Imam Bukhari : 4385

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْجَاءَ حَسَّانُ بْنُ ثَابِتٍ يَسْتَأْذِنُ عَلَيْهَا قُلْتُ أَتَأْذَنِينَ لِهَذَا قَالَتْ أَوَلَيْسَ قَدْ أَصَابَهُ عَذَابٌ عَظِيمٌ قَالَ سُفْيَانُ تَعْنِي ذَهَابَ بَصَرِهِ فَقَالَ حَصَانٌ رَزَانٌ مَا تُزَنُّ بِرِيبَةٍوَتُصْبِحُ غَرْثَى مِنْ لُحُومِ الْغَوَافِلِقَالَتْ لَكِنْ أَنْتَ

اسان کي [محمد بن يوسف] ٻڌايو آهي اسان کي [سفيان] ٻڌايو آهي [العماسي] کان [ابو عادل دلوها] کان [مصروق] کان [عيسيٰ رضي الله عنها] هن چيو ته: هڪ ڏينهن حسن بن ثابت عائشه سان ملڻ جي اجازت گهري. پوءِ مون چيو: اي عائشه، ڇا توهان هن شخص کي اجازت ڏيو ٿا؟ عائشه جواب ڏنو: ڇا هن کي وڏو عذاب نه مليو آهي؟ سفيان چيو: يعني نظر جو نقصان. پوءِ حسن هڪ نظم پڙهيو؛ تون هڪ پاڪ عورت آهين، بنا ڪنهن شڪ جي امن سان رهه. صبح جو توکي بک لڳي ۽ ڪڏهن به ٻين ماڻهن بابت خراب نه ڳالهايو. پوءِ عائشه جواب ڏنو، پر، ڇا تون اڳ نه هئين، اي حسن؟