Tolonglah saudaramu, baik ia berbuat zalim maupun dizalimi. maksudnya mencegah kezalimannya atau membantu menegakkan keadilannya

Imam Bukhari : 4525

حَدَّثَنَا عَلِيٌّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ عَمْرٌو سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَكُنَّا فِي غَزَاةٍ قَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً فِي جَيْشٍ فَكَسَعَ رَجُلٌ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ الْأَنْصَارِيُّ يَا لَلْأَنْصَارِ وَقَالَ الْمُهَاجِرِيُّ يَا لَلْمُهَاجِرِينَ فَسَمِعَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا بَالُ دَعْوَى الْجَاهِلِيَّةِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَسَعَ رَجُلٌ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ دَعُوهَا فَإِنَّهَا مُنْتِنَةٌ فَسَمِعَ بِذَلِكَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ فَقَالَ فَعَلُوهَا أَمَا وَاللَّهِ لَئِنْ رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ فَبَلَغَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ عُمَرُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ دَعْنِي أَضْرِبْ عُنُقَ هَذَا الْمُنَافِقِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعْهُ لَا يَتَحَدَّثُ النَّاسُ أَنَّ مُحَمَّدًا يَقْتُلُ أَصْحَابَهُ وَكَانَتْ الْأَنْصَارُ أَكْثَرَ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ حِينَ قَدِمُوا الْمَدِينَةَ ثُمَّ إِنَّ الْمُهَاجِرِينَ كَثُرُوا بَعْدُقَالَ سُفْيَانُ فَحَفِظْتُهُ مِنْ عَمْرٍو قَالَ عَمْرٌو سَمِعْتُ جَابِرًا كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

[Әли] безгә сөйләгән [Суфиян] безгә сөйләгән [Әмр] болай диде: Мин [Җәбир бин Абдуллаһ радияллаһу 'анһума] болай дигәнен ишеттем: Бер сугышта - бер тапкыр Суфиян: "Гаскәрләр җыелышында" - дигәндә, кинәт кенә әнсарлардан бер кеше әнсарлардан бер кешене этеп җибәргән, шуңа күрә әнсарлар: "Әй, әнсар халкы", - дип кычкырганнар. Мөһаҗир: "Әй, мөһаҗир халкы", - дигән. Аллаһның пәйгамбәре (саллаллаһу гаебе һәм сәлләм) моны ишеткәч: "Ни өчен сез һаман да җәһилият чакыруларын саклыйсыз?" - дип сораган. Сәхәбәләр: "Әй, Аллаһның рәсүле, мөһаҗирләрдән бер кеше әнсарлардан бер кешене этеп җибәргән", - диделәр. Ахырда ул: "Кит, чөнки ул черегән нәрсә", - дигән. Моны ишеткән Абдуллаһ бин Уббай: "Шулай эшлә. Аллаһ белән ант итәм, әгәр без Мәдинәгә кайтсак, хөрмәтле кешеләр, әлбәттә, түбән кешеләрне аннан куып чыгарачаклар", - дигән. Бу сүзләр турындагы хәбәр Пәйгамбәргә (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) барып җитте. Шуннан соң Гомәр торып басты һәм: "Әй Аллаһның Илчесе, миңа бу икейөзленең муенын кисәргә рөхсәт ит", - диде. Пәйгамбәр (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!): "Аны тыныч калдырыгыз, кешеләр Мөхәммәд үзенең юлдашы үтергән дип әйтмәсен", - диде. Ул вакытта ансарлар саны мөһаҗирләр килгәндә алардан күбрәк иде. Ләкин аннан соң мөһаҗирләр саны артты. Суфиян: "Мин аны Әмрдән ятладым", - диде. Әмр: "Мин Җәбирнең: "Бервакыт без Пәйгамбәр (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) белән идек", - дигәнен ишеттем", - диде.