Ketahuilah bahwa dajjal itu buta sebelah dan Allah tabaraka wa ta'ala tidaklah buta sebelah

Imam Muslim : 247

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ الْمُسَيَّبِيُّ حَدَّثَنَا أَنَسٌ يَعْنِي ابْنَ عِيَاضٍ عَنْ مُوسَى وَهُوَ ابْنُ عُقْبَةَ عَنْ نَافِعٍ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ ذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا بَيْنَ ظَهْرَانَيْ النَّاسِ الْمَسِيحَ الدَّجَّالَ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى لَيْسَ بِأَعْوَرَ أَلَا إِنَّ الْمَسِيحَ الدَّجَّالَ أَعْوَرُ عَيْنِ الْيُمْنَى كَأَنَّ عَيْنَهُ عِنَبَةٌ طَافِيَةٌ قَالَ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَانِي اللَّيْلَةَ فِي الْمَنَامِ عِنْدَ الْكَعْبَةِ فَإِذَا رَجُلٌ آدَمُ كَأَحْسَنِ مَا تَرَى مِنْ أُدْمِ الرِّجَالِ تَضْرِبُ لِمَّتُهُ بَيْنَ مَنْكِبَيْهِ رَجِلُ الشَّعْرِ يَقْطُرُ رَأْسُهُ مَاءً وَاضِعًا يَدَيْهِ عَلَى مَنْكِبَيْ رَجُلَيْنِ وَهُوَ بَيْنَهُمَا يَطُوفُ بِالْبَيْتِ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا فَقَالُوا الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ وَرَأَيْتُ وَرَاءَهُ رَجُلًا جَعْدًا قَطَطًا أَعْوَرَ عَيْنِ الْيُمْنَى كَأَشْبَهِ مَنْ رَأَيْتُ مِنْ النَّاسِ بِابْنِ قَطَنٍ وَاضِعًا يَدَيْهِ عَلَى مَنْكِبَيْ رَجُلَيْنِ يَطُوفُ بِالْبَيْتِ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا قَالُوا هَذَا الْمَسِيحُ الدَّجَّالُ

[Мөхәммәд бин Исхак әл-Мусәйәби] безгә [Әнәс] - ягъни Ибн Ийадл - [Муса]дан - ягъни Ибн Укба - [Нәфи]дан риваять итте: "[Абдуллаһ бин Гомәр] әйтте: "Беркөнне Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) кешеләр алдында Дәҗҗал турында сөйләде, ул әйтте: "Чыннан да, Аллаһ бер күзендә сукыр түгел. Дәҗҗалның бер күзендә сукыр икәнен белегез, аның күзе өлгергән йөзем кебек." Риваятьче әйтте: "Шуннан соң Аллаһның Илчесе әйтте: "Мин бер төнне Кәгъбә янында төш күрдем, кинәт сез күргән иң чибәр кара тәнле ир кебек кара тәнле бер ирне күрдем, аның бөдрәләре җилкәләре арасында җилферди, чәчләре җыерылган, башында су тамчылый иде, ул кулларын ике кешенең җилкәсенә куйды. Ул алар арасында Кәгъбә тирәли таваф кыла иде, шуңа күрә мин сорадым: "Бу кеше кем?" Алар: "Әл-Мәсих бин Мәрьям", - дип җавап бирделәр. Мин аның артында уң ягында сукыр бөдрә чәчле бер кешене күрдем, мин күргән Ибн Катан кебек, ул ике кешенең җилкәсенә кулларын куйган хәлдә иде. Ул Кәгъбәне әйләнеп йөри иде, шуңа мин сорадым: "Бу кем?" Алар: "Бу әл-Мәсих ад-Дәҗҗал", - диделәр.