Sujud tilawah bersama rasulullah saat membaca surat as-sajdah hingga penuh sesak

Imam Muslim : 901

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ رُبَّمَا قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْقُرْآنَ فَيَمُرُّ بِالسَّجْدَةِ فَيَسْجُدُ بِنَا حَتَّى ازْدَحَمْنَا عِنْدَهُ حَتَّى مَا يَجِدُ أَحَدُنَا مَكَانًا لِيَسْجُدَ فِيهِ فِي غَيْرِ صَلَاةٍ

अस्मान् [अबू बकर बिन् अबू शैबाह] प्रति कथितं यत् [मुहम्मद बिन बिशरः] यत् ['उबैदुल्लाह बिन उमर] [इब्न उमर] इत्यस्मात् [नाफी'] इत्यस्मात् अस्मान् अवदत् यत् सः अवदत्, कदाचित् अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) सजदस्य आयतं अतिक्रम्य कुरानस्य पाठं कुर्वन् प्रणामं करोति स्म, ततः सः सह सजदां कृतवान् अस्मान् यावत् तस्य समीपे स्थित्वा संकीर्णतां न अनुभवामः, यावत् अस्माकं कश्चन प्रणामस्थानं न प्राप्नोत्, तत् च प्रार्थनाकालात् बहिः आसीत्।