Imam Muslim : 1210
و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ وَهَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَا حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عُثْمَانُ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ أَنَّ أَبَا سَلَمَةَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَائِشَةَ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَمُتْ حَتَّى كَانَ كَثِيرٌ مِنْ صَلَاتِهِ وَهُوَ جَالِسٌ
Eta esan zidan [Muhammad bin Hatim] eta [Harun bin Abdullah], biek esan zuten; esan zigun [Hajjaj bin Muhammad] esan zuela; [Ibn Juraij-ek] esan zuen; jakinarazi zidan [Uthman bin Abu Sulaiman], [Abu Salamah bin Abdurrahmanek] esan ziola, ['Aisyah-ek] behin esan ziola, sallallaahu 'alaihi wasallam' Profetak ez zela hil, beraz, bere otoitz asko eserita egin zituen.