Sunnahnya membaca dua surat dalam satu rakaat apabila terlalu pendek

Imam Muslim : 1359

حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ حَدَّثَنَا مَهْدِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ حَدَّثَنَا وَاصِلٌ الْأَحْدَبُ عَنْ أَبِي وَائِلٍ قَالَ غَدَوْنَا عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ يَوْمًا بَعْدَ مَا صَلَّيْنَا الْغَدَاةَ فَسَلَّمْنَا بِالْبَابِ فَأَذِنَ لَنَا قَالَ فَمَكَثْنَا بِالْبَابِ هُنَيَّةً قَالَ فَخَرَجَتْ الْجَارِيَةُ فَقَالَتْ أَلَا تَدْخُلُونَ فَدَخَلْنَا فَإِذَا هُوَ جَالِسٌ يُسَبِّحُ فَقَالَ مَا مَنَعَكُمْ أَنْ تَدْخُلُوا وَقَدْ أُذِنَ لَكُمْ فَقُلْنَا لَا إِلَّا أَنَّا ظَنَنَّا أَنَّ بَعْضَ أَهْلِ الْبَيْتِ نَائِمٌ قَالَ ظَنَنْتُمْ بِآلِ ابْنِ أُمِّ عَبْدٍ غَفْلَةً قَالَ ثُمَّ أَقْبَلَ يُسَبِّحُ حَتَّى ظَنَّ أَنَّ الشَّمْسَ قَدْ طَلَعَتْ فَقَالَ يَا جَارِيَةُ انْظُرِي هَلْ طَلَعَتْ قَالَ فَنَظَرَتْ فَإِذَا هِيَ لَمْ تَطْلُعْ فَأَقْبَلَ يُسَبِّحُ حَتَّى إِذَا ظَنَّ أَنَّ الشَّمْسَ قَدْ طَلَعَتْ قَالَ يَا جَارِيَةُ انْظُرِي هَلْ طَلَعَتْ فَنَظَرَتْ فَإِذَا هِيَ قَدْ طَلَعَتْ فَقَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَقَالَنَا يَوْمَنَا هَذَا فَقَالَ مَهْدِيٌّ وَأَحْسِبُهُ قَالَ وَلَمْ يُهْلِكْنَا بِذُنُوبِنَا قَالَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ قَرَأْتُ الْمُفَصَّلَ الْبَارِحَةَ كُلَّهُ قَالَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ هَذًّا كَهَذِّ الشِّعْرِ إِنَّا لَقَدْ سَمِعْنَا الْقَرَائِنَ وَإِنِّي لَأَحْفَظُ الْقَرَائِنَ الَّتِي كَانَ يَقْرَؤُهُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَمَانِيَةَ عَشَرَ مِنْ الْمُفَصَّلِ وَسُورَتَيْنِ مِنْ آلِ حم

Na taʻu mai e [Shayban bin Farrukh] ia i matou [Mahdi bin Maimun] na taʻu mai ia i matou [Washil Al Ahdab] mai ia [Abu Wa`il] o lē na fai mai; I se tasi aso ina ua maeʻa le tatalo o le Fajr, na matou ō atu ia [Abdullah bin Masʻud]. Na matou faʻafeiloaʻi ia te ia i le faitotoʻa, ona ia faʻatagaina lea o i matou, ae na matou nonofo latalata i le faitotoʻa mo sina taimi ona sau lea o se teine pologa ma fai mai; 'Tou te lē o ulufale ea?' Ona matou ulufale lea, ma na iʻu ina matou maua atu Ibn Masʻud o loʻo nofo ma vivii atu ia Allah. Na fesili Ibn Masʻud, 'O le ā le mea e taofia ai outou mai le ulufale mai, a ua faʻatagaina outou?' Na matou tali atu, 'Leai se mea, ae na matou manatu o nisi o tagata i le fale o loʻo momoe pea.' Na fai mai Ibn Masʻud; 'Tou te manatu ea o le aiga o Ibn Umm Abd o ni paie?' Ona ia faaauau lea ona tauloto lana viiga seia oo ina matou manatu ua oso aʻe le la. Ona ia fesili lea, 'O Jariyah - teine pologa -, vaai, ua oso aʻe ea le la?' Na tilotilo atu le teine pologa, ma na iʻu ina lē oso aʻe le la. O lea na toe fai ai e Ibn Mas'ud le tasbih seia oo ina ia lagona ua oso a'e le la, ona toe fesili lea, 'Oi Jariyah, ua oso a'e ea le la?' Na vaaia e le fafine pologa, ma ua aliali mai ua oso a'e le la. Ona fai atu lea o Ibn Mas'ud: 'Ia viia le Atua o Lē na faatuina i tatou i le aso nei'. Fai mai le Mahdi; Ou te masalo na ia fai mai; 'Ma e le'i faaumatia i tatou e Ia ona o a tatou agasala'. Ona fai mai lea o se tamaloa mai lena ituaiga, 'Ananafi, na ou faitauina atoa ai le Al Mufashshal'. Ona fai mai foi lea o Abdullah bin Mas'ud; 'O le saoasaoa o lana faitau e pei o le saoasaoa o lana faitau solo. Ua ou iloa le An Nazha`ir - o mataitusi e toetoe lava tutusa le umi po o le uiga foi -, lea na faitauina e le Avefeau a le Atua Shallallahu Alaihi Wasallam, o mataitusi e sefuluvalu mai le Al Mufashshal ma tusi e lua mai le Alif Lamm Hammim'.