Turunnya QS. At-Taubah: 84 mengenai larangan menshalati jenazah orang-orang munafik (peristiwa wafatnya Abdullah bin Ubay)

Imam Bukhari : 4303

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ و قَالَ غَيْرُهُ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّهُ قَالَ لَمَّا مَاتَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ابْنُ سَلُولَ دُعِيَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُصَلِّيَ عَلَيْهِ فَلَمَّا قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَثَبْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتُصَلِّي عَلَى ابْنِ أُبَيٍّ وَقَدْ قَالَ يَوْمَ كَذَا كَذَا وَكَذَا قَالَ أُعَدِّدُ عَلَيْهِ قَوْلَهُ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ أَخِّرْ عَنِّي يَا عُمَرُ فَلَمَّا أَكْثَرْتُ عَلَيْهِ قَالَ إِنِّي خُيِّرْتُ فَاخْتَرْتُ لَوْ أَعْلَمُ أَنِّي إِنْ زِدْتُ عَلَى السَّبْعِينَ يُغْفَرْ لَهُ لَزِدْتُ عَلَيْهَا قَالَ فَصَلَّى عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ انْصَرَفَ فَلَمْ يَمْكُثْ إِلَّا يَسِيرًا حَتَّى نَزَلَتْ الْآيَتَانِ مِنْ بَرَاءَةَ{ وَلَا تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا إِلَى قَوْلِهِ وَهُمْ فَاسِقُونَ }قَالَ فَعَجِبْتُ بَعْدُ مِنْ جُرْأَتِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ

Al à contât [Yahya bin Bukair] Al à contât [Al Laits] di ['Uqail]. -e un altri al à dit- Al à dit Al Laits Al à dit Uqail di [Ibn Shihab] al à dit; Al è stât ripuartât a me di [Ubaidullah bin Abdullah] di [Ibnu Abbas] di [Umar bin Al Khaththab Radliallahu Anhu] Cuant che Abdullah bin Ubai bin Salul al murì, il rasullah bin Salul al fo invitât a preâ par lui. Dopo che il Rasulullah Sallam al si è alçât par fâ la preiere, o saltà viers di lui, daspò o ai dit; ‘O Rasulullah, parcè che tu preis Ibn Ubay, ancje se al à dit chest e chel vuê? ! O ai calcolât la sô brutalitât, il Rasulullah al soridì e al disè: “Ritardâ - lis vôs peraulis - di me, o Umar!” Daspò vê ripetût la sô brutece, al disè: ‘Mi è stade dade une sielte, o sielç. Se o ves savût che se o lu aumentassi di plui di setante al varès vût di jessi perdonat, o lu varès aumentât!'. Po dopo il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al preà parsore di lui, po dopo al partì e nol fo in chel puest fûr che par un moment, fin che a son vignûts jù doi versets de Sura Bara’ah, '-E no preâ mai pal cuarp di une persone muarte tra di lôr, e no stâ in pins -preâ par- ae sô tombe. A no crodevin in Allah e in So Messazîr e a muririn intun stât di malvagitât’. -D. A-Taube: 84-. Dopo di chê o soi stât maraveât dal me coraç viers il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam in chel timp. E dome Allah e il So Messazîr a san miôr’.