Membaca surat al kahfi: sakinah (ketenangan) yang turun saat Al Qur`an dibaca atau as sakinah itu memang turun untuk Al Qur`an

Imam Muslim : 1327

و حَدَّثَنِي حَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ وَحَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ وَتَقَارَبَا فِي اللَّفْظِ قَالَا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ الْهَادِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ خَبَّابٍ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ حَدَّثَهُ أَنَّ أُسَيْدَ بْنَ حُضَيْرٍ بَيْنَمَا هُوَ لَيْلَةً يَقْرَأُ فِي مِرْبَدِهِ إِذْ جَالَتْ فَرَسُهُ فَقَرَأَ ثُمَّ جَالَتْ أُخْرَى فَقَرَأَ ثُمَّ جَالَتْ أَيْضًا قَالَ أُسَيْدٌ فَخَشِيتُ أَنْ تَطَأَ يَحْيَى فَقُمْتُ إِلَيْهَا فَإِذَا مِثْلُ الظُّلَّةِ فَوْقَ رَأْسِي فِيهَا أَمْثَالُ السُّرُجِ عَرَجَتْ فِي الْجَوِّ حَتَّى مَا أَرَاهَا قَالَ فَغَدَوْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَيْنَمَا أَنَا الْبَارِحَةَ مِنْ جَوْفِ اللَّيْلِ أَقْرَأُ فِي مِرْبَدِي إِذْ جَالَتْ فَرَسِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْرَأْ ابْنَ حُضَيْرٍ قَالَ فَقَرَأْتُ ثُمَّ جَالَتْ أَيْضًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْرَأْ ابْنَ حُضَيْرٍ قَالَ فَقَرَأْتُ ثُمَّ جَالَتْ أَيْضًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْرَأْ ابْنَ حُضَيْرٍ قَالَ فَانْصَرَفْتُ وَكَانَ يَحْيَى قَرِيبًا مِنْهَا خَشِيتُ أَنْ تَطَأَهُ فَرَأَيْتُ مِثْلَ الظُّلَّةِ فِيهَا أَمْثَالُ السُّرُجِ عَرَجَتْ فِي الْجَوِّ حَتَّى مَا أَرَاهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تِلْكَ الْمَلَائِكَةُ كَانَتْ تَسْتَمِعُ لَكَ وَلَوْ قَرَأْتَ لَأَصْبَحَتْ يَرَاهَا النَّاسُ مَا تَسْتَتِرُ مِنْهُمْ

Һәм миңә [Хәсән бин Али Әл Хүлүәни] һәм [Хаджаж бин Асы Сәйәир] - ике әйтелеше лә бер үк тиерлек - улар икеһе лә әйтте, беҙгә [Йәҡүб бин Ибраһим] беҙгә [атайым] беҙгә [Йәзид бин Әл Һадиға] әйтте, уға [Ғабдуллахтың] Худри] уға шулай тип әйткән; Бер төндә Усаид бин Хөдләйер атын бәйләгән урында Әл-Кәхфиҙең хатын уҡый. Ҡапыл ат һикерҙе, ул тағы уҡыны, ат тағы һикерҙе. Шунан тағы уҡыны, ат тағы һикерҙе. Өсәйет: «Ат Яхъяны тапатыр тип борсолдом да, уға табан торҙом», — ти. Баҡтиһәң - күрҙем - башым өҫтөндә Зулла - ҡаплап торған нәмә бар кеүек тойолдо, унда күккә күтәрелгән яҡтылыҡ бар ине, мин уны башҡаса күрә алманым. Шулай итеп, мин Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләмгә барып: «Эй, Рәсүлуллаһ, кисә төндә атым бәйләнгән урында -Ҡөрьән- уҡый инем, әммә ҡапыл атым һикерҙе», — тинем. Шулай итеп, Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм: «Уҡы, эй, Ибн Хөдләйер», — тине. Шунан тағы уҡып сыҡтым, ат тағы һикерҙе. Ул: «Уҡы, эй, Ибн Хөдләйер», — тине. Шунан тағы уҡып сыҡтым, ат тағы һикерҙе. Ул тағы ла: «Уҡы, эй, ибн Хөдләйер», — тине. Ибн Хөҙләйер әйткән; Шуға күрә, шунан һуң, ниһайәт, күсеп киттем. Ул ваҡытта Яхъя атҡа яҡын ине, шуға ла ат уға баҫмаһын тип борсолдом. Шул саҡ мин Зулла кеүек нәмәне күрҙем – күләгәләгән нәмәне – унда күккә күтәрелгән яҡтылыҡ бар ине, мин уны башҡаса күрә алманым. Шуға күрә пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм: «Был һинең уҡыуыңды тыңлап торған фәрештә, әгәр ҙә һин уҡыуҙы дауам итһәң, һис шикһеҙ, иртәнсәк кешеләр уны күрер һәм фәрештә улар күҙҙәренән йәшенә алмаясаҡ», — тигән.