Imam Bukhari : 4280

حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ خُبَيْبِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ سَمِعْتُ حَفْصَ بْنَ عَاصِمٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي سَعِيدِ بْنِ الْمُعَلَّى رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكُنْتُ أُصَلِّي فَمَرَّ بِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَعَانِي فَلَمْ آتِهِ حَتَّى صَلَّيْتُ ثُمَّ أَتَيْتُهُ فَقَالَ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَأْتِيَ أَلَمْ يَقُلْ اللَّهُ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ }ثُمَّ قَالَ لَأُعَلِّمَنَّكَ أَعْظَمَ سُورَةٍ فِي الْقُرْآنِ قَبْلَ أَنْ أَخْرُجَ فَذَهَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَخْرُجَ فَذَكَرْتُ لَهُوَقَالَ مُعَاذٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ خُبَيْبِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ سَمِعَ حَفْصًا سَمِعَ أَبَا سَعِيدٍ رَجُلًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا وَقَالَ هِيَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ السَّبْعُ الْمَثَانِي

Al à dit [Ishaq] Al à dit [Rauh] Al à dit [Syubah] di [Khubaib bin Abdur Rahman]; O ai sintût [Hafsh bin ‘Ashim] contâ une storie di [Abu Said bin Al Mualla Radliallahu Anhu] che al à dit; Une volte che o jeri daûr a preâ, di colp il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam al passà e al mi clamà ma no ai rispuindût ae sô clamade fintant che la mê preiere no jere finide. Dopo di chê, o lu ai cjatât, cussì al à domandât: ‘Cje che ti impedìs di vignî daûr di me? Nol à dit Allah; ‘O voi che o crodis, complî la clamade di Allah e la clamade dal Messazîr cuant che il Messazîr al vi clame’. Al disè di gnûf: ‘Invezit, o ti insegnarò la letare plui grande contignude tal Coran prin di lassâ la moschee’. Po dopo cuant che al jere daûr a lâ vie o lu ricuardà la promesse dal Profete. E [Mu’adz] al disè; Al à contât [Syubah] di [Khubaib bin Abdur Rahman] che al veve sintût [Hafsh] al veve sintût [Abu Said] un amì dal Profete -come la storie parsore. - e al disè; vâl a dî lis letaris; Al è come Sab’u Al Matsani -siet versets ripetûts, surah alfatihah-.