْصِرْ عَنْ الصَّلَاةِ فَإِنَّ حِينَئِذٍ تُسْجَرُ جَهَنَّمُ فَإِذَا أَقْبَلَ الْفَيْءُ فَصَلِّ فَإِنَّ الصَّلَاةَ مَشْهُودَةٌ مَحْضُورَةٌ حَتَّى تُصَلِّيَ الْعَصْرَ ثُمَّ أَقْصِرْ عَنْ الصَّلَاةِ حَتَّى تَغْرُبَ الشَّمْسُ فَإِنَّهَا تَغْرُبُ بَيْنَ قَرْنَيْ شَيْطَانٍ وَحِينَئِذٍ يَسْجُدُ لَهَا الْكُفَّارُ قَالَ فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ فَالْوُضُوءَ حَدِّثْنِي عَنْهُ قَالَ مَا مِنْكُمْ رَجُلٌ يُقَرِّبُ وَضُوءَهُ فَيَتَمَضْمَضُ وَيَسْتَنْشِقُ فَيَنْتَثِرُ إِلَّا خَرَّتْ خَطَايَا وَجْهِهِ وَفِيهِ وَخَيَاشِيمِهِ ثُمَّ إِذَا غَسَلَ وَجْهَهُ كَمَا أَمَرَهُ اللَّهُ إِلَّا خَرَّتْ خَطَايَا وَجْهِهِ مِنْ أَطْرَافِ لِحْيَتِهِ مَعَ الْمَاءِ ثُمَّ يَغْسِلُ يَدَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ إِلَّا خَرَّتْ خَطَايَا يَدَيْهِ مِنْ أَنَامِلِهِ مَعَ الْمَاءِ ثُمَّ يَمْسَحُ رَأْسَهُ إِلَّا خَرَّتْ خَطَايَا رَأْسِهِ مِنْ أَطْرَافِ شَعْرِهِ مَعَ الْمَاءِ ثُمَّ يَغْسِلُ قَدَمَيْهِ إِلَى الْكَعْبَيْنِ إِلَّا خَرَّتْ خَطَايَا رِجْلَيْهِ مِنْ أَنَامِلِهِ مَعَ الْمَاءِ فَإِنْ هُوَ قَامَ فَصَلَّى فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَمَجَّدَهُ بِالَّذِي هُوَ لَهُ أَهْلٌ وَفَرَّغَ قَلْبَهُ لِلَّهِ إِلَّا انْصَرَفَ مِنْ خَطِيئَتِهِ كَهَيْئَتِهِ يَوْمَ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ فَحَدَّثَ عَمْرُو بْنُ عَبَسَةَ بِهَذَا الْحَدِيثِ أَبَا أُمَامَةَ صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ أَبُو أُمَامَةَ يَا عَمْرَو بْنَ عَبَسَةَ انْظُرْ مَا تَقُولُ فِي مَقَامٍ وَاحِدٍ يُعْطَى هَذَا الرَّجُلُ فَقَالَ عَمْرٌو يَا أَبَا أُمَامَةَ لَقَدْ كَبِرَتْ سِنِّي وَرَقَّ عَظْمِي وَاقْتَرَبَ أَجَلِي وَمَا بِي حَاجَةٌ أَنْ أَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ وَلَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ لَوْ لَمْ أَسْمَعْهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا حَتَّى عَدَّ سَبْعَ مَرَّاتٍ مَا حَدَّثْتُ بِهِ أَبَدًا وَلَكِنِّي سَمِعْتُهُ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ

Миңә әйтте [Әхмәт бин Джәғфәр Әл Мәҡири] беҙгә [Ән Наҙлр бин Мөхәммәт] әйтте [Икримә бин Аммар] беҙгә [Сияддад бин Абдулла Әбү Аммар] һәм [Яхъя бин Әбү Касир] [Әбү Үмәмә] - Икримә әйтте; Сиәддад Әбү Өмәмә һәм Васила менән осрашҡан, шулай уҡ Әнәсте Сүриә иленә оҙатып барған, изгелектәре, изгелектәре өсөн маҡтаған. Әбү Үмәмәнән ул: [Әмру бин Абаса Сүләми әйткәнсә]; Элек мин кеше хаталы тип уйлай торғайным. Уларҙың маҡтанырлыҡ бер нәмәһе лә булмаған, боттарға табынғандар. Шул саҡ Мәккәлә бер кешенең ниндәйҙер хәбәр еткереүе хаҡында ишеттем. Шунан һыбайлы хайуаныма ултырҙым. Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмгә ул Үкәҙҙә булғанда барҙым, шунан: "Һеҙ кем, әфәндем?" Ул: «Пәйғәмбәр», — тип яуап бирҙе. Мин тағы ла һораным: "Ҡайһы пәйғәмбәр?" Ул: «Мине Аллаһ ебәрҙе», — тип яуап бирҙе. Тағы һораным: "Нимә менән ебәрҙеләр?" Ул яуап бирҙе: «Мин дуҫлыҡ ептәрен нығытыу, боттарға юҡ итеү һәм Аллаһ бер булһын һәм бер нәмәгә лә тиң булмаһын өсөн ебәрелдем». Шунан тағы ла һораным: “Был эштә һинең артынан кем -Дин Ислам-?” Ул: «Ирекле кеше, шулай уҡ ҡол», — тип яуап бирҙе. Шул арала ул Әбү Бәкер һәм Билал радиаллаһу ғәнһүмә менән була. Шунан миңә: «Аллаһ Үҙ Пәйғәмбәрен нығытҡансы, өйгә ҡайт», — тине. Ошонан һуң мин уның янына барып: «Аллаһ мине һинең фидиәң итһен», – тинем. Мин белмәгән саҡта үҙең белгән нәмәне өйрәт, атап әйткәндә, һиңә зыян килтермәгән һәм Аллаһ Тәғәлә лә уның менән миңә файҙа биргән нәмәне өйрәт. Бер заман икенсеһенән өҫтөнөрәк, беҙгә иғтибарлы булырға тейешле ваҡыт бармы?» Ул яуап бирҙе: «Ысынлап та, һин минән һинән алда бер кем дә һорамаған нәмәне һораның. Ысынлап та, Аллаһы Тәғәлә ғәззә вәжәллә төндөң һуңғы өстән бер өлөшөндә төшә, ширк һәм тәртип боҙоуҙан башҡа барлыҡ гонаһтарҙы ярлыҡа. Намаҙ – фәрештәләр шаһиты булған һәм ҡатнашҡан ғибәҙәт төрө, шуға күрә ҡояш сыҡҡансы намаҙ уҡырға кәрәк. Ҡояш сыҡҡас, ҡояш сыҡҡансы намаҙ уҡымағыҙ, сөнки ҡояш шайтандың ике мөгөҙө араһына сыға, ә ул ваҡыттағы намаҙ – кафырҙарҙың доғаһы. Шунан, ҡояш сыҡҡас, намаҙ уҡығыҙ, сөнки ул ваҡыттағы намаҙҙарға төшкө ашҡа тиклем фәрештәләр шаһит була һәм ҡатнаша. Ҡояш күк уртаһында булғанда намаҙ уҡыма, сөнки ул ваҡытта йәһәннәм уты яңынан күләгәләр күренгәнсе тоҡанып тора. Ә күләгә ҡайтҡас, намаҙ уҡығыҙ, сөнки ул ваҡытта намаҙ ҡояш байығанға тиклем фәрештәләр шаһит була һәм ҡатнаша. Ҡояш байырға йыйынғанда, ысынлап та байығансы намаҙ уҡымағыҙ, сөнки ҡояш шайтандың ике мөгөҙө араһында бата һәм тап шул ваҡытта кафырҙар ғибәҙәт ҡыла». Мин: «Эй, Аллаһ пәйғәмбәре, тәһәрәт тураһында һөйлә», — тинем. Ул әйтте: «Һеҙҙең берегеҙ ҙә үҙһүһен тамамламай, һуңынан ауыҙын йыуып, истинсяҡ эшләмәй – танауына һыу һулап, һуңынан һулыш сығара – тик уның йөҙө, ирене, танауының гонаһтары ла ирейәсәк. Шунан һуң Аллаһ ҡушҡанса битен йыуһа, йөҙөндәге гонаһтары, һис шикһеҙ, һаҡал осондағы һыу менән ирейәсәк. Һәм ҡулдарының гонаһтары бармаҡтарынан сыҡҡан һыу менән иреп бөтмәһә, ҡулдарын йоҙроҡҡа тиклем йыумаған. Һәм башындағы гонаһтары сәс осондағы һыу менән иреп бөтмәһә, башын йыумай. Ә ул йыумаған к Ике аяғының гонаһтарынан башҡа тояҡтарына тиклемге ике аяғы ла аяҡ бармаҡтарынан һыу менән иреп бөттө. Әгәр ҙә ул тороп, намаҙ уҡып, Аллаһты маҡтаһа, Уны данлаһа, шулай уҡ үҙенә хаҡлы нәмә менән маҡтаһа, һуңынан күңелен тик Аллаһҡа ғына бағышлаһа, һис шикһеҙ, ул әсәһе тыуған көндәге кеүек гонаһтарынан азат буласаҡ». Әмру бин Хәбәсйә был хәҙисте Рәсүлуллаллаһтың сәхәбәләренең береһе Әбү Үмәмәгә һөйләгән. Шуға күрә Әбү Үмәмә уға: «Эй, Әмру бин Абаса, һинең шул уҡ урында: «Был кеше биреләсәк», — тигән һүҙҙәреңә ҡара. Әмру: «Эй, Әбү Үмәмә, ысынлап та, мин ҡарт, һөйәктәрем дә һынған, үлем яҡын, шуға күрә минең Аллаһ исеме менән ялған һөйләргә теләгем юҡ, хатта Аллаһ Рәсүле исеме менән дә алдау теләгем юҡ», — тине. Әгәр ҙә мин уны Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмдән бер-ике тапҡыр, йәки өс тапҡыр ғына - ул үҙе ете тапҡырға тиклем һанағансы - ишетмәһәм, мәңге һөйләмәҫ инем. Әммә мин унан да күберәк ишеттем».