Imam Bukhari : 4297

حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ وَكَانَ بَيْنَهُمَا شَيْءٌ فَغَدَوْتُ عَلَى ابْنِ عَبَّاسٍفَقُلْتُ أَتُرِيدُ أَنْ تُقَاتِلَ ابْنَ الزُّبَيْرِ فَتُحِلَّ حَرَمَ اللَّهِ فَقَالَ مَعَاذَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ كَتَبَ ابْنَ الزُّبَيْرِ وَبَنِي أُمَيَّةَ مُحِلِّينَ وَإِنِّي وَاللَّهِ لَا أُحِلُّهُ أَبَدًا قَالَ قَالَ النَّاسُ بَايِعْ لِابْنِ الزُّبَيْرِ فَقُلْتُ وَأَيْنَ بِهَذَا الْأَمْرِ عَنْهُ أَمَّا أَبُوهُ فَحَوَارِيُّ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ الزُّبَيْرَ وَأَمَّا جَدُّهُ فَصَاحِبُ الْغَارِ يُرِيدُ أَبَا بَكْرٍ وَأُمُّهُ فَذَاتُ النِّطَاقِ يُرِيدُ أَسْمَاءَ وَأَمَّا خَالَتُهُ فَأُمُّ الْمُؤْمِنِينَ يُرِيدُ عَائِشَةَ وَأَمَّا عَمَّتُهُ فَزَوْجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ خَدِيجَةَ وَأَمَّا عَمَّةُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَدَّتُهُ يُرِيدُ صَفِيَّةَ ثُمَّ عَفِيفٌ فِي الْإِسْلَامِ قَارِئٌ لِلْقُرْآنِ وَاللَّهِ إِنْ وَصَلُونِي وَصَلُونِي مِنْ قَرِيبٍ وَإِنْ رَبُّونِي رَبُّونِي أَكْفَاءٌ كِرَامٌ فَآثَرَ التُّوَيْتَاتِ وَالْأُسَامَاتِ وَالْحُمَيْدَاتِ يُرِيدُ أَبْطُنًا مِنْ بَنِي أَسَدٍ بَنِي تُوَيْتٍ وَبَنِي أُسَامَةَ وَبَنِي أَسَدٍ إِنَّ ابْنَ أَبِي الْعَاصِ بَرَزَ يَمْشِي الْقُدَمِيَّةَ يَعْنِي عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ مَرْوَانَ وَإِنَّهُ لَوَّى ذَنَبَهُ يَعْنِي ابْنَ الزُّبَيْرِ

مون کي [عبدالله بن محمد] ٻڌايو ته هن چيو؛ مون کي [يحييٰ بن معين] ٻڌايو آهي اسان کي [حجاج] ٻڌايو ته هن چيو؛ [ابن جريج] چيو ته؛ [ابن مُلائِڪه] چيو جڏهن ابن عباس ۽ ابن زبير جي وچ ۾ تڪرار ٿيو؛ پوءِ مان ابن عباس وٽ ويس ۽ مون ان کي چيو؛ ڇا توهان ابن زبير سان وڙهڻ چاهيو ٿا، جنهن جو مطلب آهي ته توهان ان کي حلال ڪيو آهي جيڪو الله حرام ڪيو آهي؟ [ابن عباس] چيو؛ مان الله جي پناهه گهران ٿو، بيشڪ الله ابن زبير ۽ بني اُميه کي اهڙن ماڻهن ۾ درج ڪيو آهي جيڪي جنگ جي اجازت ڏيندا هئا. ۽ الله جو قسم، حقيقت ۾ مون ڪڏهن به ان جي اجازت نه ڏني. پوءِ ماڻهن چيو؛ 'بيعت ابن زبير.' ابن عولڪه چيو؛ ان کان سواءِ ٻيو ڪير نه؟ حقيقت ۾، سندس پيءُ حواري - مددگار - رسول الله صلي الله عليه وسلم - يعني زبير - هو. سندس ڏاڏو غار حرا ۾ رسول الله صلي الله عليه وسلم جو دوست هو - يعني ابو بڪر -، سندس ماءُ ٻن پٽن جي مالڪ هئي - يعني اسماء -، سندس چاچي ام المومنين - يعني عائشه -، سندس چاچي پڻ رسول الله صلي الله عليه وسلم جي زال هئي - يعني خديجه -، سندس ڏاڏي شافعيه هئي، ابن زبير هڪ اهڙو شخص هو جنهن کي اسلام ۾ عزت نفس هئي، قرآن حفظ ڪيو هو، الله جو قسم جيڪڏهن مان انهن جو تعلق مون سان ڳنڍيان ته ضرور قائم رهندو، ۽ جيڪڏهن اهي مون کي تعليم ڏين ته يقيناً اهي بهترين ماڻهو آهن جن مون کي شان سان تعليم ڏني آهي. تنهن ڪري واقعي اهي طوطي، اسامه، حميدات جا بهترين مثال آهن. سندس مطلب بني اسد، بني طويت ۽ بني اسامه جي اولاد هو. يقيناً، ابو العاش جو پٽ شان جي ڳولا ۾ گهمي رهيو آهي، يعني مالڪ بن مروان. ۽ هن پنهنجي غلطي جي تعريف ڪئي آهي، يعني ابن جبير-.