Permulaan wahyu dan pengangkatan Nabi Muhammad shallallahu ‘alaihi wasallam sebagai Rasul melalui peristiwa di gua hira

Imam Bukhari : 4541

حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْمُبَارَكِ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ سَأَلْتُ أَبَا سَلَمَةَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِعَنْ أَوَّلِ مَا نَزَلَ مِنْ الْقُرْآنِ قَالَ{ يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ }قُلْتُ يَقُولُونَ{ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ }فَقَالَ أَبُو سَلَمَةَ سَأَلْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا عَنْ ذَلِكَ وَقُلْتُ لَهُ مِثْلَ الَّذِي قُلْتَ فَقَالَ جَابِرٌ لَا أُحَدِّثُكَ إِلَّا مَا حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ جَاوَرْتُ بِحِرَاءٍ فَلَمَّا قَضَيْتُ جِوَارِي هَبَطْتُ فَنُودِيتُ فَنَظَرْتُ عَنْ يَمِينِي فَلَمْ أَرَ شَيْئًا وَنَظَرْتُ عَنْ شِمَالِي فَلَمْ أَرَ شَيْئًا وَنَظَرْتُ أَمَامِي فَلَمْ أَرَ شَيْئًا وَنَظَرْتُ خَلْفِي فَلَمْ أَرَ شَيْئًا فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَرَأَيْتُ شَيْئًا فَأَتَيْتُ خَدِيجَةَ فَقُلْتُ دَثِّرُونِي وَصُبُّوا عَلَيَّ مَاءً بَارِدًا قَالَ فَدَثَّرُونِي وَصَبُّوا عَلَيَّ مَاءً بَارِدًا قَالَ فَنَزَلَتْ{ يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ قُمْ فَأَنْذِرْ وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ }

اسان کي [يحييٰ] ٻڌايو آهي اسان کي [واقعي] ٻڌايو آهي [علي بن المبارڪ] کان [يحييٰ بن ابو ڪثير] مون [ابو سلمه بن عبدالرحمان] کان قرآن جي ان آيت بابت پڇيو جيڪا پهرين نازل ٿي هئي، ته هن جواب ڏنو، 'ها 'ايوال مدثر'. مون چيو؛ 'ماڻهو چون ٿا ته پهريون نازل ٿيڻ وارو هو؛ 'اقراء بسمي ربيكل الذي خلق'.' پوءِ ابو سلمه چيو؛ مون هڪ ڀيرو [جابر بن عبدالله] رضي الله عنهما کان ان بابت پڇيو. ۽ مون اهو به چيو جيڪو توهان چيو هو. پر جابر چيو؛ مان توهان کي نه ٻڌائيندس، سواءِ ان جي جيڪا رسول الله صلي الله عليه وسلم ٻڌايو آهي. هن چيو؛ 'مان غار حرا ۾ خاموش هوس' ختم ڪرڻ کان پوءِ، مان ٻاهر نڪتس ۽ اوچتو مون ڪنهن کي سڏيندي ٻڌو، تنهنڪري مان پنهنجي ساڄي پاسي مُڙيس، پر مون کي ڪو به نظر نه آيو، کاٻي پاسي، مون کي به ڪو نظر نه آيو، مون پنهنجي نظر اڳيان ڪئي پر ڪو به نظر نه آيو، آخرڪار مون پوئتي ڏٺو، مون کي به ڪو نظر نه آيو. پوءِ مون پنهنجو مٿو مٿي ڪيو، ۽ اهو ظاهر ٿيو ته مون آسمان ۾ ڪجهه ڏٺو. ان کان پوءِ، مان فوري طور تي خديجه وٽ ويس ۽ چيو؛ 'مون کي ڍڪيو. ۽ منهنجي جسم تي ٿڌو پاڻي وجھو'. ان وقت، مون تي هي آيت نازل ٿي؛ 'يا اي ايوحل المدتصير، قم فاعندذر، وا ربڪ فڪببر - اي ڍڪيل، اٿو ۽ ڊيڄاريو. ۽ توهان جو رب، تسبيح ڪري ٿو-'.