Imam Bukhari : 4332

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا قَضَى اللَّهُ الْأَمْرَ فِي السَّمَاءِ ضَرَبَتْ الْمَلَائِكَةُ بِأَجْنِحَتِهَا خُضْعَانًا لِقَوْلِهِ كَالسِّلْسِلَةِ عَلَى صَفْوَانٍ قَالَ عَلِيٌّ وَقَالَ غَيْرُهُ صَفْوَانٍ يَنْفُذُهُمْ ذَلِكَ فَإِذَا{ فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ قَالُوا مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ قَالُوا }لِلَّذِي قَالَ{ الْحَقَّ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ }فَيَسْمَعُهَا مُسْتَرِقُو السَّمْعِ وَمُسْتَرِقُو السَّمْعِ هَكَذَا وَاحِدٌ فَوْقَ آخَرَ وَوَصَفَ سُفْيَانُ بِيَدِهِ وَفَرَّجَ بَيْنَ أَصَابِعِ يَدِهِ الْيُمْنَى نَصَبَهَا بَعْضَهَا فَوْقَ بَعْضٍ فَرُبَّمَا أَدْرَكَ الشِّهَابُ الْمُسْتَمِعَ قَبْلَ أَنْ يَرْمِيَ بِهَا إِلَى صَاحِبِهِ فَيُحْرِقَهُ وَرُبَّمَا لَمْ يُدْرِكْهُ حَتَّى يَرْمِيَ بِهَا إِلَى الَّذِي يَلِيهِ إِلَى الَّذِي هُوَ أَسْفَلَ مِنْهُ حَتَّى يُلْقُوهَا إِلَى الْأَرْضِ وَرُبَّمَا قَالَ سُفْيَانُ حَتَّى تَنْتَهِيَ إِلَى الْأَرْضِ فَتُلْقَى عَلَى فَمْ السَّاحِرِ فَيَكْذِبُ مَعَهَا مِائَةَ كَذْبَةٍ فَيُصَدَّقُ فَيَقُولُونَ أَلَمْ يُخْبِرْنَا يَوْمَ كَذَا وَكَذَا يَكُونُ كَذَا وَكَذَا فَوَجَدْنَاهُ حَقًّا لِلْكَلِمَةِ الَّتِي سُمِعَتْ مِنْ السَّمَاءِحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا عَمْرٌو عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ إِذَا قَضَى اللَّهُ الْأَمْرَ وَزَادَ وَالْكَاهِنِ و حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ فَقَالَ قَالَ عَمْرٌو سَمِعْتُ عِكْرِمَةَ حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ قَالَ إِذَا قَضَى اللَّهُ الْأَمْرَ وَقَالَ عَلَى فَمْ السَّاحِرِ قُلْتُ لِسُفْيَانَ آنْتَ سَمِعْتَ عَمْرًا قَالَ سَمِعْتُ عِكْرِمَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ لِسُفْيَانَ إِنَّ إِنْسَانًا رَوَى عَنْكَ عَنْ عَمْرٍو عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَيَرْفَعُهُ أَنَّهُ قَرَأَ فُرِّغَ قَالَ سُفْيَانُ هَكَذَا قَرَأَ عَمْرٌو فَلَا أَدْرِي سَمِعَهُ هَكَذَا أَمْ لَا قَالَ سُفْيَانُ وَهِيَ قِرَاءَتُنَا

اسان کي [علي بن عبدالله] ٻڌايو آهي اسان کي [سفيان] ٻڌايو آهي [عمرو] کان [عڪرمه] کان [ابو هريره] رسول الله ﷺ کان ته پاڻ فرمايائون ته: 'جڏهن الله آسمان ۾ ڪو ڪم ڪرڻ جو فيصلو ڪري ٿو، ته ملائڪ سندس ڪلام جي تابعداري ۾ پنهنجا پر ڦڙڪائين ٿا، جيئن ڪنهن وڏي پٿر تي زنجيرن. علي ۽ ٻين چيو ته؛ اهو الله جو ڪلام آهي؛ 'جڏهن انهن جا دليون مستحڪم ٿين ٿيون، ته اهي چون ٿا: 'اسان جي رب ڇا چيو؟' انهن جواب ڏنو: 'الحق، ۽ هو سڀ کان بلند، سڀ کان وڏو آهي'. ۽ آسماني خبرن جا چور - جن - ان کي ٻڌو، - انهن ڪجهه کي ٻين جي مٿان ڍير ڪيو. - سفيان پنهنجي اشاري جي آڱر سان اشارو ڪندي. - آسمان جي خبرن جا چور لفظ چوري ڪن ٿا ۽ پوءِ انهن کي انهن کان هيٺ وارن تائين پهچائين ٿا. اهو ٿي سگهي ٿو ته جن کي ڪنهن تاري سان ٽڪرائجي ويو هجي ان کان اڳ جو اهو ان کان هيٺ وارن تائين پهچائي جيستائين هو سڙي ويو، پوءِ انهن ان کي ڪنهن شمن يا جادوگر جي وات تائين پهچايو. ٿي سگهي ٿو ته انهن کي ڪنهن تاري نه ماريو هجي ته جيئن اهي ان کي پهچائي سگهن، پوءِ سو ڪوڙ سان ملايو وڃي. پوءِ جيڪي لفظ ٻڌايا ويا آهن اهي آسمان مان نڪرندڙ لفظن سان ملن ٿا. اسان کي علي بن عبدالله ٻڌايو آهي اسان کي سفيان ٻڌايو آهي اسان کي عمرو ٻڌايو آهي عڪرمه کان ابو هريره کان ته هن چيو؛ جڏهن الله ڪنهن معاملي جو فيصلو ڪري ٿو، - ۽ هن جملي سان چيو؛ 'جادوگر جي وات تائين'. مون سفيان کان پڇيو، ڇا توهان عمرو کي چوندي ٻڌو آهي؛ مون عڪرمه کي چوندي ٻڌو آهي؛ مون ابو هريره کي ٻڌو آهي؟ سفيان چيو؛ 'ها'. مون وري سفيان کان پڇيو، بيشڪ، ماڻهو توهان کان عمرو کان ابو هريره مرفو کان روايت ڪن ٿا ته هن جملي سان چيو؛ 'فريضا' - جڏهن اهو ختم ٿي ويو-. سفيان چيو؛ اهڙي طرح عمرو ان کي پڙهيو، تنهنڪري مون کي خبر ناهي ته هن ابو هريره کي ان کي اهڙي طرح پڙهندي ٻڌو آهي يا نه، ۽ اهو اسان جو پڙهڻ بڻجي ويو.